Είσαι ράπερ. Τι θα διασκεύαζες από τη «μεγάλη μουσική»;

Tiny Jackal (Θανάσης Περράκης) ράπερ

Τον «Δρόμο» του Μάνου Λοΐζου

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο σημαντικός ράπερ έχει σαμπλάρει μελωδίες από τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Μάρκο Βαμβακάρη και γενικότερα από το ρεμπέτικο πεδίο. Ο συνθέτης όμως που ξεχωρίζει για τον πολιτικό, επαναστατικό χαρακτήρα του έργου του είναι ο Μάνος Λοΐζος. «Κατά την άποψή μου η δημιουργία του στο σύνολό της έχει βαθιά πολιτικό περιεχόμενο χωρίς να στερείται τρυφερότητας και ευαισθησίας. Νομίζω ότι κανείς συνθέτης δεν κατάφερε να ισορροπήσει με τόση μαεστρία και λάμψη τα δύο αυτά στοιχεία χωρίς το ένα να αποδυναμώνει το άλλο. Είναι πάρα πολλά τα τραγούδια του τα οποία θα ήθελα να διασκευάσω. Σίγουρα θα ξεκινούσα από τον “Δρόμο” γιατί είναι ένα κομμάτι που με συγκινεί βαθιά και φυσικά έχει όλα τα στοιχεία που ανέφερα».

Γιάννης Παπατριανταφύλλου μπασίστας

«Θα επέλεγα τον Κώστα Γιαννίδη»

Τη γοητεία της δημιουργίας του σπουδαίου συνθέτη Κώστα Γιαννίδη (Γιάννη Κωνσταντινίδη) ξεχωρίζει ο σημαντικός μπασίστας Γιάννης Παπατριανταφύλλου. Τον αγαπημένο συνθέτη έφερε στον δικό του ορίζοντα, όπως λέει ο ίδιος, πριν από αρκετά χρόνια ο Γιώργος Κοντραφούρης, όταν στον πρώτο προσωπικό του δίσκο διασκεύασε το κομμάτι «Ξύπνα αγάπη μου». Ενα από τα αγαπημένα τραγούδια που θα ήθελε να διασκευάσει τώρα είναι το «Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα». Οπως εξηγεί ο Γιάννης Παπατριανταφύλλου, πρόκειται για ένα κομμάτι σε ρυθμό 3/4 «που θα το διασκευάσω σε μια jazz εκτέλεση κρατώντας τη ρυθμική αγωγή του, ατόφια τη μελωδική γραμμή του και χρησιμοποιώντας λίγο πιο μοντέρνα διαδοχή στην αρμονία του. Η ταιριαστή με τα jazz πρότυπα μελωδία του καθώς και η στιχουργική του προσέγγιση για τα χαμένα χρόνια της ζωής μας είναι ο λόγος που θα έκανα αυτή τη διασκευή».

Θωμάς Κωνσταντίνου

ουτίστας, μουσικός παραγωγός

«Μάτια παλάτια» του Τσιτσάνη

Οταν πριν από τρία χρόνια ο Θωμάς Κωνσταντίνου διασκεύασε σε instrumental εκδοχή το μεγάλο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη  «Ανατολή», αποκαλύφθηκε για μια ακόμη φορά το συνθετικό μεγαλείο του σπουδαίου δημιουργού. «Σε μια τόσο απλή μελωδία βρήκε τον τρόπο να συμπυκνώσει όλο το νόημα. Αυτό είναι ένα μέρος της ευφυΐας του. Δεν χρειαζόταν να ακούσω τα συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη ή τα πιο, ας πούμε, “ψαγμένα”. Ηταν αυτό το λαϊκό τραγούδι που έχει υλικό για πολλές αναγνώσεις». Την ίδια μαγεία και δέος του προκαλεί και η συνθετική δημιουργία του Βασίλη Τσιτσάνη. Ενα από τα τραγούδι που αγαπούσε από παιδί, όπως λέει ο Θωμάς Κωνσταντίνου, είναι το «Μάτια παλάτια» (σ.σ.: το οποίο έχουν ερμηνεύσει μοναδικά τόσο ο Μανώλης Λιδάκης όσο και ο Μανώλης Μητσιάς). «Ο Τσιτσάνης είναι παγκόσμιος, κοσμοπολίτης και οι μελωδίες του σου δίνουν τη δυνατότητα να τις προσεγγίσεις και να τις ερμηνεύσεις με ποικίλους τρόπους».

Μιχάλης Παρασκάκης  συνθέτης

Τους «Χρησμούς της Σίβυλλας» του Χατζιδάκι

Ο Ιάννης Ξενάκης είναι ο συνθέτης που τοποθετεί στην κορυφή της προτίμησής του ο Μιχάλης Παρασκάκης. Τονίζει όμως ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επιχειρούσε μια διασκευή κάποιου από τα έργα του διότι δεν πιστεύει ότι χρήζουν διασκευής. Μεγάλος είναι ο θαυμασμός του για τον Μάνο Χατζιδάκι για το σύνολο του έργο του. Με μεγάλη δυσκολία από τη δισκογραφία του ξεχωρίζει το άλμπουμ «Τα Παράλογα». «Η ενορχηστρωτική του προσέγγιση έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Το τραγούδι που ξεχωρίζω και θα ήθελα να διασκευάσω είναι το “Χρησμοί της Σίβυλλας” (σ.σ.: σε στίχους Νίκου Γκάτσου). Εχει μια ορμή, μουσική και συναισθηματική, την οποία δεν συναντάς συχνά στον έργο του Μάνου Χατζιδάκι και αναδεικνύεται μια ακόμη πλευρά του. Η δε Μαρία Φαραντούρη, η οποία ερμηνεύει το κομμάτι αυτό, είναι κατά την άποψή μου φανταστική – όπως και σε όλον τον δίσκο. Ισως η δική μου ενορχηστρωτική προσέγγιση να είχε μαζί με τα ακουστικά όργανα και ηλεκτρονικά».