Από την Κυριακή στη Δευτέρα

Μια ενδιαφέρουσα εσωκομματική διαδικασία ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ. Μια αντιπαράθεση που προσθέτει και στο ενδιαφερόμενο κόμμα, στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και στη δημόσια ζωή της χώρας, αφού οι πολιτικές της δυνάμεις είναι αυτές που δίνουν τον τόνο και το ύφος της σύγκρουσης. Και η σύγκρουση, όσο αυτή υπάρχει και πάντως όπως οι συνθήκες μοιάζει να καλούν, γίνεται κάθε μέρα πιο απαιτητική.

Σε αυτή την αντικειμενικά απαιτητική συνθήκη βρίσκεται από το βράδυ της Κυριακής του 2^ου γύρου η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Η συνθήκη της Δευτέρας γεννάει την ανάγκη μιας διπλής απάντησης. Η πρώτη συνδέεται με το ίδιο το κόμμα, τον πολιτικό οργανισμό, τη δομή και τη λειτουργία του. Η δεύτερη με το περιεχόμενο. Την πρόταση, που επεξεργασμένη υπό τα κριτήρια της διακυβέρνησης, θα μπορούσε να εμπνεύσει, να κινητοποιήσει και να πείσει.

Ενα κόμμα είναι ένας πολιτικός οργανωτής. Ως τέτοιο δεν μπορεί αποφύγει τη συλλογική λειτουργία, την κατανομή των ρόλων, τη συμμετοχή περισσοτέρων, πέρα από τον έμπιστο κύκλο, στην ευθύνη αυτού του δύσκολου έργου. Ασκήθηκε αυτή η κριτική τις προηγούμενες ημέρες. Και ερχόμενη ως αίτημα προεκλογικό και δεδομένο ουσίας η νέα ηγεσία θα βρεθεί υποχρεωμένη να το εκπληρώσει. Υπάρχει η προηγούμενη εμπειρία. Που η Δευτέρα η οποία ορίζει την αρχή της νέας περιόδου προς τις επόμενες βουλευτικές εκλογές φέρνει μαζί της και ταυτόχρονα πρέπει να αφήσει πίσω της. Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να παραμείνει ένας κλειστός κόσμος, μια γραφειοκρατική εκδοχή την ώρα που όλα το καλούν σε μια διάταξη μάχης;

Ενα κόμμα είναι ένας επεξεργαστής νοήματος. Κάτι πολύ περισσότερο από μια διαχείριση της επικαιρότητας, κάτι πολύ μακρύτερα από μια προγραμματική δέσμευση, κάτι ευρύτερο από το στενό σοσιαλδημοκρατικό ιδεολογικό πλαίσιο που μόνο η δύναμη της αδράνειας το διασώζει, όταν συγκλονιστικά οι ανάγκες της εποχής το έχουν προσπεράσει. Υπάρχει η ανάγκη ενός νέου περιεχομένου της μεγάλης πορείας που ένα κόμμα, που ισχυρίζεται ότι μπορεί να γίνει δύναμη εξουσίας, κομίζει και διαλογικά εμπλουτίζει. Το κύριο βάρος που φέρνει μαζί της η Δευτέρα είναι αυτό. Μια ποιοτική μεταβολή, στη λειτουργία, στον λόγο, στο περιεχόμενο.

Μπροστά σε αυτό το δύσκολο πολιτικό έργο και τη σύνθετη ευθύνη βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ. Η ανανέωση της εντολής στην ως σήμερα ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη και η επιλογή της συνέχειας θέτει όλα τα παραπάνω με νέο τρόπο. Η προσδοκία της αλλαγής βγαίνει από την κάλπη. Αν το παρελθόν και η συναισθηματική σχέση που συνάπτεται μαζί του παίζει έναν ρόλο στην εκλογική συμπεριφορά, ποτέ δεν αρκεί για να πλησιάσεις έναν πολιτικό στόχο που νοείται πέρα από σένα, έχει αναφορά στην κοινωνία και συνομιλεί μαζί της. Αυτά που φέρνει η Δευτέρα είναι πολύ δύσκολα. Θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα αν το ήδη γνωστό κερδίσει και το μέλλον νοηθεί ως επανάληψη του παρελθόντος.

Ο Λευτέρης Κουσούλης είναι πολιτικός επιστήμονας