«Πρέπει τώρα να καθησυχάσουμε τη χώρα»

Να παραμείνει «προς το παρόν» πρωθυπουργός, ώστε να «διασφαλιστεί η σταθερότητα της χώρας», ζήτησε χθες το πρωί ο Εμανουέλ Μακρόν από τον Γκαμπριέλ Ατάλ που τον επισκέφθηκε στο Ελιζέ προκειμένου να του υποβάλει, όπως είχε προαναγγείλει από το βράδυ του δεύτερου κοινοβουλευτικού γύρου, και όπως επιτάσσει η ρεπουμπλικανική παράδοση, την παραίτησή του. Ο γάλλος πρόεδρος, που αναχωρεί σήμερα για την Ουάσιγκτον προκειμένου να συμμετάσχει στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, έχει διαμηνύσει πως θα αναμείνει τη «διάρθρωση» της νέας Εθνοσυνέλευσης, η οποία θα συνέλθει για πρώτη φορά σε σώμα στις 18 Ιουλίου, προκειμένου να λάβει «τις απαραίτητες αποφάσεις».

Είναι το παράδοξο της σύντομης περιόδου που ξεκινάει, και αναμένεται να κρατήσει τουλάχιστον μέχρι το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού: ο Εμανουέλ Μακρόν έχασε στις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές που ο ίδιος προκήρυξε, με σχεδόν 100 βουλευτές λιγότερους για τη συμμαχία του, θεσμικά όμως αυτός είναι που κρατάει τα κλειδιά για τη συνέχεια, μέχρι τον διορισμό ενός πρωθυπουργού. Και εννοεί προφανώς να αξιοποιήσει το γεγονός ότι το «Μαζί» αντιστάθηκε καλύτερα από ό,τι προβλεπόταν, ότι ήρθε δεύτερο πίσω από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο (NFP), τη συμμαχία της Αριστεράς, αλλά μπροστά από την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση (RN).

Με μια κάποια ικανοποίηση

Οι πληροφορίες της «Monde» θέλουν τον Μακρόν να υποδέχθηκε στο Ελιζέ «με μια κάποια ικανοποίηση» το εκλογικό αποτέλεσμα, το βράδυ της Κυριακής. «Πρέπει τώρα να πραΰνουμε τη χώρα, να αφήσουμε τα πράγματα να οργανωθούν στην Εθνοσυνέλευση», φέρεται να είπε στους υπουργούς και τους λοιπούς συνεργάτες που τον περιέβαλλαν. Επειτα όμως από επτά χρόνια «κατακόρυφης» προεδρίας, ο αρχηγός του γαλλικού Κράτους, που έλεγε ότι πάει σε αυτές τις εκλογές «για να κερδίσει», δεν έχει πλέον άλλα χαρτιά στα χέρια του και θα πρέπει, για πρώτη φορά, να συμβιβαστεί με τους αντιπάλους του. Κάποιοι βλέπουν, ακριβώς, στο εκλογικό αποτέλεσμα την ευκαιρία μιας διαφορετικής άσκησης της εξουσίας, λιγότερο συγκεντρωμένης στα χέρια ενός και μόνο ανδρός, με την Εθνοσυνέλευση εφεξής στο επίκεντρο. Την ίδια ώρα, ωστόσο, άλλοι φοβούνται πως η Γαλλία διατρέχει τον κίνδυνο στη καλύτερη περίπτωση μιας παράλυσης, στη χειρότερη της ακυβερνησίας.

Κατακερματισμένη Βουλή

Γιατί η νέα Εθνοσυνέλευση θα είναι κατακερματισμένη, χωρισμένη σε τρία λίγο-πολύ ισοδύναμα μπλοκ, χωρίς απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για κανένα τους. Το NFP, βέβαια, που ήρθε πρώτο στις εκλογές, διεκδικεί το πόστο του πρωθυπουργού και υπόσχεται ένα όνομα «εντός της εβδομάδας». Ποιο θα είναι όμως αυτό; Σοσιαλιστές, Οικολόγοι και Κομμουνιστές έχουν αποκλείσει επανειλημμένως ως ενδεχόμενο τον επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας, τον Ζαν-Λικ Μελανσόν – που έσπευσε ωστόσο να πάρει τον λόγο πρώτος μεταξύ όλων μόλις έκλεισαν οι κάλπες, στέλνοντας έτσι τα μηνύματά του. Θα μπορούσε το NFP να συμφωνήσει σε μία σαφώς λιγότερο διχαστική προσωπικότητα όπως η Μαρίν Τοντελιέ, η επικεφαλής των Οικολόγων, που βγήκε δυναμικά μπροστά προεκλογικά, ή ο επικεφαλής της σοσιαλιστικής ευρωλίστας, Ραφαέλ Γκλικσμάν, που κατάφερε ουσιαστικά να «αναστήσει» το κόμμα;

Το βέβαιο είναι πως το στρατόπεδο του Μακρόν ελπίζει να δει το NFP να διαλύεται στα εξ ων συνετέθη, όπως ακριβώς συνέβη με τη NUPES, την προηγούμενη συμμαχία της Αριστεράς, λίγο μετά τις εκλογές του 2022, ώστε να καταφέρει να συγκροτήσει έναν «μεγάλο συνασπισμό», μία «κυβέρνηση εθνικής ενότητας» που δεν θα περιλαμβάνει όμως το έτερο (πλην της Ακροδεξιάς) κόκκινο πανί τους, τους Ανυπότακτους του Μελανσόν.

Επιμένει ότι μπορεί

Μπορεί να συμβεί; Προς το παρόν, το NFP το αποκλείει. Παράλληλα, όμως, επιμένει ότι μπορεί να κυβερνήσει με βάση το πρόγραμμά του, ενώ δεν διαθέτει πλειοψηφία. Θεωρητικά, θα μπορούσε να συγκροτήσει κυβέρνηση μειοψηφίας: θα χρειαζόταν όμως να πείσει τουλάχιστον 94 βουλευτές που δεν εξελέγησαν με τα χρώματα της Αριστεράς να τη στηρίξουν σιωπηλά – γιατί χωρίς πλειοψηφία, καραδοκεί ο κίνδυνος μιας πρότασης μομφής. Ανοιχτό είναι βέβαια πάντα και το ενδεχόμενο να προκρίνει ο Μακρόν το σενάριο μιας τεχνοκρατικής κυβέρνησης, που θα βρίσκεται σε συνεχή διαπραγμάτευση με την Εθνοσυνέλευση, λίγο-πολύ όπως κάνουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί μεταξύ τους. Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι στην κουλτούρα της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας. Αλλά η εναλλακτική είναι το χάος, και βάσει Συντάγματος, δεν μπορούν να γίνουν νέες κοινοβουλευτικές εκλογές πριν από την παρέλευση ενός έτους.

Βλέπουν εμφύλιο ανάμεσα στη Μαρίν Λεπέν και τον Μπαρντελά

Το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί για την «ήττα» της Εθνικής Συσπείρωσης (RN) στις κοινοβουλευτικές εκλογές ανέλαβε χθες ο Ζορντάν Μπαρντελά, αναγνωρίζοντας πως «διέπραξε λάθη», πρωτίστως στην επιλογή των υποψηφίων του κόμματος – παράλληλα, ωστόσο, ο ίδιος έσπευσε να διεκδικήσει μερίδιο ευθύνης και για τη νίκη της RN στις ευρωεκλογές. Κάποιοι προβλέπουν ότι σύντομα θα ξεσπάσει μάχη ηγεσίας στο κόμμα, ανάμεσα στη Μαρίν Λεπέν και τον δελφίνο της. Μπορεί οι δυο τους να προβάλλουν επιμελώς μια εικόνα ενότητας, σύμφωνα με το Politico, ωστόσο πολλοί πιστεύουν πως το ερώτημα δεν είναι αν αλλά πότε θα πάρει τα ηνία ο Μπαρντελά – άλλωστε, επισημαίνουν, η Λεπέν έχει ήδη αποτύχει τρεις φορές να κερδίσει τη γαλλική προεδρία, και όσο είναι αυτή επικεφαλής, το κόμμα ανεβαίνει μεν, αλλά μοιάζει ανήμπορο να κατακτήσει την εξουσία, να «αποδαιμονοποιηθεί» πλήρως.

Προς το παρόν, πάντως, ο 28χρονος που δεν κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός της Γαλλίας κατάφερε να εκλεγεί (και μάλιστα χωρίς να είναι παρών στη συνεδρίαση, αφού βρισκόταν στο Παρίσι) πρόεδρος της τρίτης μεγαλύτερης ευρωομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η ακροδεξιά ομάδα

Πρόκειται για τους Πατριώτες για την Ευρώπη, την ακροδεξιά ομάδα που συγκρότησε στις 30 Ιουνίου ο εθνολαϊκιστής πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, και ηγέτης του Fidesz, Βίκτορ Ορμπαν, από κοινού με το αυστριακό Κόμμα Ελευθερίας (FPO) και το λαϊκιστικό ΑΝΟ του τσέχου πρώην πρωθυπουργού Αντρέι Μπάμπις. Η RN είχε ήδη αποφασίσει να ενταχθεί σε αυτήν, δεν θέλησε ωστόσο να το ανακοινώσει πριν από τον δεύτερο κοινοβουλευτικό γύρο της Γαλλίας, από φόβο μήπως αναζωπυρώσει τις σε βάρος της καταγγελίες για φιλοπουτινισμό.

Το επιβεβαίωσε ωστόσο ο ίδιος ο Μπαρντελά το βράδυ των εκλογών: με τους 30 ευρωβουλευτές της, η RN θα γίνει το μεγαλύτερο κόμμα της νέας ευρωομάδας, που φτάνει πλέον τους 84 ευρωβουλευτές από 12 διαφορετικές χώρες και καταλαμβάνει έτσι στο Ευρωκοινοβούλιο την τρίτη θέση που είχαν μέχρι τις ευρωεκλογές οι Φιλελεύθεροι και προσωρινά μετά τις εκλογές οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (ΕCM) της Τζόρτζια Μελόνι. Γιατί έχουν ήδη προσχωρήσει στους Πατριώτες, μεταξύ άλλων, η ιταλική Λέγκα, το ισπανικό Vox, το ολλανδικό PVV του Γκέερτ Βίλντερς, όπως και η Φωνή Λογικής – Αφροδίτη Λατινοπούλου…

Στην ουσία, οι «Πατριώτες» απορρόφησαν πολλά από τα κόμματα της ευρωομάδας Ταυτότητα και Δημοκρατία, που σύμφωνα με μία ευρωπαϊκή πηγή έγινε «τοξική» μετά το σκάνδαλο με τη γερμανική AfD και τη δήλωση περί «καλών SS» του Μαξιμίλιαν Κραχ. Απομένει να φανεί, βέβαια, ποια θα είναι η πραγματική επιρροή τους, κατά πόσο θα καταφέρουν να συνεργαστούν οι συνιστώσες τους ή αν θα αφήσουν τις διαφορές τους να τους οδηγήσουν στην κατάρρευση.