Το πράσινο σταυροδρόμι

Να χαμογελά ο Παναθηναϊκός που πήρε τη νίκη με τον Λεβαδειακό έστω και στις καθυστερήσεις; Αν όλοι βλέπουν το τελικό αποτέλεσμα και τι μπαίνει στο σακούλι με τους βαθμούς, ίσως και να πρέπει να αισθάνονται ικανοποίηση. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Εως τώρα, το Τριφύλλι έχει δύο πρόσωπα. Από τη μία το ευρωπαϊκό και όντως παλεύει τα παιχνίδια, βγάζει σφυγμό και δείχνει αποφασισμένο να διεκδικήσει όσα παραπάνω μπορεί.

Στον αντίποδα, υπάρχει η προβληματική εικόνα των εντός συνόρων ραντεβού. Για την ήττα από τον Αστέρα Τρίπολης στοχοποιήθηκε ο διαιτητής Σιδηρόπουλος και τα όσα δεν είδε ο ρέφερι. Ναι, έκανε λάθη, αλλά ο αποπροσανατολισμός δεν βοηθά. Απέναντι στον Λεβαδειακό, ακόμη μια ομάδα που δεν δείχνει και τόσο ισχυρή, το Τριφύλλι έμοιαζε παραδομένο στη μοίρα του.

Η ομάδα της Λιβαδειάς έφτιαξε ευκαιρίες, σημείωσε γκολ που ακυρώθηκε ως οφσάιντ στη λεπτομέρεια και γενικά πάλεψε τον αγώνα. Ο Αλόνσο επέλεξε ξανά να κάνει εκτεταμένο rotation, έριξε στο χορτάρι παίκτες με μικρό χρόνο συμμετοχής έως τώρα και θέλει να διατηρήσει φρέσκια την ομάδα του. Το αποτέλεσμα είναι πως αγνοείται η ομοιογένεια, δεν αποκτά ρυθμό ο Παναθηναϊκός, η τοπ φόρμα των παικτών αργεί να έρθει και συνεπώς βυθίζεται η ομάδα στη δίνη της εσωστρέφειας. Φυσικά, τα πάντα θα ήταν ακόμη χειρότερα αν δεν είχε βρει δίχτυα ο Σπόραρ, ένας κυνηγός που ετοιμάζει βαλίτσες κατά πως φαίνεται, αλλά ήταν λυτρωτής σε ένα παιχνίδι που έκρυβε παγίδες ελάχιστα ορατές.

Συμπέρασμα: το τετ-α-τετ της Πέμπτης με αντίπαλο τη Λανς, πολλά θα αποφασίσει για το αν ηρεμήσει ή όχι η κατάσταση. Ναι, είναι νωρίς για μεγάλα λόγια. Η αγωνία, όπως για το πώς πορεύεται ο Παναθηναϊκός και πότε θα βελτιωθεί, δεν κρύβεται στις τάξεις των οπαδών του.