Το πόλο είναι εδώ. Ξανά!

Δυστυχώς ο κόσμος που παρακολουθεί στενά το πόλο και είναι γνώστης του αθλήματος στη χώρα μας είναι ελάχιστος. Πρόκειται για ένα άθλημα που μας έχει χαρίσει αμέτρητες χαρές και διακρίσεις σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο, αλλά δεν είναι από τα πιο δημοφιλή στη χώρα μας. Στη χώρα που η επίσημη αγαπημένη θεωρείται η ομάδα μπάσκετ. Μία ομάδα που επίσης μας έχει χαρίσει σπουδαίες συγκινήσεις τα προηγούμενα χρόνια. Αλήθεια, όμως, αν η Εθνική μπάσκετ είναι η επίσημη αγαπημένη, τι να πούμε γι’ αυτή του πόλο ανδρών; Τη δευτεραθλήτρια κόσμου του 2023, την ασημένια Ολυμπιονίκη στο Τόκιο το 2021. Την ομάδα που διαχρονικά και σταθερά μας κάνει υπερήφανους.

Αυτή που χθες εξασφάλισε με επιβλητικό τρόπο ακόμη μία πρόκριση σε προημιτελική φάση μεγάλης διοργάνωσης. Στην οκτάδα του ολυμπιακού τουρνουά, όντας αήττητη και με τρεις νίκες σε ισάριθμα ματς. Η Εθνική πόλο του Θοδωρή Βλάχου που δεν έχει τη λάμψη που έχει π.χ. το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, αλλά πάντα κρατά τη σημαία ψηλά. Μία ομάδα που σε σχέση με τα μεγαθήρια που ανταγωνίζεται και βάζει από κάτω δεν έχει ούτε την προβολή, ούτε την υποστήριξη, ούτε τις εγκαταστάσεις που της αξίζουν. Εχει όμως αγάπη για το άθλημα και πάθος για διάκριση και επιτυχίες. Κι ας τους θυμόμαστε οι υπόλοιποι μία με δύο φορές τον χρόνο.

Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα και πολύ δύσκολα θα αλλάξει όσες επιτυχίες και αν έρθουν. Το θετικό βέβαια είναι ότι από όλα όσα έχει πετύχει αυτή η ομάδα, αλλά και εκείνη των γυναικών παλαιότερα, βλέπουμε πολλά νέα παιδιά να ασχολούνται με το πόλο. Φαίνεται αυτό εξάλλου και από το γεγονός ότι οι εθνικές ομάδες στο πόλο, σε όλα τα ηλικιακά κλιμάκια, δεν… ξεμένουν από ταλέντα και συνεχώς προστίθεται νέο αίμα. Αυτό είναι και το πιο θετικό σε όλη την ιστορία, αλλά και ο βασικός λόγος αισιοδοξίας πως το πόλο θα συνεχίσει να μας χαρίζει μεγάλες στιγμές για πολλά χρόνια ακόμη.