3 τίτλοι για τη διαχείριση του νερού

Αννίτα Παναρέτου

«Καλλίστη: Το χρονικό
μιας ανομβρίας»,

εκδ. Αλφειού, 2022

Οταν φτιάχτηκε το φράγμα, αιχμαλωτίστηκε το νερό και πήρε την Καλλίστη μαζί του. Κράτησε για χρόνια στην υγρή αγκαλιά του τα έργα και τις ιστορίες των ανθρώπων της κι έγιναν όλα ένα τοπίο του βυθού. Οι ίδιοι οι άνθρωποι είχαν μετοικήσει σε νέο τόπο, σε νέο μέλλον. Μόνο ένας αλαφροΐσκιωτος νοσταλγός ήταν βέβαιος πως το βουλιαγμένο χωριό του ζούσε μια άλλη ζωή, σ’ έναν άλλο χρόνο. Εκεί ήθελε να ανήκει. Ισως επειδή το ήθελε τόσο, ήρθε η ανομβρία. Το νερό ολοένα χαμήλωνε και, σαν να έγινε η βαρύτητα άνωση, αναδύθηκε η Καλλίστη μαλακά στην επιφάνεια κι εκείνος την αναδέχθηκε, καθώς επέστρεφε λίγο λίγο.

Ελένη Μανώλη

«Διαχείριση υδατικών πόρων», διατριβή

Στόχος της διατριβής είναι η διατύπωση του πλαισίου για: (α) τη συστηματική ανάλυση μέτρων διαχείρισης υδατικών πόρων, (β) την αξιολόγηση αυτών στη βάση περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών κριτηρίων, (γ) την εκτίμηση και τον επιμερισμό του συνολικού κόστους υπηρεσιών νερού στις χρήσεις νερού και (δ) τη διατύπωση και ανάλυση εναλλακτικών μηχανισμών ανάκτησης του κόστους αυτού. Η διατριβή επικεντρώνεται σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από προβλήματα (ποσοτικής) έλλειψης νερού.

Συλλογικό

Νερό για τα νησιά,
Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος
και Πολιτισμού

Από το σημείωμα του βιβλίου: «Τη δεκαετία του ’60 οι καλοκαιρινές διακοπές στις Οινούσσες για την οικογένειά μας, που τότε διέμενε στο Λονδίνο, ήταν το γεγονός που προσμέναμε με λαχτάρα όλο τον χρόνο. Εκείνη την εποχή στις Οινούσσες λειτουργούσε γεννήτρια μέχρι τις 9 μ.μ. (μετά ανάβαμε λάμπες), τα ψυγεία (όσοι είχαν) λειτουργούσαν με κολόνες πάγου και το χωριό είχε το πολύ πέντε κολόνες φωτισμού. Το νερό ήταν βρόχινο στις στέρνες κι εμείς που είχαμε καλομάθει από την Αγγλία ήμασταν στα μάτια της γιαγιάς μας, της οικοδέσποινας, ιδιαίτερα σπάταλοι μετά καθημερινά μας ντους και λουσίματα…».