Σμιλεμένη στη φωτιά!

Εχει περάσει πια ενάμισης χρόνος από εκείνο το καταραμένο βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου του 2023 στα Τέμπη, το οποίο δυστυχώς για όλους μας δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Και πώς να ξεχαστεί όταν μιλάμε για μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία της χώρας αλλά και για το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα που έχει συμβεί στην Ελλάδα! Κάθε φορά που η σκέψη πηγαίνει εκεί, είναι σαν μία μαχαιριά στην καρδιά. Για τους 57 συνανθρώπους μας που από τη μία στιγμή στην άλλη έχασαν τη ζωή τους χωρίς να φταίνε σε τίποτα, για τους δεκάδες τραυματίες που ακόμη προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους, για τους συγγενείς όλων αυτών των ανθρώπων που έμειναν πίσω και η ζωή τους έκτοτε δεν είναι ξανά ίδια.

Το μέλλον δικό της

Μία από τις λιγότερο άτυχες εκείνης της εφιαλτικής νύχτας ήταν η Εμμανουέλα Κατζουράκη που αποτελεί δικαιολογημένα ένα από τα πρόσωπα των ημερών λόγω της εξαιρετικής παρουσίας της στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στα 23 της χρόνια, στην πρώτη της συμμετοχή στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός του πλανήτη, η ελληνίδα σκοπεύτρια με καταγωγή από τα Χανιά κατέκτησε την πέμπτη θέση στο σκιτ της σκοποβολής, έχοντας προκριθεί νωρίτερα ως πρώτη στον τελικό. «Σίγουρα δεν είναι άσχημα. Σίγουρα είναι κάτι που εκτιμώ πάρα πολύ. Κάτι λίγο μου λείπει και ζητάω περισσότερα, αλλά είμαι σίγουρη πως θα έρθει την επόμενη φορά» δήλωσε η ίδια λίγο μετά την προσπάθειά της που όπως φαίνεται την άφησε με το παράπονο πως θα μπορούσε να έχει πετύχει κάτι καλύτερο.

Και θα το πετύχει σύντομα, μιας και το μέλλον είναι ασφαλώς μπροστά της. Εχοντας βγει πιο δυνατή από μία τραγωδία που θα μπορούσε να την έχει σακατέψει ψυχολογικά. Η Εμμανουέλα, φοιτήτρια της Φαρμακευτικής στη Θεσσαλονίκη, ήταν κι εκείνη στο μοιραίο τρένο και για καλή της τύχη βρισκόταν σε ένα από τα τελευταία βαγόνια. Βγήκε σώα σωματικά, έχοντας υποστεί μόνο ένα διάστρεμμα, αλλά χρειάστηκε τον χρόνο της για να βρει τον εαυτό της. «Ευχαριστώ πολύ όσους με παίρνουν τηλέφωνο και μου στέλνουν μηνύματα. Δεν θέλω να είμαι αγενής, δεν μπορώ να απαντήσω αυτή τη στιγμή. Είμαι καλά, πολύ καλύτερα από άλλους πιο άτυχους. Εάν θέλετε να βοηθήσετε, παρακαλώ δώστε αίμα για τους τραυματίες του ατυχήματος» έγραψε στο Instragram ώρες μετά την τραγωδία.

Λίγες μόλις εβδομάδες μετά το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου, με όσα ψυχικά αποθέματα είχε, η Κατζουράκη εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ντόχα. «Δεν είναι καλά. Προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της. Επέλεξε να αγωνιστεί και όχι να καθίσει σπίτι της. Της είπα ότι δεν με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, να κάνει ό,τι νιώθει εκείνη καλύτερο. Δεν μιλάει καθόλου, επέλεξε να μείνει σιωπηλή, το περνάει μόνη της. Δεν μπορούμε να την πιέσουμε. Μακάρι να το ξεπεράσει γρήγορα, όσο δυνατόν είναι αυτό» δήλωνε τότε ο προπονητής της Γιώργος Σαλαβαντάκης. Λίγους μήνες μετά, τέτοιες μέρες σχεδόν έναν χρόνο πριν, βίωνε τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας της στο Παγκόσμιο του Μπακού. Αρχικά εξασφάλισε τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες με την πρόκρισή της στον τελικό του αγωνίσματος και στη συνέχεια πέτυχε τη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στο σκιτ.

Αποθέωση

Επιστρέφοντας στην Κρήτη, η Εμμανουέλα γνώρισε την αποθέωση από τους συντοπίτες της. «Hταν μια πολύ μεγάλη επιτυχία! Είχαμε προσπαθήσει πάρα πολύ γι’ αυτό το αποτέλεσμα. Το μετάλλιο είναι πολύ βαρύ, η κάρτα για το Παρίσι ήταν πολυπόθητη. Είχαμε κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και είμαστε χαρούμενοι που όλο αυτό έχει αποδώσει. Είμαι η πρώτη Ελληνίδα από τη σκοποβολή που θα συμμετάσχει στον πήλινο στόχο και είναι μεγάλη μου τιμή» δήλωσε ούσα περήφανη για όσα είχε πετύχει. Και τώρα ήρθε και η διάκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κι ας μην πήρε μετάλλιο. Θα το πάρει την επόμενη φορά. Το πιο σημαντικό μετάλλιο, το πιο σημαντικό παράσημο, είναι ότι κατάφερε να σταθεί ξανά στα πόδια της μετά τον εφιάλτη. Να αγωνίζεται, να παλεύει και να ελπίζει ξανά. Αποτελώντας ένα φωτεινό παράδειγμα για τους υπόλοιπους που έμειναν πίσω ύστερα από εκείνο το βράδυ και όλους αυτούς τους μήνες δίνουν τον δικό τους αγώνα για να ορθοποδήσουν.