Εκανα την καρδιά μου πέτρα και τόλμησα να δω στο λάπτοπ έναν λόγο του κυρίου Δούκα. Αλαλα τα χείλη των ασεβών (εκ του Μεγαλυναρίου της Παναγίας, ήχος τρίτος). Τι άνεσις, τι κομπορρημοσύνη, τι υψυπέτεια, και τι κενότης. Δεν υπήρχε ούτε μία ιδέα ούτε μία πρόταση ούτε ένα σχήμα λόγου που να μην το έχω ξανακούσει πάνω από χίλιες φορές. Και με μια φωνή δε που δεν απευθυνόταν πουθενά. Ή μάλλον απευθυνόταν στο πουθενά. Η άνεσις δε στην κίνηση τι να σας πω, τι να σας ομολογήσω.
Τελευταία Νέα
- Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό: Οι ρυθμίσεις που φέρνουν «πολεμικό» κλίμα ανάμεσα σε ξενοδοχεία και Airbnb
- Βίντεο-σοκ: Ποδηλάτης αρπάζει από τον λαιμό και γρονθοκοπεί γυναίκα οδηγό στη μέση του δρόμου στην Πορτογαλία
- Τέλος σε μια πολυετή ασφαλιστική ανισότητα για συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων σε ΕΣΥ και ΕΚΑΒ
