Ρευστά

Οπως και να ‘χει, η επόμενη ημέρα του δεύτερου γύρου των γαλλικών εθνικών εκλογών διαμορφώνει ένα περιβάλλον ενισχυμένης ρευστότητας για την κεντρική ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Μαζί με αυτό και μια σειρά πολιτικά περιβάλλοντα σε άλλες χώρες το μόνο που δεν διασφαλίζουν είναι η σταθερότητα και τα βήματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης σε οικονομία, άμυνα, κράτος.

Αν σε αυτά προσθέσουμε και τις εκλογές στις ΗΠΑ που προφανώς επενεργούν βαθιά στις διεργασίες στη Γηραιά Ηπειρο και τον τραμπισμό που είναι προ των πυλών με απρόβλεπτες συνέπειες, προφανώς αντιλαμβανόμαστε πως μιλάμε για ένα άλλο γεωπολιτικό τοπίο. Και δεδομένου πως δύο πολεμικά μέτωπα είναι σε εξέλιξη σήμερα. Το ένα μάλιστα στην καρδιά της Ευρώπης με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Εδώ συνδυαστικά, οι διαφορετικές θέσεις μεγάλων κρατών για την αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η έλλειψη συνεκτικής στρατηγικής σε πεδία όπως η εξωτερική πολιτική ή η ανθεκτικότητα απέναντι σε κρίσεις όπως στο κλίμα ή την ενέργεια πολλαπλασιάζουν την ιδιότυπη εντροπία.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, με όλα τα προβλήματα ή τις παραλείψεις, είναι μια μεγάλη μεταπολεμική κατάκτηση με θεσμικό και δημοκρατικό βάθος που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να διακυβευθεί ή να τεθεί σε αμφισβήτηση από ετερόκλητα ρεύματα και δυνάμεις λαϊκισμού. Θα πρέπει το δημοκρατικό τόξο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να εγγυηθεί ένα νέο μεγάλο κοινωνικό συμβόλαιο ως απάντηση σε εύκολες λύσεις.