Ως επίμονος Θεσσαλονικεύς, νιώθω άνθρωπος του περασμένου αιώνα

Διαμένετε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη. Από άποψη ή και βιοπορισμό; Παραμένει πόλη με λαϊκό χαρακτήρα ή μιμείται την Αθήνα και τις κακές όψεις της δεύτερης;

Οι λόγοι που παρέμεινα στη Θεσσαλονίκη δεν έχουν να κάνουν ούτε με άποψη, ούτε με βιοπορισμό, ήταν καθαρά προσωπικοί, άσε που δεν ήταν δυνατό να προβλέψω την ολική καταστροφή της δισκογραφίας, όταν αποφάσιζα. Ωστόσο δεν μου πάει η οπτική περί ιδιαιτερότητας της Θεσσαλονίκης με στερεότυπα περασμένων δεκαετιών – απλώς εδώ φαίνονται πιο εύκολα οι παθογένειες. Στη νέα τεχνολογική και μεταναστευτική πραγματικότητα του παγκόσμιου χωριού οι ιδιαίτερες αποχρώσεις των πόλεων κοντεύουν πια να εκμηδενιστούν κι αν προσθέσει κανείς και τη χαρακτηριστική αδιαφορία όλων ανεξαιρέτως των κυβερνώντων για την παραμικρή εκχώρηση αρμοδιότητας στην περιφέρεια, το σκηνικό γίνεται έως και δραματικό – δεν μπορεί η χώρα να φιλοδοξεί να γίνει ένα απέραντο Ελληνικό. Ως επίμονος Θεσσαλονικεύς, νιώθω άνθρωπος του περασμένου αιώνα, όταν είτε σκαλίζω είτε μιλώ για την ιστορικότητα της διαρκούς και από ανάγκη πάντα ανοιχτής αυτής πόλης, ξέροντας κάποια λίγα από όσα κρύβονται κάτω απ’ τα πλακάκια των πεζοδρομίων της. Το μέλλον όμως είναι αύριο και ήδη στρίβει τη γωνία.