Ο άθλος της Νίκης

Ενα από τα μεγαλύτερα μετάλλια που έχουμε πάρει ποτέ – ιδιαίτερα στον στίβο – σε Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν στην Ατλάντα το 1996 το ασημένιο της Νίκης Μπακογιάννη στο ύψος, σαν σήμερα στις 3 Αυγούστου 1996.

Η ελληνίδα πρωταθλήτρια περνώντας το 2.03 (είχε περάσει νωρίτερα και το 2.01) πήρε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα πίσω από τη σπουδαία Βουλγάρα Στέφκα Κονσταντίνοβα  που είχε περάσει τα 2.05. Η Νίκη μάλιστα μπήκε και στο βιβλίο Γκίνες ως η αθλήτρια με τη μεγαλύτερη διαφορά (33 πόντοι) σωματικού ύψους (1.70) από το ύψος που πήδηξε (2.03).

Οπως έχει περιγράψει η ίδια στο athletestories την ιστορία της, εκείνο το βράδυ είχε δει όνειρο, ότι ήταν σε κάτι ουρανοξύστες και πηδούσε από τον έναν στον άλλον!

Το πρωί στο εστιατόριο στο Ολυμπιακό Χωριό ο αρχηγός της αποστολής της πάλης της είπε ότι θα βγει δεύτερη.

Στον αγώνα ήταν πολύ ψύχραιμη από την αρχή και άρχισε να περνά τα ύψη αλλά τα 2 μέτρα ήταν το όριο, καθώς ακόμα και στην προπόνηση είχε περάσει μέχρι το 1.95.

Η Στέφκα Κονσταντίνοβα την ενθάρρυνε σε κάθε ύψος που περνούσε και η Νίκη ένιωθε άνετα, έχοντας βάψει και μπλε τα νύχια της στα χρώματα της Ελλάδας.

Εχοντας παρακολουθήσει στην τηλεόραση τις γιορτές και τους πανηγυρισμούς για τις επιτυχίες κάποιων αθλητών και αθλητριών που είχαν επιστρέψει πίσω στην Ελλάδα ενημέρωσε τους δικούς της σε περίπτωση επιτυχίας να είναι συγκρατημένοι γιατί δεν της αρέσουν αυτά, αλλά όπως είπε όχι απλώς έκαναν τα ίδια αλλά και ακόμα περισσότερα!

Με το που τελειώνει ο αγώνας τη φώναξαν κάποιοι από τις κερκίδες που δεν τους ήξερε και της πέταξαν ένα δάφνινο στεφάνι, το οποίο και φόρεσε, ενώ η Στέφκα Κονσταντίνοβα ήταν η πρώτη που ήρθε να τη συγχαρεί.

Την ίδια στιγμή στο στάδιο γινόταν χαμός καθώς ο σπουδαίος Μάικλ Τζόνσον, λίγο πριν είχε κάνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα.