Πώς προστατεύει κανείς 16 εκατομμύρια ανθρώπους;
Στη λεωφόρο Ντίζενγκοφ στο Τελ Αβίβ μια κοπέλα βγάζει για βόλτα το βρέφος της μαζί με το Μ4 της εφεδρείας
Ο πόλεμος στη Γάζα έφερε όχι μόνο το Ισραήλ αλλά και τα 8,5 εκατομμύρια της εβραϊκής διασποράς ενώπιον κινδύνων τους οποίους οι Εβραίοι, που υπολογίζονται στα 15,7 εκατομμύρια παγκοσμίως ή σε 0,2% του πληθυσμού του πλανήτη, πίστευαν ότι είχαν αφήσει πίσω τους το 1945. Χωρίς κανείς να παραβλέπει όσα ξεκίνησαν από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 στο επίπεδο της τρομοκρατίας και χωρίς να παραγνωρίζει όσα έγιναν στα χρόνια της Αλ Κάιντα και του ISIS, αυτά που οδήγησαν στην κορύφωση της αλιγιά από τη Δύση στο Ισραήλ, η οποία συνεχίζει να αυξάνεται με ρυθμούς άνω του 30%, οι τελευταίοι 11 μήνες πήγαν τα πράγματα δεκαετίες πίσω αφού δοκίμασαν και εν τέλει έκαμψαν αντιστάσεις γύρω από την παρουσία του αντισημιτισμού στη δημόσια σφαίρα. Οταν τα προσχήματα έπεσαν, έγινε πια ξεκάθαρο ότι ο – διακηρυγμένος – στόχος δεν είναι μόνο το Ισραήλ αλλά και οι Εβραίοι διεθνώς και πως ο αντισημιτισμός, ο οποίος είχε εξοστρακιστεί ως πασιφανής διαστροφή της λογικής, μπαίνει επικίνδυνα και πάλι στον κατάλογο «Απόψεις».
Τα 104 μέτωπα
Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία οι Εβραίοι διεθνώς καλούνται να αντιμετωπίσουν, το δε Ισραήλ να διαχειριστεί, σε μια περίοδο που το ίδιο καλείται να αντιμετωπίσει τον σοβαρότερο υπαρξιακό κίνδυνο των τελευταίων δεκαετιών με πολλαπλά μέτωπα. Η δεξιά (και ακροδεξιά) κυβέρνηση του Ισραήλ καλεί εδώ και χρόνια τους Εβραίους της διασποράς να φύγουν, γιατί πέραν των υπόλοιπων πλεονεκτημάτων για τη χώρα θα είναι πιο εύκολη και η διατήρηση της ασφάλειάς τους. Θα ήταν, τουλάχιστον. Και μέχρι αυτό να συμβεί, το Ισραήλ είναι αναγκασμένο να φροντίζει για την ασφάλεια των Εβραίων διεθνώς, ειδικά σε κάποιες από τις 104 χώρες, αυτές που έχουν εβραϊκές κοινότητες τουλάχιστον 100 ατόμων, μερικές από τις οποίες κάθε άλλο παρά φιλικές είναι.
Επιχείρηση «Αόρατοι»
Οι σφαγές της 7ης Οκτωβρίου και όσα ακολούθησαν επέβαλαν – από μόνα τους ή και όχι – ένα πολιτισμικό lockdown στους Εβραίους διεθνώς, το οποίο το Ισραήλ ενθαρρύνει ως προσωρινό μέτρο ειδικά σε χώρες στις οποίες δεν μπορεί να ασκήσει διπλωματική πίεση και όχι μόνο. Οι Ισραηλινοί ενθαρρύνονται με οδηγίες να μη μιλούν δυνατά εβραϊκά σε δημόσιους χώρους και οι Εβραίοι γενικά να καλύπτουν σύμβολα τα οποία φανερώνουν την πίστη τους. Το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ έχει χωρίσει τις χώρες σε τέσσερις κατηγορίες: 1) λήψη βασικών προληπτικών μέτρων, 2) λήψη αυξημένων προληπτικών μέτρων (εδώ βρίσκεται και η Ελλάδα), 3) αποφυγή ταξιδιών, 4) απαγόρευση ταξιδιών.
Η λύση στα αεροδρόμια
Μια μεγάλη πληγή είναι τα αεροδρόμια στα οποία οι πτήσεις προς το Τελ Αβίβ, ειδικά εκείνες της EL AL και των άλλων ισραηλινών εταιρειών (Arkia, Israir και η νέα Air Haifa, η οποία αρχίζει πτήσεις προς την Ελλάδα), είναι κύριοι στόχοι. Η δε διακοπή των δρομολογίων των πλείστων ξένων εταιρειών αύξησε εκείνα των ισραηλινών, μαζί και τον κίνδυνο. Για να το αντιμετωπίσουν οι εταιρείες του Ισραήλ δημιούργησαν βάσεις, με κυριότερη την Κύπρο, στις οποίες «μαζεύονται» κυρίως οι Ισραηλινοί που χρειάζεται να επιστρέψουν.
«Ενα πιστόλι, παρακαλώ»
Στο ίδιο το Ισραήλ, βέβαια, το ερώτημα δεν είναι εάν αλλά πότε θα γίνει, όχι κάποια τρομοκρατική επίθεση, αλλά η επόμενη. Τους τελευταίους μήνες πολλοί από τους 300.000 εφέδρους της χώρας, άντρες και γυναίκες, κυκλοφορούν με τα όπλα τους – αμερικανικά Μ4 και ισραηλινά Ταβόρ – ειδικά όταν έχουν μαζί τα παιδιά τους ή βρίσκονται σε χώρους εστίασης και μεταφορικά μέσα – ιδίως στα τρένα – κατόπιν προτροπής των Αρχών. Οι αιτήσεις για άδειες οπλοφορίας, κυρίως πιστόλια, υποβάλλονται διαδικτυακά αλλά και τηλεφωνικά πια. Μέχρι τον περασμένο Μάρτιο είχαν υποβληθεί 260.000 αιτήσεις, από τις οποίες είχαν εγκριθεί οι 100.000, ενώ έκτοτε υπολογίζεται ότι εγκρίνονται περίπου 10.000 τον μήνα. Δηλαδή, τουλάχιστον άλλες 50.000-60.000 έως τώρα. Αν σ’ αυτές προσθέσει κανείς τα όπλα των εφέδρων και όσα φέρουν τα σώματα ασφαλείας φανερά και κρυφά, τότε ο αριθμός όσων οπλοφορούν είναι σίγουρα μεγαλύτερος από τον αριθμό όσων… καπνίζουν στο όποιο πολυσύχναστο μέρος. Και τα δύο παραδόξως έχουν μια κοινή αφετηρία: την επιθυμία να μην πεθάνεις πριν να έρθει η ώρα σου.
Ο Κωστής Κωνσταντίνου είναι ο ανταποκριτής του ERTNEWS στο Ισραήλ και στην Κύπρο














