Η «δικαίωση» του Αλμοδόβαρ, ο θρίαμβος της Κίντμαν

^«Το σινεμά βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα» ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που μια ντυμένη sur mesure και στο κατάλευκο Ιζαμπέλ Ιπέρ είπε από τη θέση της προέδρου της Κριτικής Επιτροπής λίγο πριν από την ανακοίνωση των βραβείων της 81ης Κινηματογραφικής Μόστρα, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου. Η Ιπέρ δεν έχει άδικο, αν και παρότι κατά γενική ομολογία η φετινή Μόστρα έσφυζε από αστέρες, δεν είχε μια πραγματικά μεγάλη δημιουργία, ή εκείνη που θα μπορούσε να έχει προκαλέσει γενικό ενθουσιασμό. Από την άλλη πλευρά βέβαια, είναι μάλλον δύσκολο να μην αρέσει στην πλειοψηφία του κοινού η τελευταία ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ, «The room next door» (Το δωμάτιο της διπλανής πόρτας), η οποία έφυγε από την τελετή με το ανώτατο βραβείο της διοργάνωσης, τον Χρυσό Λέοντα. Η ταινία, που είναι η πρώτη μεγάλου μήκους αγγλόφωνη του σκηνοθέτη («αγγλόφωνη αλλά ισπανικού πνεύματος» όπως ο ίδιος ο Αλμοδόβαρ επεσήμανε), διαχειρίζεται με ευγένεια το πολύ σοβαρό θέμα της ευθανασίας και έχει τη στήριξη δύο σπουδαίων ταλέντων, της Τίλντα Σουίντον και της Τζούλιαν Μουρ, που προσφέρουν τον καλύτερο εαυτό τους για λογαριασμό του σκηνοθέτη. Η βράβευση λοιπόν ήταν δίκαιη και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Αλμοδόβαρ, στα 74 του σήμερα, δεν έχει πάρει ποτέ μεγάλη διάκριση σε αυτό το φεστιβάλ (ούτε τον Χρυσό Φοίνικα για το «Ολα για τη μητέρα μου»).