«Μη με ξυπνάτε, όνειρο ζω»

^«Δεν νομίζω να κοιμηθώ απόψε, αλλά αν μπορέσω θα έχω το μετάλλιο δίπλα μου. Και θέλω όταν ξυπνήσω να είναι εκεί, να μην είναι όνειρο»! Ο Θόδωρος Τσελίδης δεν είχε πάρει ακόμα στα χέρια του το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες (χάλκινο στα 90 κιλά του τζούντο), το οποίο κατέκτησε πανάξια χθες στο τατάμι της Arena Champ-de-Mars αλλά ήδη ονειρευόταν να κοιμηθεί με αυτό παρέα, όπως είπε στα «ΝΕΑ» απαντώντας σε ερώτησή μας στη μεικτή ζώνη.

«Ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει τι πέτυχα. Είναι αλήθεια ότι το πρωί το ονειρευόμουν και σε λίγο θα το κρατάω στα χέρια μου» είπε συγκινημένος ο πρωταθλητής μας που έχει γεννηθεί σε ολυμπιακή χρονιά (1996) και μάλιστα στην Ελλάδα, με τον πατέρα να έχει ρίζες από τη χώρα και τη μαμά να είναι από τη Βόρεια Οσετία.

Χοροπηδάει σαν μικρό παιδί στη μεικτή ζώνη και η χαρά του είναι απερίγραπτη. Λίγο νωρίτερα παρηγορούσε έναν έναν τους αντιπάλους που έβγαζε νοκάουτ (!) με μια φυσική ευγένεια που ταιριάζει σε ένα τόσο ευγενές άθλημα όσο το τζούντο.

«Με είχε πάρει τηλέφωνο το 2017 και μου είπε κόουτς έχω ακούσει τα καλύτερα για σένα, έχω καταγωγή από την Ελλάδα και θέλω να επιστρέψω και να αγωνιστώ εκεί. Του είπα να έρθει χωρίς να υπόσχομαι τίποτε γιατί ήθελα πρώτα να τον δω, αλλά έχω έναν κανόνα να μην αφήνω ποτέ έλληνα αθλητή να μην έρθει εδώ στην πατρίδα. Θα σου μιλήσω ειλικρινά δεν ήταν ο πιο τρομερός αθλητής που είχα δει, όμως είχε όρεξη για δουλειά και από την πρώτη στιγμή το έδειξε. Χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτόν» λέει στα «ΝΕΑ» την ιστορία του Τσελίδη ο εθνικός προπονητής Νίκος Ηλιάδης που πανηγύρισε το τρίτο μετάλλιο του αθλήματος στην Ελλάδα μετά τα δύο (χρυσό και χάλκινο) του Ηλία Ηλιάδη.

Εκείνη την ώρα περνάει δίπλα του ο Γεωργιανός Λάσα Μπεκαούρι, νικητής της κατηγορίας και τον αγκαλιάζει, με τον Ηλιάδη να του κάνει μια λαβή τζούντο και οι δύο άνδρες να ξεκαρδίζονται στα γέλια. Το τζούντο δεν ξεχνιέται άλλωστε κόουτς.

Ο Νίκος Ηλιάδης έχει τον απόλυτο σεβασμό από όλους τους ξένους αθλητές που τον χαιρετάνε και αυτός είναι περήφανος.

Η αφιέρωση

Ο Θοδωρής Τσελίδης την ίδια ώρα θέλει να κάνει αφιέρωση:

«Ναι το αφιερώνω στη μητέρα μου που της χρωστάω πολλά και είναι η καλύτερη μαμά του κόσμου και ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πήρα τηλέφωνο γιατί δεν είναι εδώ. Αλλά και στους δικούς μου ανθρώπους». Οσο για τους αγώνες επισημαίνει:

«Ο καλύτερός μου φίλος, παγκόσμιος πρωταθλητής, μου είπε να χαλαρώσω και απλά να παλέψω. Αποφάσισα ότι ένας παγκόσμιος πρωταθλητής ξέρει τι λέει, έτσι ακολούθησα τη συμβουλή του. Το πιο δύσκολο παιχνίδι σήμερα ήταν το ρεπεσάζ με τον φίλο μου Γκριγκοριάν, γνωριζόμαστε απόλυτα, έτσι ήταν δύσκολος αγώνας, αλλά ήμουν τυχερός. Εκεί πίστεψα ότι μπορώ να το πάρω.

Ηξερα ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες όλα είναι πιθανά και αν προσπαθήσεις μπορείς να πάρεις ένα μετάλλιο. Ετσι είχα κάποιες ελπίδες. Θα γυρίσω να πανηγυρίσω. Δεν πίνω, αλλά αυτή τη φορά θα πιω. Είμαι χαρούμενος που κατάφερα να ξεπληρώσω την Ελλάδα, γιατί μου έδωσε τόσες πολλές ευκαιρίες. Είμαι χαρούμενος που έδωσα στην Ελλάδα το πρώτο μετάλλιο.

Ναι ονειρευόμουν το μετάλλιο, δεν με νοιάζει το χρώμα, είναι σαν να πήρα χρυσό. Δεν με νοιάζει αν ήταν χρυσό, ασημένιο, χάλκινο. Ευτυχώς το πήρα. Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα. Είναι η πιο χαρούμενη ημέρα της ζωής μου».

Ο δρόμος προς το μετάλλιο

Ο Θοδωρής Τσελίδης κέρδισε αρχικά με ιππόν (το νοκάουτ ή αν θέλετε η πτώση στο τζούντο) τον Ρόμπερτ Φλορεντίνο από τη Δομινικανή Δημοκρατία, όμως η μεγάλη νίκη ήρθε λίγο αργότερα, όταν απέκλεισε στον δρόμο προς τα προημιτελικά το μεγάλο φαβορί των Ολυμπιακών Αγώνων Νεμάνια Μάιντοφ από τη Σερβία. Τον οδήγησε μαεστρικά σε παθητικό παιχνίδι με το φαβορί της κατηγορίας να χρεώνεται τρία σίντο (ποινές) και να βγαίνει εκτός συνέχειας. Κόντρα στον Γάλλο Μαξίμ Γκαέλ Ενγκαγιάπ Αμπού στάθηκε εξίσου καλά στον προημιτελικό και μάλιστα κάποια στιγμή, ενώ έκανε λαβή για βαθμό, δεν του το έδωσε ο διαιτητής.

Ο αγώνας πήγε στην παράταση και εκεί ο πρωταθλητής μας ηττήθηκε με βαζάρι στο golden score (χρυσός πόντος) βγήκε εκτός διεκδίκησης του τελικού και «έπεσε» στα ρεπεσάζ όπου θα διεκδικούσε το χάλκινο μετάλλιο.

Ο πρώτος αγώνας στα ρεπεσάζ ήταν κόντρα στον Αράμ Γκριγκοριάν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα όπου τον νίκησε με τρεις ποινές και έτσι έφτασε στον αγώνα διεκδίκησης του χάλκινου μεταλλίου απέναντι στον Ισπανό (με γεωργιανές ρίζες) Τριστάνι Μοσακλισβίλι τον οποίο νίκησε με 1-0 (με πόντο που κέρδισε με βαζάρι 3.15 πριν απ’ την ολοκλήρωση του αγώνα) και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα -90κ. στο τζούντο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, πρώτο μετάλλιο για την Ελλάδα.

• Δυστυχώς η Ελισάβετ Τελτσίδου δεν τα κατάφερε και αποκλείστηκε στους «16» από τη Βελγίδα Βίλεμς.

«Λυπάμαι πολύ. Κρατάω ότι είναι εδώ τόσα αγαπημένα μου πρόσωπα και ήρθαν να με στηρίξουν. Ηταν πολύ δύσκολος ο δρόμος μέχρι εδώ» είπε δακρυσμένη, με τον προπονητή Νίκο Ηλιάδη να είναι εξίσου σκασμένος: «Εκανε βλακεία με μια λαβή που επιχείρησε και έδωσε δικαίωμα στην αντίπαλο να τη νικήσει. Κρίμα γιατί ήταν έτοιμη και είχε τις δυνατότητες να φτάσει στον τελικό».