«Δεν έχουμε {LF}όλες κι όλοι {LF}τις ίδιες κεραίες {LF}στον κόσμο»

Από σήμερα η Αναστασία Γιάμαλη είναι στο Mega. H έμπειρη δημοσιογράφος κάνει πρεμιέρα με την εκπομπή «Εξελίξεις τώρα». Πρόκειται για ένα μαγκαζίνο με πλούσιο ρεπορτάζ, αναλύσεις και σχολιασμό για τα τρέχοντα κοινωνικά ζητήματα, βάζοντας σε πρώτο πλάνο τα πρόσωπα της επικαιρότητας. Η Αναστασία Γιάμαλη μαζί με τους συνεργάτες της θέτουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο και ρίχνουν τον μεγεθυντικό φακό της έρευνας σε ό,τι απασχολεί την κοινωνία, με συνεντεύξεις και ζωντανές συνδέσεις εκεί όπου χτυπάει η καρδιά των γεγονότων. Με αυτή την αφορμή μίλησε στα «Πρόσωπα».

Νέα σεζόν, νέα τηλεοπτική στέγη, νέα εκπομπή. Πείτε μας λίγα λόγια για τις «Εξελίξεις τώρα» που έρχονται.

Οι «Εξελίξεις τώρα» ευελπιστούν να γίνουν η αγαπημένη συνήθεια του κόσμου τα απογεύματα του Σαββατοκύριακου. Για να το πετύχουμε αυτό θα επιχειρήσουμε να κάνουμε ένα ενημερωτικό μαγκαζίνο με όλες τις ειδήσεις που έχουν σημασία, πολιτικές, κοινωνικές, διεθνείς, και βέβαια με τους πρωταγωνιστές τους.

Η μετάβασή σας από το Kontra στο Mega προκάλεσε συζητήσεις, δεδομένων των προηγούμενων κριτικών σας για τα «συστημικά Μέσα». Πώς ισορροπείτε την προσωπική σας δημοσιογραφική ανεξαρτησία με τον νέο σας ρόλο σε ένα μεγάλο μέσο ενημέρωσης;

Θα διαφωνήσω μαζί σας, η μετάβασή μου στο Μεγάλο Κανάλι δεν προκάλεσε συζητήσεις λόγω της κριτικής μου στα «συστημικά Μέσα» αλλά λόγω μιας – σωστής ή λάθος – εμπεδωμένης αντίληψης πως δεν υπάρχει χώρος για όλους/όλες στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης. Ο ρόλος του δημοσιογράφου είναι πάντα ο ίδιος, να ελέγχει την εκάστοτε εξουσία ανεξαρτήτως των δικών του προσωπικών πεποιθήσεων, είτε από ένα περιφερειακό είτε από ένα μεγάλο μέσο.

Πολλοί δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν διλήμματα όταν εργάζονται σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης. Ποιες είναι οι δικές σας προτεραιότητες στη διαμόρφωση της δημοσιογραφικής σας πορείας;

Οδηγός μου στη δημοσιογραφική μου πορεία είναι η ειλικρίνεια. Δεν υπάρχει τίποτα το διλημματικό στο πώς αντιλαμβάνομαι το επάγγελμά μας. Για εμένα τα πράγματα είναι αρκετά γραμμικά, δουλειά μας είναι να αναδεικνύουμε προβλήματα, να ελέγχουμε την εκάστοτε εξουσία, να χρησιμοποιούμε σωστά (και με τρόπο συμπεριληπτικό) τη γλώσσα.

Διακρίνεστε αρκετά για τη μαχητικότητά σας ως δημοσιογράφος. Ποιο είναι το όριο μεταξύ του να υποστηρίζει κανείς δικαιώματα μέσω της δημοσιογραφίας και του να μετατρέπει τη δημοσιογραφία σε ένα είδος ακτιβισμού που μπορεί να χάνει την αντικειμενικότητά του;

Ευχαριστώ όσες κι όσους με θεωρούν «μαχητική». Το βρίσκω τιμητικό. Ωστόσο, κάνω απλά τη δουλειά μου όπως την αντιλαμβάνομαι. Δίκαια – όσο μπορώ – και ειλικρινά. Από εκεί και πέρα, γεγονός και άρα αντικειμενικό είναι το «πώς», «πού», «πότε» συνέβη κάτι. Η ανάλυση του γεγονότος είναι υποκειμενική. Και γι’ αυτό θεωρώ ότι η δημοσιογραφία είναι και βαθιά ανθρώπινη, γιατί δεν έχουμε όλες και όλοι τις ίδιες κεραίες στον κόσμο.

Ποια είναι η γνώμη σας για τη λεγόμενη «δημοσιογραφία των πολιτών»; Για εσάς η συμμετοχή των πολιτών στην καταγραφή ειδήσεων μέσω social media είναι θετική ή εγκυμονεί κινδύνους για παραπληροφόρηση αφού λείπει συχνά η διασταύρωση των πληροφοριών;

Είναι δυστυχώς δίκοπο μαχαίρι. Πολλές φορές μια κάμερα κινητού έχει συμβάλει στην ανάδειξη μιας είδησης που υπό άλλες συνθήκες δεν θα μαθαίναμε καν γιατί δεν είναι εφικτό να υπάρχει παντού μια κάμερα, ένα μικρόφωνο, μια φωτογραφική μηχανή. Από την άλλη, στην εποχή που καθεμία/καθένας μπορεί να κατασκευάσει με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μια απολύτως ψευδή εικόνα που μπορεί να γίνει εύκολα, γρήγορα και μαζικά πιστευτή, πρέπει να είμαστε διπλά επιφυλακτικοί/επιφυλακτικές και να διασταυρώνουμε με τρόπο που η ταχύτητα του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δεν διευκολύνει.

Βλέπουμε όλο και περισσότερο την ανάμειξη της ενημέρωσης με την ψυχαγωγία στις τηλεοπτικές εκπομπές. Πώς πιστεύετε ότι αυτή η «ενημερωτική ψυχαγωγία» επηρεάζει την αντίληψη του κοινού για τις ειδήσεις και τα σημαντικά ζητήματα της κοινωνίας;

Με τον ίδιο τρόπο που επηρέασαν την ενημέρωση και τον έντυπο Τύπο οι πρώτες ιστοσελίδες που είχαν τη μορφή blog όπου απουσίαζε η ιεράρχηση της είδησης και ήταν το ίδιο σημαντική μια πρόταση δυσπιστίας ή η έναρξη ενός πολέμου με την «κόντρα» μεταξύ δύο παικτών ριάλιτι ή με την «εντυπωσιακή εμφάνιση» του/της χ σελέμπριτι. Από την άλλη, είναι εύλογο όταν η πολιτική χάνει τα πολιτικά της χαρακτηριστικά και περιορίζεται σε παραπολιτικού τύπου αντιπαραθέσεις να μη διαφέρει σε τίποτα από τη showbiz. Εδώ όμως η ευθύνη δεν ανήκει στις ψυχαγωγικές εκπομπές…

Πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο της τηλεόρασης στη διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας σήμερα; Εχει ο κόσμος εμπιστοσύνη στην τηλεοπτική δημοσιογραφία όπως παλιά ή πιστεύετε ότι πρέπει να κερδηθεί ξανά αυτή η εμπιστοσύνη;

Η περίοδος των μνημονίων ήταν καταλυτική για την κρίση της δημοσιογραφίας αλλά και της πολιτικής γιατί μεγάλωσε το χάσμα μεταξύ του απλού κόσμου που βίωνε τη βίαιη υποβάθμιση του βιοτικού του επιπέδου και εκείνων που παρακολουθούσε στους τηλεοπτικούς του δέκτες. Στο εδώ και στο τώρα, οι πολιτικοί παράγουν περιεχόμενο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ελπίζοντας πως ο αλγόριθμος θα τους ευνοήσει να ξεχωρίσουν στον ωκεανό των influencers και των content creators και ο κόσμος «καταναλώνει» το περιεχόμενο συχνά έχοντας μπροστά του ανοιχτή την τηλεόραση. Στο χέρι μας είναι να πειστεί ο κόσμος πως αξίζει να παρακολουθήσει εμάς γιατί η πληροφορία και η ανάλυσή μας είναι πιο ουσιαστική, πιο ειλικρινής και τελικά πιο έγκυρη.