Νόμος – ταφόπλακα για τη δημόσια ψυχική υγεία και την απεξάρτηση

Ψηφίστηκε τελικά στις 30 Ιουλίου ο απαράδεκτος νόμος που ιδιωτικοποιεί την ψυχική υγεία και την απεξάρτηση και καταδικάζει όσους πάσχουν ψυχικά και όσους έχουν εξαρτηθεί από νόμιμες και παράνομες ουσίες, θύματα της ίδιας της κοινωνικής κρίσης, να γίνουν βορά των ιδιωτών ή να πεθάνουν στον δρόμο.

Ολοι οι φορείς της απεξάρτησης και της ψυχικής υγείας, οι ίδιοι οι απεξαρτημένοι από τα θεραπευτικά προγράμματα, 18 ΑΝΩ, ΚΕΘΕΑ, οι οικογένειες, οι νοσοκομειακοί γιατροί, νοσηλευτές και άλλοι εργαζόμενοι, το Σωματείο Υποστήριξης του 18 ΑΝΩ, το Σωματείο των Κέντρων Πρόληψης, το ΕΣΥΝ, ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ και άλλοι φορείς βρίσκονταν σε διαρκείς κινητοποιήσεις από τον Νοέμβρη του 2023, απαιτώντας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη να αποσύρει το νομοσχέδιο – ταφόπλακα. Είναι ένα νομοσχέδιο επιστημονικά, θεραπευτικά, κοινωνικά και ηθικά συνολικά απαράδεκτο που δεν επιδέχεται τροπολογίες.

Πρόκειται για ένα «κέλυφος», όπως το χαρακτήρισε ο ίδιος ο συντάκτης του, που περιέχει όλες τις βασικές αρχές του θατσερισμού: ιδιωτικοποιήσεις, ελαστική εργασία, απολύσεις, ακραία ευνοϊκές ρυθμίσεις κερδοφορίας του ιδιωτικού τομέα, καταστολή όσων αντιστέκονται.

Ενα «κέλυφος» – τερατούργημα που κλείνει ρητά τα μεγάλα δημόσια ψυχιατρεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, καταδικάζοντας τους ανθρώπους που πάσχουν ψυχικά να γίνουν βορά των ιδιωτικών κλινικών ή να στοιβαχτούν σε «αποθήκες ασθενών» ή στα «διαθέσιμα» ράντζα των διαδρόμων νοσοκομείων ενός ΕΣΥ χωρίς προσωπικό και σε διάλυση.  Στέλνει τα εξαρτημένα άτομα να συντηρούν την εξάρτησή τους με ή χωρίς υποκατάστατα, για να πεθάνουν τελικά στις «πιάτσες».

Διαλύει τα δημόσια και δωρεάν προγράμματα απεξάρτησης, που λειτουργούν επί 4 δεκαετίες με εξαιρετικά, αναγνωρισμένα διεθνώς αποτελέσματα. Τα εντάσσει μαζί με τα ιδιωτικά σε έναν υπερσυγκεντρωτικό γραφειοκρατικό οργανισμό Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου υπό τη διεύθυνση των «εκλεκτών» διορισμένων της εκάστοτε κυβέρνησης .  Τα «στεγνά» προγράμματα «ομογενοποιούνται», καταργούνται, δηλαδή, η φιλοσοφία, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας, η ιστορία καθενός από αυτά. Καταργείται, επίσης, το δικαίωμα των εξαρτημένων ατόμων να επιλέγουν το πρόγραμμα που τους ταιριάζει, αφού το σύστημα θα τους «πλοηγεί» όπου βρίσκει «κενή θέση».  Επιβάλλεται η συντήρηση της εξάρτησης με τα υποκατάστατα, η βιοπολιτική του ελέγχου και της καταστολής. Χάνουν τα εξαρτημένα άτομα τη δυνατότητα να ζήσουν μέσα στην κοινωνία χωρίς ουσίες, με αξιοπρέπεια, αξίες και στόχους, μαχητές της ζωής. Πλήττονται και οι εργαζόμενοι – θεραπευτές τους, καθώς προβλέπονται συγχωνεύσεις και καταργήσεις δομών και άρα απολύσεις

Ο νόμος μπορεί να ψηφίστηκε. Μας βρίσκει, όμως, πάντα απέναντί του σε ένα Μέτωπο Αντίστασης, που διαρκώς διευρύνεται και δυναμώνει. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στο έγκλημα. Ο αυταρχισμός της κυβέρνησης δεν εκφράζει παρά τα αδιέξοδά της, την κρίση ενός πολιτικού συστήματος αποξενωμένου από τις επείγουσες, δραματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Εμείς εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε μαζί με όλους τους καταφρονεμένους από το σύστημα, μαζί με τους ανήμπορους και τους ταπεινωμένους, με αγωνιστικό φρόνημα και όραμα για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση, εκμετάλλευση και ταπείνωση ανθρώπου από άνθρωπο.

Η Κατερίνα Μάτσα είναι ψυχίατρος, πρώην διευθύντρια της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ, πρόεδρος του Σωματείου Υποστήριξης του 18 ΑΝΩ