Το φωτεινό πρόσωπο

Δεν χρειαζόταν το χάλκινο μετάλλιο για να λάμψει το πρόσωπο του Εμμανουήλ Καραλή. Εδώ και κάμποσο καιρό, έχει μια φυσική φωτεινότητα που αντανακλά σε όσους είναι δίπλα του ή λίγο παραπέρα.

Το αξίζει αυτό πέρα για πέρα, ένας άνθρωπος που έχει περάσει πολλά, που κάποια στιγμή τον λύγισαν, τον γονάτισαν, τον πέρασαν στο στάδιο της κατάθλιψης αλλά το βασικότερο, δεν τον νίκησαν.

Διότι εκεί ήταν η Σάρα, η μητέρα του, ο Χάρης, πατέρας του και προπονητής του, οι φίλοι του και οι αγαπημένοι συναθλητές του που όχι απλά του στάθηκαν αλλά του έδωσαν το χέρι για να σηκωθεί.

Ομως πάνω απ’ όλα ο ίδιος είχε τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να το κάνει. Και για αυτό νιώθει – δικαίως – περήφανος και το κυριότερο έχει αποκτήσει ξανά αυτοπεποίθηση.

«Εχω βιώσει κατάθλιψη, ρατσισμό, τραυματισμούς, όσα έχω περάσει με έκαναν αυτό που είμαι: έναν άνθρωπο με αυτοπεποίθηση και Ολυμπιονίκη» είπε με νόημα στις δηλώσεις του μετά το μετάλλιο και αυτή η νίκη του να αποκτήσει ξανά αυτοπεποίθηση, να πιστέψει ο ίδιος πρώτα απ’ όλα στον εαυτό του είναι η μεγαλύτερη νίκη του, σαν χρυσό μετάλλιο.

Το γούρικο δωμάτιο (ήδη έφερε το πρώτο μετάλλιο) του Ολυμπιακού Χωριού το οποίο μοιράζεται ο Εμμανουήλ Καραλής με την Κατερίνα Στεφανίδη και τον Μίλτο Τεντόγλου είναι ένα περιβόλι με τον έναν να τρολάρει τον άλλον και φυσικά την ίδια στιγμή να αλληλοϋποστηρίζονται και να χαίρονται μαζί τις επιτυχίες τους.

Η συνύπαρξη με τον Μίλτο (και τον προπονητή του Γιώργο Πομάσκι) και στις κοινές προπονήσεις έδωσε μια ακόμα θετική ώθηση στον Καραλή για να βγει από τη σκοτεινή πλευρά της ψυχής όπου είχε μπει και πλέον τον βλέπεις ότι λάμπει σε κάθε βήμα του, είτε έχει κατακτήσει μετάλλιο είτε όχι.

Χαίρεται κάθε στιγμή, κάθε αγώνα, την παρέα και του αξίζει πέρα για πέρα καθώς δεν έχει περάσει και λίγα τόσα χρόνια.