Το σκληρό πρόσωπο του ποδοσφαίρου
Εχει το ποδόσφαιρο αισθήματα; Σε έναν κόσμο που τα πάντα υπολογίζονται σε χρήμα και τρόπαια οι ευαισθησίες περιττεύουν. Η κορυφαία στιγμή της απενοχοποίησης του ποδοσφαίρου από την ψυχική σύνδεση που μπορεί να έχει ένα επαγγελματικό κλαμπ με έναν αθλητή ήταν η στιγμή της αποχώρησης του Λιονέλ Μέσι από την Μπαρτσελόνα.
Δεν δάκρυσε, έκλαψε με λυγμούς. Θρήνησε όπως κάνουν οι άνθρωποι πάνω από τους τάφους των αγαπημένων τους στο τελευταίο αντίο. Μπαρτσελόνα και Μέσι ήταν ένα και το αυτό. Μεγάλωσαν μαζί τον μύθο τους, συνεισφέροντας ο ένας στον άλλον τον καλύτερο εαυτό τους. Εγινε όμως ένα σοβαρό λάθος: ο Μέσι συνέχιζε να μεγαλώνει όταν η Μπάρτσα δεν είχε πια δυνάμεις για να κάνει το ίδιο. Ο χωρισμός ήταν αναπόφευκτος γιατί διαφορετικά παραμόνευε ο αθλητικός θάνατος και για τους δύο. Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αγαπά, αλλά με το μέτρο που ορίζεται από τα οικονομικά του και τα ανταλλάγματα που παίρνει. Είναι μια σχέση που στηρίζεται στο δούναι και λαβείν. Δεν είναι απαραίτητο να αφορά μόνο το αγωνιστικό κομμάτι. Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ για παράδειγμα, δεν είχε θέση στους πρώτους Γκαλάκτικος. Ωστόσο παρέμενε ακλόνητος στο Σαντιάγο Μπερναμπέου γιατί από τις πωλήσεις των φανελών του πληρώνονταν τα υπόλοιπα αστέρια.
Οταν ένας παίκτης δεν φέρνει χρήματα, παρουσιάζει αγωνιστική πτώση και ταυτόχρονα «κάθεται» πάνω σε ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο, τότε θεωρείται βαρίδι για οποιοδήποτε κλαμπ.
Ο Ιλκάι Γκουντογκάν συμφώνησε πέρυσι τον Ιούνιο να συνεχίσει στην καριέρα του στην Μπαρτσελόνα η οποία τον θεωρούσε ιδανικό αντικαταστάτη του Μπουσκέτς. Τα 20 εκατ. ευρώ συμβόλαιο που εξασφάλισε ο Γερμανός δεν δικαιολογήθηκαν στον αγωνιστικό χώρο. Επρεπε λοιπόν να φύγει, έστω κι αν η Μπάρτσα έπρεπε να δείξει το μπρουτάλ προφίλ της. Το ίδιο συνέβη και με τον Ραχίμ Στέρλινγκ. Οταν η Τσέλσι τον απέκτησε πριν από δύο χρόνια από τη Μάντσεστερ Σίτι έναντι 56 εκατ. ευρώ, ήταν πρωταγωνιστής στην Πρέμιερ Λιγκ και στην Εθνική Αγγλίας. Το 2019 είχε αναδειχθεί κορυφαίος παίκτης του πρωταθλήματος από τον Τύπο και τους συναδέλφους του, ήταν βασικός της Σίτι του Γκουαρντιόλα και τιμήθηκε με τον τίτλο του Μέλους του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Στην Τσέλσι πήρε το ακριβότερο συμβόλαιο που του αποφέρει 380.000 ευρώ την εβδομάδα. Ο νέος του προπονητής, ο Εντσο Μαρέσκα, του είπε κατάμουτρα πως «με εμένα στον πάγκο δεν παίζεις γιατί δεν μου αρέσει το στυλ παιχνιδιού σου». Ναι, είναι ένας σκληρός τρόπος για να αποπέμψεις έναν αθλητή. Σκληρό θα είναι όμως και να παίρνεις 380.000 ευρώ κάθε εβδομάδα για να μην κάνεις τίποτα.














