Κάπως έτσι φτιάχνεις σούπερ ήρωες…

Την Κυριακή θα έχουμε μια νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης, ήδη όμως έχουμε έναν αληθινό θριαμβευτή του Euro 2024: λέγεται Λαμίν Γιαμάλ, σκόραρε στον ημιτελικό της Ισπανίας με τη Γαλλία ανοίγοντας τον δρόμο της Ισπανίας προς την πρόκριση και βρήκε μια εντελώς ξεχωριστή και δική του θέση στην ιστορία της διοργάνωσης. Εγινε ο πιο μικρός σε ηλικία παίκτης που έχει αγωνιστεί και έχει σκοράρει σε τελικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος από το 1960 που ξεκίνησε η διοργάνωση μέχρι σήμερα. Στο εφετινό τουρνουά με τις εμφανίσεις του έπεισε όλο τον κόσμο ότι δεν είναι ένα «παιδί θαύμα», αλλά ένας ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής. Που απλά συμβαίνει να μην είναι ακόμα 17 χρόνων.

Τσάβι

Πριν από λίγο καιρό οι Ισπανοί είχαν ρωτήσει τον προπονητή του Γιαμάλ στην Μπαρτσελόνα, τον κάποτε αρχηγό της Εθνικής Ισπανίας Τσάβι, ποιο είναι το δυνατό σημείο στο παιχνίδι του Γιαμάλ. «Θα σας παρακαλούσα να μην ασχολείστε μαζί του γιατί δεν υπάρχει καμία ανάλυση που χρειάζεται να γίνει: η μπάλα φτάνει στα πόδια του και αυτός κάνει τα πράγματα να συμβαίνουν» είπε ο Τσάβι που «παιδιά θαύματα» που βγαίνουν από τις Ακαδημίες της Μπαρτσελόνα έχει δει πολλά. Στην περίπτωση του σχεδόν 17χρονου εξτρέμ της Μπαρτσελόνα όντως δεν φαίνεται να υπάρχουν μυστικά: υπάρχει μόνο το ταλέντο του. Δεν μπορείς να αναλύσεις τον Γιαμάλ, μπορείς μόνο να τον θαυμάσεις. ‘Η το περισσότερο να τον περιγράψεις. «Δεν υπάρχει τίποτα κρυφό για να ψάξει κανείς» είχε πει ο Τσάβι: «Ο Γιαμάλ απλά είναι ένας παίκτης πιο ποιοτικός από όλους τους άλλους στο γήπεδο, που απλώς είναι ακόμα μόλις δεκαέξι ετών». Πώς γίνεται οι Ισπανοί να εμπιστεύονται 16χρονους; Ο λόγος είναι απλός: ξέρουν να μεγαλώνουν σωστά τα προικισμένα πιτσιρίκια τους.

Ταλέντο

Είναι ζήτημα ποδοσφαιρικών σχολών; Ναι και όχι. Στις καλές ποδοσφαιρικές ακαδημίες αναμφίβολα ένας μικρός θα δείξει το ταλέντο του. Αρκεί αυτό; Οχι. Η περίπτωση του Γιαμάλ δείχνει πως για να τον δεις τόσο μικρό βασικό στην ομάδα του και στην Εθνική του, θα πρέπει να χτίσεις τον χαρακτήρα του. Πώς γίνεται αυτό; Πείθοντας τον πιτσιρίκο πως είναι κάτι πιο πολύ από ένας ταλαντούχος παίκτης. Πώς το κάνουν αυτό; Δυναμώνοντας πρώτα από όλα την αυτοπεποίθηση των παιδιών και τη σιγουριά τους. Πώς γίνεται αυτό; Οι Ισπανοί μοιάζουν να πιστεύουν πως όσο χρήσιμοι είναι οι γυμναστές, οι εργοφυσιολόγοι και οι προπονητές άλλο τόσο χρήσιμες είναι και κάποιες διδακτικές ιστορίες. Η τελευταία που κυκλοφόρησε για τον Γιαμάλ είναι τόσο όμορφη, ώστε είναι δύσκολο να γίνει πιστευτή. Ενώ είναι αληθινή.

Μέλλον

Πριν από δεκαεπτά χρόνια, η Unicef, ο παλιός χορηγός της Μπαρτσελόνα, ετοίμασε ένα ημερολόγιο με φωτογραφίες των ανθρώπων του συλλόγου κι όχι απλά με ποδοσφαιριστές. Ζητήθηκε να ποζάρει και ο νεαρός Λίο Μέσι. Για τη δική του φωτογραφία χρειάστηκε μια οικογένεια μεταναστών και τα παιδιά τους. Λίγες μέρες πριν, παραμονές του ματς Ισπανία – Γαλλία (2-1) κυκλοφόρησε ξανά ύστερα από χρόνια αυτή η φωτογραφία. Υπάρχει ο Μέσι, με μακριά μαλλιά, νέος κι άγουρος ακόμα τότε, που κρατά στην αγκαλιά του φορώντας τη φανέλα της Μπαρτσελόνα ένα μωρό παιδάκι το οποίο ετοιμάζεται να πλύνει. Το μωράκι αυτό είναι ο Λαμίν Γιαμάλ. Ο Αργεντινός είναι μικρότερος από είκοσι ετών, ο Γιαμάλ λίγων μηνών. Στη φωτογραφία βλέπουμε ένα αδύνατο αγόρι με μακριά μαλλιά που κρατά ένα παχουλό μωρό στην μπανιέρα. Το λαμπρό παρελθόν και το μέλλον σε παρόντα χρόνο.

Στοιχεία

Η ιστορία αμφισβητήθηκε και χρειάστηκαν επιπλέον στοιχεία. Εγινε γνωστό ότι το 2006 οι άνθρωποι της καταλανικής εφημερίδας «Sport» πρότειναν στη Unisef τη δημιουργία ενός φωτογραφικού ημερολογίου που θα κυκλοφορούσε παραμονές Χριστουγέννων. Ο τότε πρόεδρος της Μπαρτσελόνα Χουάν Λαπόρτα δεν είχε αντίρρηση. Η πρώτη έκδοση ωστόσο έγινε βιαστικά και τα παιδιά που συμμετείχαν στις φωτογραφίσεις ήταν κυρίως παιδιά υπαλλήλων της ίδιας της εφημερίδας – όχι μόνο παιδιά δημοσιογράφων. Ενα χρόνο αργότερα το πράγμα οργανώθηκε καλύτερα. Το 2007 αποφασίστηκε να βρεθούν μέσω της Unicef οικογένειες που είχαν έρθει σε επαφή με τον διεθνή οργανισμό για θέματα πρόνοιας. Μεταξύ αυτών ήταν και οι Γιαμάλ, οι οποίοι ζούσαν στη Ροκαφόντα, σε μια περιοχή έξω από τη Βαρκελώνη. Η οικογένεια είχε αποκτήσει τον Ιούλιο ένα αγοράκι. Τους προτάθηκε να το φέρουν στο Καμπ Νου όπου θα έβγαιναν οι φωτογραφίες. Οπως αναφέρουν τα σχετικά δημοσιεύματα αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο Λαμίν Γιαμάλ πάτησε το πόδι του στο γήπεδο της Βαρκελώνης και ήταν μόλις έξι μηνών. Οι γονείς του εντυπωσιάστηκαν από τους τρόπους των ανθρώπων της Μπαρτσελόνα. Η φωτογράφιση έφερε γούρι και στον Μέσι: ήταν ήδη θέμα συζήτησης, αλλά η καριέρα του έμελλε να εκραγεί ένα χρόνο αργότερα όταν ο Πεπ Γκουαρντιόλα τον καθιέρωσε. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα οι άνθρωποι που είχαν οργανώσει τη φωτογράφιση έψαξαν τα σχετικά αρχεία. Ο Εμίλ Κουανταρένα, ο φωτογράφος, βρήκε το φιλμάκι και το έστειλε στη Unisef. H Unicef έστειλε ξανά τη φωτογραφία στους γονείς και ο πατέρας του Λαμίν επιβεβαίωσε πως ο μικρός ήταν ο γιος του. Ακολούθησε μια ανάρτηση στο Instagram. Ο φωτογράφος, που στο μεταξύ είχε φύγει από τη «Sport» και σήμερα δουλεύει στην «As» βρήκε αρκετές άλλες λήψεις: μια στην οποία υπάρχει και η μαμά του μικρού έβαλε τέλος στις υποψίες.
Ο Κουανταρένα είπε πως ήταν δική του ιδέα η φωτογράφιση στην μπανιέρα, ότι η πετσέτα ήταν της μαμάς Γιαμάλ και το λαστιχένιο παπάκι που κρατά ο Μέσι το έχει ο ίδιος χρησιμοποιήσει για να κάνει μπάνιο στην κόρη του. Θυμήθηκε επίσης ότι ο Μέσι δεν είχε κρατήσει ποτέ στην αγκαλιά του ένα τόσο μικρό παιδί: αλλά το θέμα δεν ήταν αυτή τη φορά ο Μέσι, αλλά ο Λαμίν. Που έκλαιγε αλλά όταν τον πήρε αγκαλιά ο Μέσι ηρέμησε.

Μοίρα

Ας παραμείνουμε δύσπιστοι κι ας πούμε πως όλα αυτά μπορεί να μην είναι αλήθεια. Ε και;  Το θέμα δεν είναι η αληθοφάνεια των ιστοριών αλλά το συμπέρασμα: το συμπέρασμα της ιστορίας είναι ότι ο Γιαμάλ είναι ο νεαρός διάδοχος του Μέσι σχεδόν από τη μέρα της γέννησής του. Σκεφτείτε πώς και πόσο μια τέτοια ιστορία δυναμώνει τη βεβαιότητα ενός χαρισματικού παιδιού πως δεν είναι απλά ένας καλός ποδοσφαιριστής, αλλά ένας εκλεκτός της μοίρας. Ετσι δεν φτιάχνεις απλά καλούς ποδοσφαιριστές: φτιάχνεις σούπερ ήρωες.