Να βάλουν οι ίδιοι όρους και προϋποθέσεις

Εγραφα χθες για την ομιλία – παρέμβαση του υφυπουργού Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση στην κλήρωση του νέου πρωταθλήματος υπογραμμίζοντας πως δεν υπήρξε κάτι καινούργιο στις εξαγγελίες του, αλλά έκανα λάθος που εστίασα σε αυτές. Διότι αν υπήρξε ένα ενδιαφέρον στοιχείο για τα μέλλοντα στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο αυτό υπήρξε στην τοποθέτηση του προέδρου της Λίγκας, Βαγγέλη Μαρινάκη.

Απόσπασμα

Δημοσιεύω το σχετικό απόσπασμα πρώτα. «Με την αλλαγή σελίδας στην ΕΠΟ, με νέους ανθρώπους και νέα μυαλά, με την ανασυγκρότηση της Λίγκας σε νέα πρότυπα ίσως σύντομα και με μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη Super League 2, στόχος όλων είναι η καλή συνεργασία και η πολλή δουλειά ώστε να πάει το ελληνικό ποδόσφαιρο ακόμα υψηλότερα. Πρέπει να φτιάξουμε μια ποδοσφαιρική πραγματικότητα που θα εξασφαλίζει ισότητα, ισονομία και οικονομικούς πόρους στις ομάδες, γήπεδα, προπονητικά κέντρα και Ακαδημίες, της πρώτης ευρωπαϊκής ταχύτητας. Ηδη επεξεργαζόμαστε ένα σχέδιο για το νέο τηλεοπτικό τοπίο και την κοινή διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων που θα φέρει περισσότερα έσοδα σε κάθε ομάδα της Σούπερλιγκ. Και ελπίζουμε στην κοινή διαχείριση των τηλεοπτικών να μπει του χρόνου και η Super League 2, μια Super League 2 με λιγότερες ομάδες που να πληρούν προϋποθέσεις» είπε πριν ευχηθεί σε όλους δύναμη και αντοχές.

Διαχείριση

Γιατί το παρέθεσα το σχετικό απόσπασμα; Γιατί μαρτυρά δυο πράγματα. Το πρώτο ότι ο Μαρινάκης δεν έχει παραιτηθεί από την κοινή διαχείριση των τηλεοπτικών της Σουπερλίγκας, παρόλο που είναι αλήθεια πως δεν φαίνεται να υπάρχει για αυτό μια καταρχήν συμφωνία των μεγάλων ομάδων – πράγμα απαραίτητο. Το δεύτερο είναι η αναφορά σε προϋποθέσεις για τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Σούπερλιγκ 2. Θυμίζω ότι σε προηγούμενη τοποθέτησή του είχε αναφερθεί στην ανάγκη να σταματήσουν να υπάρχουν «ομάδες που δημιουργούνται για το στοίχημα» και ότι ο χώρος πρέπει να αποβάλει «απατεώνες και στοιχηματζήδες».

Συνδρομή

Οι δύο τοποθετήσεις αυτές δεν μπορεί να είναι τυχαίες με όσα συμβαίνουν. Πριν από δυο μέρες είχαμε την ανακοίνωση ενός είδους ενοποίησης των δύο συνδρομητικών καναλιών: από του χρόνου με μια μικρή αύξηση στη μηνιαία συνδρομή, οι συνδρομητές της COSMOTE μπορεί να παρακολουθούν και τα κανάλια NOVA και οι συνδρομητές ΝOVA και τα κανάλια της COSΜOTE: αναφέρομαι σε αυτά με αμιγώς αθλητικό περιεχόμενο. Η συμφωνία αυτή μαρτυρά μια πρώτη σοβαρή προσέγγιση ανάμεσα στις δύο πλατφόρμες. Μια επόμενη μπορεί να αφορά το ίδιο το κόστος των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των αγώνων της Σουπερλίγκας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ΠΑΕ. Ο Μαρινάκης νομίζω πως όταν μιλάει για κοινή διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων επί της ουσίας υπενθυμίζει σε όλες τις ΠΑΕ πως αν είναι διαιρεμένες θα είναι δύσκολο να επιβάλουν τα θέλω τους, ειδικά αν δεν υπάρχει ανταγωνισμός ανάμεσα στις τηλεοπτικές πλατφόρμες όπως τα προηγούμενα χρόνια. Δεν ξέρω πόσοι το κατάλαβαν: θα το δούμε πιστεύω σύντομα.

Πρώτη φορά

Η δεύτερη τοποθέτηση, αυτή που αφορά τις ομάδες της Σούπερλιγκ 2 έχει ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον: ίσως είναι η πρώτη φορά που το ίδιο το επαγγελματικό ποδόσφαιρο παραδέχεται την ανάγκη για την ύπαρξη όρων και προϋποθέσεων. Εχει ενδιαφέρον ότι αυτό συμβαίνει σε ένα καλοκαίρι που είναι ακόμα θολό αν του χρόνου το πρωτάθλημα της Σούπερλιγκ 2 θα γίνει με ένα ή δύο ομίλους. Επίσης φαίνεται ότι δεν υπάρχει πλέον καμία απαίτηση ελέγχου του χώρου από την ίδια την κυβέρνηση: ό,τι δεν τολμάει αυτή (που έχει και την υποχρέωση των ελέγχων) φαίνεται πως θέλει να το αναλάβει η Σουπερλίγκα. Δεν μπορώ να ξέρω τι θα γίνει, αλλά την πρόθεση να υπάρξουν κανόνες συμμετοχής στα επαγγελματικά πρωταθλήματα (που δεν θα έχουν σχέση με τους τωρινούς που κάθε απατεώνας ντριπλάρει…) τη βρίσκω ενδιαφέρουσα.

Καλύτερη

Δόθηκε προχθές στη δημοσιότητα η καλύτερη ενδεκάδα του Euro 2024. To εντυπωσιακό σε αυτή (που ψηφίστηκε από ειδικούς, δηλαδή προπονητές και πρώην σπουδαίους παίκτες) είναι ότι δεν υπάρχει σέντερ φορ! Τη γραμμή της επίθεσης αποτελούν οι Ισπανοί Γιαμάλ και Γουίλιαμς και ο Γερμανός Μουσιάλα – όλοι κάτω από 21 χρόνων. Την έλλειψη φορ που να ξεχωρίσουν στη διοργάνωση την είχα επισημάνει σε ένα σημείωμα στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» πριν από λίγες μέρες. Ωστόσο δεν περίμενα πως ειδικοί θα έφταναν στο σημείο να παρουσιάσουν μια καλύτερη ενδεκάδα διοργάνωσης στην οποία δεν θα υπάρχει σέντερ φορ: είναι εξίσου παράξενο όσα και να παρουσίαζαν μία χωρίς τερματοφύλακα! Φαίνεται να λένε πως ο καλός σέντερ φορ δεν είναι απαραίτητος. Ούτε καν σε μια ενδεκάδα στην οποία επιβραβεύονται με την παρουσία τους συμβολικά οι καλύτεροι παίκτες.

Μέλλον

Ολο αυτό – σημειολογικά – θα ήταν επικίνδυνο για τη μελλοντική αισθητική απόλαυση του ποδοσφαίρου: ένα ποδόσφαιρο χωρίς σέντερ φορ είναι μοιραία ένα ποδόσφαιρο με λιγότερα γκολ. Ωστόσο η ανάλυση του τουρνουά οδηγεί στο συμπέρασμα πως αν τα σέντερ φορ που ξεκινούσαν τα ματς έκαναν λίγα πράγματα, δεν μπορείς να πεις το ίδιο για τα φορ που έρχονταν από τον πάγκο για να δώσουν λύσεις. Είναι παράδοξο αλλά οι αναπληρωματικοί φορ ήταν το αλατοπίπερο του τουρνουά που δεν είχε σέντερ φορ της προκοπής! Ο Γερμανός Φούλγκρουγκ πήγε να αποκλείσει τους Ισπανούς μόνος του. Ο Γουότκινς έδωσε στον ημιτελικό στους Αγγλους την νίκη με την Ολλανδία. Ο Κολό Μουανί πέτυχε το μοναδικό κανονικό γκολ των Γάλλων. Και στο τέλος ο αναπληρωματικός φορ των Ισπανών, Μικέλ Ογιαρθάμπαλ, έδωσε στην ομάδα του Ντε λα Φουέντε το τρόπαιο.

Συνέπεια

Ολο αυτό δεν είναι τυχαίο: είναι η συνέπεια της πιο μεγάλης αλλαγής στους κανονισμούς που έχει γίνει στο ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια και που δεν είναι άλλη από τη δυνατότητα των προπονητών να κάνουν πέντε αλλαγές στη διάρκεια του ματς. Αρχικά αυτό επέτρεψε στους προπονητές να αλλάζουν πολύ εύκολα τις διατάξεις των ομάδων στη διάρκεια του αγώνα. Πλέον φαίνεται ότι τους επιτρέπει να κάνουν στη διάρκεια του ματς προαποφασισμένες αλλαγές, ανεξάρτητα από την εξέλιξη του παιχνιδιού. Στο Euro βλέπαμε σέντερ φορ που αρχικά έτρεχαν για να κουράσουν τους αντίπαλους αμυντικούς για να αφήσουν στη συνέχεια τη θέση τους σε συμπαίκτες που παίζοντας στην ίδια θέση μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την κόπωση αυτή. Η προγραμματισμένη αυτή αλλαγή αναδεικνύει τον αναπληρωματικό φορ ως ένα κανονικό δωδέκατο παίκτη που γνωρίζει πόσο και πώς θα παίξει.

Δεύτερη

Αν υπήρχε η δυνατότητα επιλογής μιας δεύτερης καλύτερης ενδεκάδας του Euro, κάτι μου λέει πως στην επίθεσή της θα υπήρχαν τρεις σέντερ φορ. Αναπληρωματικοί…