Μια ζωή NBAer!

Με την απόκτηση του Εβάν Φουρνιέ ο Ολυμπιακός ενέταξε στο δυναμικό του έναν… πρωτάρη. Αν και σε περίπου ενάμιση μήνα κλείνει τα 32 του, δεν έχει παίξει ποτέ στην Ευρωλίγκα ούτε σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Ενα σύντομο πέρασμα από το γαλλικό πρωτάθλημα με τις μέτριες Ναντέρ και Πουατιέ, όπου μάλιστα υπήρξε συμπαίκτης με τον Μουσταφά Φαλ, είναι η μοναδική ευρωπαϊκή εμπειρία του. Διότι, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, «πάντα πίστευα ότι θα γινόμουν παίκτης του ΝΒΑ».

Κι εκεί τον οδηγούσαν τα βήματά του. Από την ηλικία των 10 ετών, όταν πρωτοείδε ΝΒΑ στην τηλεόραση και ξετρελάθηκε. Εγινε οπαδός των Σακραμέντο Κινγκς και θαύμασε τον Μάικ Μπίμπι, τον βασικό πόιντ γκαρντ της ομάδας στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Προς τιμήν του φορά ακόμα και σήμερα στην Εθνική Γαλλίας και όπου αλλού μπορεί τη φανέλα με το νούμερο 10 στην πλάτη, το νούμερο που φορούσε κι εκείνος.

Οι Κινγκς και ο Μπίμπι έγιναν η αιτία να λοξοδρομήσει στην πορεία του ως αθλητής, την οποία φαινόταν ότι είχαν προδιαγράψει οι γονείς του. O Φρανσουά και η αλγερινής καταγωγής Μεριέμ. Και οι δύο ασχολήθηκαν επιτυχώς με το τζούντο. Ο Φρανσουά Φουρνιέ, μάλιστα, είχε αναδειχθεί μία φορά παγκόσμιος πρωταθλητής, άλλες τέσσερις πρωταθλητής Γαλλίας, ενώ διετέλεσε για κάποια χρόνια και ομοσπονδιακός προπονητής. Σπουδαία καριέρα στο άθλημα έκανε και η Μεριέμ Φουρνιέ.

Το ίδιο ήθελαν και για τον μικρό Εβάν, που από μικρός άρχισε να παλεύει στα τατάμι. Ωσπου μια μέρα πήγε να δοκιμάσει την τύχη του στο μπάσκετ σε ένα καμπ που διοργάνωσαν τοπικοί σύλλογοι στο Σαρεντόν του Σεντ Μορίς, ενός προαστίου στα νοτιοαατολικά του Παρισιού, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Γεννημένος νικητής

Τότε ήταν που τον κέρδισε οριστικά η πορτοκαλί μπάλα και αποφάσισε να ακολουθήσει δρόμο διαφορετικό από αυτό των γονιών του. Κράτησε, όμως, στο μυαλό του μια κουβέντα που του είχαν πει: «Μου έλεγαν πάντα όχι μόνο να αγωνίζομαι, αλλά να πηγαίνω για τη νίκη. Το πνεύμα του ανταγωνισμού και του σεβασμού διαπνέει το τζούντο. Κι αυτές οι αξίες με έχουν επηρεάσει».

Με αυτή την παρακαταθήκη φοίτησε στη διάσημη γαλλική αθλητική ακαδημία INSEP, που φημίζεται για την παραγωγή παικτών ΝΒΑ, και τον Απρίλιο του 2011 πέρασε για πρώτη φορά τον Ατλαντικό για να πάρει μέρος στο Nike Hoop Summit μαζί με παίκτες όπως ο Αντονι Ντέιβις, ο Μπράντλεϊ Μπιλ και ο Ντάριο Σάριτς. Ενα χρόνο αργότερα επελέγη στο νούμερο 20 του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Νάγκετς και εγκαταστάθηκε οριστικά στις ΗΠΑ.

Η πορεία του

Στο Ντένβερ την πρώτη χρονιά δεν έπαιξε πολύ. Ο κόουτς Τζορτζ Καρλ δεν τον εμπιστευόταν κι ήταν αυτός ένας από τους λόγους που απολύθηκε το καλοκαίρι του 2013. Τη δεύτερη χρονιά με τον Μπράιαν Σο ως προπονητή έπαιξε περισσότερο και έδειξε τι μπορεί να κάνει στο παρκέ, όμως στο τέλος της σεζόν οι Νάγκετς αποφάσισαν να τον δώσουν στους Μάτζικ για να πάρουν τον Αρον Αφλάλο. Ηταν αυτό που χρειαζόταν ο Φουρνιέ. Διότι στο Ορλάντο βρήκε τον παράδεισό του.

Παρότι η ομάδα ήταν νεανική και το front office της ανυπόμονο, καθώς άλλαζε τους προπονητές σαν τα πουκάμισα, βρήκε χώρο για να αναπτύξει το ταλέντο του και να εξελιχθεί σε έναν από τους πιο αξιόπιστους σκόρερ στη λίγκα. Οι Μάτζικ του πρόσφεραν το καλοκαίρι του 2016 νέο πενταετές συμβόλαιο έναντι 85 εκατ. δολαρίων και του έδωσαν τη δυνατότητα να ριζώσει στο Ορλάντο, να κάνει ορισμένους πολύ καλούς φίλους, όπως ο μαυροβούνιος σέντερ Νίκολα Βούτσεβιτς, και να γίνει ο ηγέτης της ομάδας εκτοξεύοντας τους μέσους όρους του στα επίπεδα των 19,7 πόντων. Ομως λίγο πριν από το τέλος του συμβολαίου του και για να μην τον χάσουν χωρίς ανταλλάγματα, τον έδωσαν τον χειμώνα του 2021 στη Βοστώνη για να πάρουν τον Τζεφ Τιγκ. Το ντεμπούτο του με τους Σέλτικς ήταν δραματικό. Υστερα από 33 λεπτά συμμετοχής κόντρα στους Πέλικανς δεν πέτυχε ούτε πόντο χάνοντας και τα 10 σουτ που επιχείρησε κι αυτό καταγράφηκε ως το χειρότερο ντεμπούτο παίκτη με τη νέα του ομάδα στην ιστορία του ΝΒΑ! Ομως η συνέχεια ήταν καλύτερη, βοήθησε αρκετά τους Σέλτικς σκοράροντας 13 πόντους με 46% στο τρίποντο, παρ’ όλα αυτά δεν συμφώνησε μαζί τους σε ανανέωση της συνεργασίας τους και το καλοκαίρι του 2021 βρήκε τετραετές συμβόλαιο 78 εκατομμυρίων στους Νικς. Η πρώτη του χρονιά στη Νέα Υόρκη ήταν καλή, με 14,1 πόντους κατά μέσο όρο. Μάλιστα τον Γενάρη του 2022 κόντρα στους Σέλτικς έκανε ρεκόρ καριέρας με 41 πόντους και 10/14 τρίποντα, ενώ έσπασε και το ρεκόρ των Νικς με τα περισσότερα τρίποντα σε μια σεζόν, που είχε ο Τζον Σταρκς. Ομως την επόμενη χρονιά ο κόουτς Τομ Τιμποντό τον… πάρκαρε στον πάγκο κι έτσι τον περασμένο Φεβρουάριο έφυγε από τη Νέα Υόρκη για να πάει στη χειρότερη ομάδα του ΝΒΑ, τους Πίστονς. Δεν έπαιξε πολύ καλά στο Ντιτρόιτ και καθώς οι Πίστονς δεν ενεργοποίησαν αυτό το καλοκαίρι την option για ανανέωση του συμβολαίου του, ο Εβάν Φουρνιέ πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην Ευρώπη και να παίξει για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό. Αφήνει το ΝΒΑ ύστερα από 12 συναπτά έτη χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιον τίτλο, χωρίς να έχει παίξει σε all star game, αλλά έχοντας κερδίσει συνολικά από τα συμβόλαια που υπέγραψε ένα ποσό που αγγίζει τα 146 εκατ. δολάρια.