«Εχουμε ο ένας τον άλλον»

Λίγο πριν φύγουν από το Παρίσι, τα δύο πληρώματα των ελαφρών βαρών που κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο σε γυναίκες (Ζωή Φίτσιου – Μιλένα Κοντού) και άνδρες (Αντώνης Παπακωνσταντίνου – Πέτρος Γκαϊδατζής) μίλησαν στα «ΝΕΑ» και αποθέωσαν το έτερό τους ήμισυ στη βάρκα.

«Το συστατικό της επιτυχίας είναι η προσήλωση και φυσικά να βοηθούν οι εξωτερικές συνθήκες. Πολύ τυχερές που είχαμε η μία την άλλη. Ταιριάξαμε στη βάρκα, καθώς είναι βασικός ο συγχρονισμός και τότε πας γρήγορα. Βρήκα το άλλο μου μισό και έτσι φέραμε το μετάλλιο. Ταιριάξαμε και σαν χαρακτήρες. Η Ζωή μού έχει συμπεριφερθεί άψογα από τότε που μπήκα στο κοινόβιο 15 ετών. Εχουμε γίνει οικογένεια. Απερίγραπτη η σχέση μας. Η πρώτη μου εμπειρία με άλλη αθλήτρια στο διπλό.

Η εμπειρία της τρομερή, με έχει βοηθήσει σε κάθε τι που αντιμετώπιζα» είπε στα «ΝΕΑ» η Μιλένα Κοντού για τη συναθλήτριά της Ζωή Φίτσιου και συνέχισε: «Ονειρευόμουν να τρέξω αγώνα με το εθνόσημο πριν από τρία χρόνια. Τα όνειρά μου, όλο και μεγαλύτερα. Να ζήσω Ολυμπιάδα, μετά να μπω στον τελικό και μετά μετάλλιο.

Το ήθελα, δεν ήξερα ότι θα τα κατάφερνα. Ονειρο πολλών χρόνων. Περηφάνια και συγκίνηση στον τερματισμό.

Δεν ξέρω ποιος χάρηκε περισσότερο από την οικογένεια. Ολοι οι δικοί μου είναι περήφανοι και μου το έχουν δείξει.

Κλαίω από συγκίνηση για τα μηνύματα τόσων ανθρώπων, τους ευχαριστώ για τη στήριξη».

«Θα μείνω όσο αντέχω»

Από την πλευρά της η Ζωή Φίτσιου θυμάται από… μωρό την κωπηλασία λόγω του πατέρα της: «Οταν σαραντάρισα, το πρώτο μέρος που με πήγαν οι γονείς μου ήταν σε κωπηλατικό γυμναστήριο.

Με μύησε ο μπαμπάς από τα πρώτα βήματα καθώς ασχολιόταν ενεργά.

Η κωπηλασία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Θα μείνω όσο αντέχω στην κωπηλασία ακόμα και μετά το αγωνιστικό» λέει και θυμάται όταν αναγκάστηκε να σταματήσει το επάγγελμά της για το εθνόσημο! «Χρειάστηκα να αφήσω το επάγγελμα της νηπιαγωγού καθώς για τους Ολυμπιακούς δεν χωρούσε κάτι άλλο.

Το απαιτητικό πρόγραμμα δεν συνδυάζεται και μάλιστα ένα επάγγελμα που θέλει κατάθεση ψυχής. Μακάρι να μπορούσε να αλλάξει και εκτός της ψυχής μας που δίνουμε να μπορούμε να αυτοσυντηρούμαστε. Οι απολαβές έχουν σταματήσει, κάτι που μας κόβει τα φτερά».

Στην Εθνική: «Είμαι από το 2020 σταθερά και η Μιλένα ήρθε το 2021-22 μικρό κορίτσι άβγαλτο 15 ετών, αλλά ήρθε καλά δομημένη λόγω των προπονητών που δίνουν και την ψυχή τους στα σωματεία. Τη μύησα στο να απολαμβάνει την κάθε προπόνηση».

Το τέλος στα ελαφρά

Και μετά τα ελαφρά βάρη (αποσύρονται) τι;

«Με πικρία αποχαιρετούμε τα ελαφρά βάρη. Το επίπεδο είχε ανέβει πάρα πολύ με τρελό ανταγωνισμό. Θα μπορούσαμε να σταθούμε και στη βαριά κατηγορία.

Η παράκτια είναι ενδιαφέρουσα, έχουμε αγωνιστεί, ο κόσμος θα το αγαπήσει γιατί έχει θέαμα και αγωνία. Δεν απορρίπτω τίποτα, να είμαστε γεροί και θα δούμε».