Ηχοδύναμα

Ντβόρζακ: Συμφωνίες 7, 8 και 9, εισαγωγές κοντσέρτου. Τσεχική Φιλαρμονική, Σεμιόν Μπίσκοφ. PENTATONE 2 CD

Η Τσεχική Φιλαρμονική είναι φυσικά η «ορχήστρα – σφραγίδα» των έργων του Ντβόρζακ. Μία από τις κορυφαίες στον κόσμο, με παράδοση πρώτης γραμμής, που έχει το προνόμιο να ερμηνεύει στα έργα του τον εθνικό της συνθέτη – αν και δεν ήταν πάντοτε έτσι, καθώς ο ίδιος ο Ντβόρζακ πέρασε πολύ μεγάλες δυσκολίες μέχρι να γίνει αποδεκτός από το μουσικό κατεστημένο της Πράγας που τον είχε για πολύ μεγάλο διάστημα θέσει στο περιθώριο και του αναγνώριζε μόνο την αξία του καλού δασκάλου της μουσικής. Αυτά, μέχρι που τον «ευλόγησε» ο Μπραμς και η μοίρα του άλλαξε για πάντα από τη μία στιγμή στην άλλη, ο σπουδαίος αυτός ρομαντικός βρήκε την αναγνώριση που πάντοτε άξιζε να έχει όχι πλέον μόνο στη χώρα του, αλλά παγκοσμίως, και η οποία παρέμεινε έκτοτε αμείωτη μέχρι και σήμερα.

Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος υπήρξε ιδιαίτερα κριτικός με τον εαυτό του: αν και έγραψε εννέα συμφωνίες, είχε απορρίψει τις τέσσερις πρώτες και αριθμούσε ως Πρώτη εκείνη που εμείς σήμερα θεωρούμε ως την Πέμπτη του. Αυτό το καθεστώς παρέμεινε σε ισχύ για πολύ καιρό, μέχρι περίπου και τη δεκαετία του ’50, όταν πλέον μουσικολόγοι και μαέστροι επέστρεψαν και στις πρώτες τέσσερις και τις αποκατέστησαν στην εργογραφία και τη δισκογραφία του.

Οι τρεις συμφωνίες

Ομως, σε κάθε περίπτωση, είναι οι τρεις τελευταίες συμφωνίες του, που βρίσκονται ηχογραφημένες σε αυτή την έκδοση, οι οποίες αποτελούν σταθερά μέρος του ρεπερτορίου που παίζεται και ηχογραφείται αδιάλειπτα παντού σε Ευρώπη και Αμερική, με τη δημοφιλία τους ανάμεσα σε μουσικούς και κοινό να παραμένει αμείωτη όσα χρόνια κι αν περνούν. Οι τρεις συμφωνίες με τις οποίες ο Σεμιόν Μπίσκοφ και η Τσεχική Φιλαρμονική, την οποία σχετικά πρόσφατα έχει αναλάβει, δείχνουν ότι η παράδοση όχι απλώς δεν υποχωρεί, αλλά παραμένει πανίσχυρη και ανανεώνεται, έχοντας πάντοτε κάτι νέο να δώσει σε κάθε εποχή.

Η συνεργασία τους με την εταιρεία PENTATONE έχει αποδώσει ήδη το πολύ καλό ξεκίνημα ενός κύκλου Μάλερ που βρίσκεται σε εξέλιξη και ενδεχομένως κάτι τέτοιο να συμβεί και με τον Ντβόρζακ. Αλλά και αν όχι, η «δόση» αυτή είναι πολύ γερή.

Ο Μπίσκοφ, που ξεκίνησε τη διεθνή καριέρα του πολύ νέος και πολύ εντυπωσιακά, είναι ένας αρχιμουσικός που μπορεί να μην προκαλεί τη «φασαρία» άλλων συναδέλφων του, αλλά αναμφίβολα προσμετράται ανάμεσα στους σπουδαιότερους της εποχής μας. Και η «αγκυροβόλησή» του στην Πράγα είναι μία πολύ ευτυχής εξέλιξη καθώς η χημεία του με την Ορχήστρα φάνηκε από την πρώτη κιόλας στιγμή. Και ακούγεται πολύ καθαρά σε αυτές τις γεμάτες ορμή, ένταση μα και λυρισμό ηχογραφήσεις που είναι προορισμένες να γεμίσουν με βαθιά ικανοποίηση κάθε φίλο της μουσικής αυτού του μελωδικότερου από τους συνθέτες του ρομαντικού κόσμου, στη σπουδαία του συμφωνική τριλογία, καθώς και στις πολύ αγαπητές εισαγωγές κοντσέρτου «In Nature’s Realm», «Carnival» και «Othello».

ΗΧΟ

Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για τις πιο ενδιαφέρουσες αναγνώσεις των τελευταίων ετών γι’ αυτά τα έργα στη δισκογραφία, με αρετές που παραπέμπουν στις μεγάλες εκείνες των χρυσών εποχών της δισκογραφίας, αλλά, ταυτόχρονα, με την αίσθηση του σήμερα να κυριαρχεί με μία ακαταμάχητη φρεσκάδα, μία ζωντάνια που περίπου σε πιάνει απ’ τον λαιμό. Ο Μπίσκοφ είναι εδώ πραγματικά στα καλύτερά του – και αυτό δεν είναι μικρό πράγμα για έναν τόσο βαθύ και ουσιαστικό μαέστρο. Και, βεβαίως, ως αποτέλεσμα συμβαίνει ακριβώς το ίδιο και με την ορχήστρα: βγάζει από αυτήν τον καλύτερο εαυτό της. Ετσι, ένας συναρπαστικός Ντβόρζακ γεννιέται, που σίγουρα θα γοητεύσει τον ακροατή του – ο οποίος δεν θα είναι εύκολο να τον σταματήσει προτού να  τελειώσουν και οι δύο δίσκοι της έκδοσης…