Ο «νεαρός Στάλιν» ως ληστής στην οθόνη

Ως «μια ιστορία της  Αγριας Ανατολής, αποτελούμενης από Κοζάκους, μπολσεβίκους πυροβολητές, τη μυστική αστυνομία του Τσάρου και πρωτοφασιστικές ταξιαρχίες» πλασάρεται ήδη η ταινία «Young Stalin» που πρόκειται να γυριστεί ανάμεσα στο 2025 – 2026 με βάση σεναρίου την ομότιτλη, πολυδιαβασμένη και πολυβραβευμένη βιογραφία του Σάιμον Σίμπαγκ Μοντεφιόρε. Οπως φαίνεται και από τον τίτλο της, η ταινία για την οποία δεν έχει προς το παρόν ανακοινωθεί διανομή, θα εξιστορεί τα νεανικά, ταραχώδη χρόνια του Ιωσήφ Στάλιν στην προεπαναστατική Ρωσία, αρκετό καιρό πριν το 1922 όταν από τη θέση του γενικού γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ενωσης γίνει ο ισχυρότερος άνθρωπος της χώρας του και ένας από τους ισχυρότερους του πλανήτη.

Πρόκειται για μια παραγωγή της Independent Film Project (IFP) των Αρτσιλ Τζελοβάνι και Σεργκέι Γιαχόντοφ, έδρα της οποίας είναι η Γεωργία όπου ο Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, όπως ήταν το πραγματικό επώνυμο του Στάλιν, γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1878 (στη πόλη Γκόρι). Στο περασμένο φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας, οι δύο παραγωγοί γεύτηκαν την επιτυχία της ταινίας τους «April» σε σκηνοθεσία της Γεωργιανής Ντέα Κουλουμπεγκασβίλι, στην οποία δόθηκε το ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής. Επίσης, είχαν συμμετάσχει στη χρηματοδότηση της πολυβραβευμένης ταινίας «Ζώνη ενδιαφέροντος» του Τζόναθαν Γκλέιζερ που βραβεύτηκε με τα Οσκαρ διεθνούς ταινίας και ήχου και ανήκει στις πιο αναγνωρισμένες ταινίες του 2023.

Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη της ταινίας «Young Stalin», η ιστορία θα λαμβάνει χώρα το 1907, την εποχή που στα 29 του, ο «Σόσο» (ένα παρατσούκλι που είχε δώσει στον Στάλιν η μητέρα του) «ήταν ο αρχηγός μιας ομάδας επαναστατών σε μια μεγαλεπήβολη ληστεία της Τράπεζας Imperial στην Τιφλίδα».

Στο σινεμά και την τηλεόραση

Αμφιλεγόμενη αλλά ακτινοβόλα προσωπικότητα, ο Ιωσήφ Στάλιν που διαμόρφωσε ριζικά το νέο σοβιετικό κράτος όπως και τα υπόλοιπα κράτη «υπαρκτού σοσιαλισμού» της Ανατολικής Ευρώπης, δεν έχει σταματήσει να απασχολεί τον κινηματογράφο, πριν αλλά και μετά τον θάνατό του στις 5 Μαρτίου 1953. Το 1949 ο ρώσος σκηνοθέτης Βλαντίμιρ Πετρόφ γύρισε σε δύο μέρη τη «Μάχη του Στάλινγκραντ», με τον Αλεξέι Ντίκιτζ ως Στάλιν.

Από τότε μέχρι τα σύγχρονα χρόνια και την πολύ ενδιαφέρουσα «μαύρη» σάτιρα του Αρμάντο Ιανούτσι «Ο θάνατος του Στάλιν» (2017), ο πρώην ηγέτης της ΕΣΣΔ έχει περάσει ποικιλοτρόπως ως χαρακτήρας του σινεμά και της τηλεόρασης, άλλοτε άθλια, όπως συνέβη με την κακή τηλεοπτική σειρά «Στάλιν» (1992) όπου τον υποδύθηκε ο Ρόμπερτ Ντιβάλ και άλλοτε ευπρεπώς όπως στον «Στενό κύκλο» (1991) του Αντρέι Κοντσαλόφσκι, που εστιάζει στη σχέση του Στάλιν με τον προσωπικό μηχανικό προβολής ταινιών που διατηρούσε στην οικία του (ο Στάλιν, για προπαγανδιστικούς λόγους, έδινε τεράστια σημασία στη δύναμη του κινηματογράφου).

Σε ό,τι αφορά το ιστορικό βιβλίο του Μοντεφιόρε, δεν έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, σε αντίθεση με ένα άλλο δικό του βιβλίο για τον ηγέτη της Σοβιετικής Ενωσης, το «Στάλιν: η αυλή του Κόκκινου Τσάρου» (εκδ. Ποταμός, 2005), το οποίο κέρδισε το Βραβείο Ιστορικού Βιβλίου των British Book Awards το 2004. Οσο για το «Young Stalin», μεταξύ άλλων κέρδισε το LA Times Book Prize for Biography στις ΗΠΑ, το Costa Biography Award στην Αγγλία και το Le Grand Prix de la Biographie Politique στη Γαλλία.