Αντίστροφη μέτρηση για το μέλλον της Avramar

Η επίλυση των θεσμικών ζητημάτων που αφορούν κυρίως τον χωροταξικό σχεδιασμό, αλλά και η νέα φάση επενδύσεων που απαιτούνται για την ανάταξη του κλάδου στο φόντο των εξελίξεων στη μεγαλύτερη εταιρεία του κλάδου, την Avramar, αποτελούν τα βασικά ζητήματα του κλάδου των ιχθυοκαλλιεργειών τη δεδομένη στιγμή. Ο χρόνος μετρά αντίστροφα και εντός του Οκτωβρίου αναμένεται να δοθεί απάντηση αναφορικά με το μέλλον της Avramar. Την περασμένη Παρασκευή κατέθεσαν τις προσφορές τους οι τρεις ενδιαφερόμενοι που διεκδικούν την εταιρεία στην τελική κούρσα, και συγκεκριμένα η ισπανική Atitlan και η Aqua Bridge Group, αραβικών και ελληνικών συμφερόντων. Πλέον οι πιστώτριες τράπεζες μπαίνουν στην τελική ευθεία για την επιλογή επενδυτή, αν και σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς η απόφαση αυτή δεν θα είναι εύκολη.

Η τρέχουσα κατάσταση για τον όμιλο Avramar βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο, καθώς η περιορισμένη ρευστότητα δεν είναι ικανή για να στηρίξει την ομαλή λειτουργία της εταιρείας τους επόμενους μήνες. Ετσι η αίσια ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας αποτελεί μονόδρομο. Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς οι δεσμευτικές προσφορές που έχουν κατατεθεί θα πρέπει να περιλαμβάνουν σημαντική χρηματοδότηση, ενώ οι τράπεζες που διαχειρίζονται τις οφειλές, οι οποίες ξεπερνούν τα 400 εκατ. ευρώ, θα πρέπει να προχωρήσουν σε γενναία αναδιάρθρωση. Σύμφωνα με τους ίδιους παράγοντες, ο νέος επενδυτής που θα επιλεγεί πρέπει να έχει στοχευμένο στρατηγικό σχέδιο άνω των 50 εκατ. ευρώ για να στηρίξει την εταιρεία.

Βιωσιμότητα

Την ίδια ώρα και ενώ αναμένονται οι εξελίξεις, οι προκλήσεις και οι ανάγκες του κλάδου για την εξασφάλιση της βιωσιμότητάς τους είναι πολλές, δεδομένου ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες στην Ελλάδα αποτελούν έναν από τους πιο δυναμικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, ειδικά στον τομέα των εξαγωγών και της αγροτικής ανάπτυξης. Η ετήσια παραγωγή των ιχθυοκαλλιεργειών στην Ελλάδα ξεπερνά τους 120.000 τόνους, με τη χώρα να βρίσκεται ανάμεσα στους μεγαλύτερους παραγωγούς ιχθυοκαλλιεργειών στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η αξία της παραγωγής εκτιμάται περίπου στα 600 εκατ. ευρώ ετησίως, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΟΠΥ. Το 2023 ήταν μια δύσκολη χρονιά για τον κλάδο εξαιτίας των πληθωριστικών πιέσεων στα τρόφιμα και του αυξημένου κόστους παραγωγής, με τη συνολική παραγωγή υδατοκαλλιέργειας να εκτιμάται σε 153.852 τόνους αξίας 774,78 εκατ. ευρώ (αύξηση 1,6% ως προς τον όγκο αλλά μείωση 3,5% ως προς την αξία παραγωγής).

Δοκιμασία

Η περσινή χρονιά έθεσε σε δοκιμασία την αναπτυξιακή προοπτική του κλάδου, καθώς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία οι επιχειρήσεις βρέθηκαν εγκλωβισμένες σε ένα πιεστικό περιβάλλον υψηλού κόστους παραγωγής, χαμηλών τιμών και περιορισμένης πρόσβασης σε κεφάλαια κίνησης. Η πίεση εντάθηκε περαιτέρω και από τις κλιμακούμενες πληθωριστικές πιέσεις που παρατηρήθηκαν στα τρόφιμα τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, οι οποίες είχαν σημαντικό αντίκτυπο στις τιμές των ψαριών. Μάλιστα οι περισσότερες ελληνικές εταιρείες, αν και κατάφεραν να διατηρήσουν την παραγωγή τους και να εφοδιάσουν τις αγορές, υπήρξαν και εκείνες που μείωσαν την παραγωγή τους. Ετσι το 2023 η παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 4%, ακολουθώντας την ίδια τάση που κατέγραψε ο κλάδος σε ευρωπαϊκό επίπεδο (-3,2%), ενώ και το 2024 εκτιμάται πως η παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού θα παρουσιάσει πτώση 5% και θα κυμανθεί στους 115.000 τόνους.