Ο «Περικλής» για όλες τις εποχές

Δεν είναι από τα σαιξπηρικά έργα που διαθέτουν το «λούστρο» των αριστουργημάτων, ενώ αμφιβολίες έχουν διατυπωθεί από τους ειδικούς ακόμη και για την πατρότητά του (οι δύο πρώτες πράξεις αποδίδονται στον Τζορτζ Γουίλκινς). Εστω κι έτσι, ο «Περικλής» δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορη τη Royal Shakespeare Company και την καλλιτεχνική συνδιευθύντριά της, Ταμάρα Χάρβεϊ, η οποία στην πρώτη σκηνοθετική της απόπειρα επέλεξε ακριβώς το έργο του 1608, όπου ο φερώνυμος πρίγκιπας της Τύρου, έπειτα από περιπλανήσεις και ναυάγια σε στεριά και θάλασσα, παντρεύεται στο βασίλειο της Πεντάπολης τη Θαΐσα. Καρπός του γάμου τους μια κόρη, η Μαρίνα, και μοιραία συνέπεια του τοκετού ο θάνατος της μητέρας.

Για την παράσταση ο κριτικός του «Guardian» Μαρκ Λόσον γράφει τα καλύτερα και κάνει τη δική του έμμεση προβολή στην επικαιρότητα του 2024 όταν αναφέρεται στις περιπλανήσεις του ήρωα και τον διαφορετικό τύπο εξουσίας που υποδεικνύεται κάθε φορά: «ο κλοουνίστικος, ο τυραννικός, ο ασταθής, ο θεϊκός (διαλέξτε τις σύγχρονες αναλογίες), ο μεταβατικός (όπως στο Μπανγκλαντές αυτή τη στιγμή) και ο αγαθός» γράφει κάνοντας αναφορά στη μεταβατική πρωθυπουργία που αναλαμβάνει ο νομπελίστας Μοχάμαντ Γιουνούς στο Μπανγκλνατές μετά τις μαζικές εξεγέρσεις και την αυτοεξορία του Σεΐκ Χασίνα. Παράλληλα ο κριτικός αναδεικνύει το ταλέντο του πρωταγωνιστή Αλφρεντ Ινοχ – «γεμάτος ζωντάνια και χιούμορ, έξυπνος, με έλεγχο της ερμηνείας, απίστευτα ευφραδής» – σημειώνοντας πως πρέπει να έχει το δικό του μερίδιο σε μελλοντικούς ρόλους από τη μεγάλη σαιξπηρική πινακοθήκη των βασιλιάδων και των πριγκίπων.

Στην Ελλάδα

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο «Περικλής» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο δικό μας Εθνικό Θέατρο το 2012, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, και η παράσταση συμμετείχε στο μεγάλο φεστιβάλ που διοργάνωσε εκείνη τη χρονιά το θέατρο Globe του Λονδίνου, όπου παρουσιάστηκε το σύνολο των έργων του Σαίξπηρ, το καθένα σε διαφορετική γλώσσα.

Δ.Δ.