Μια βραδιά στο «Aλσος»

Το δραματικό γεννιέται εύκολα, με μια ανάσα. Το κωμικό είναι πιο δύσκολο. Και τις περισσότερες φορές έρχεται στο φως με καισαρική. Είδα την επιθεώρηση που ετοίμασε ο Σταμάτης Φασουλής στο «Αλσος», με τη συγγραφική συνεργασία των Θ. Αθερίδη, Μ. Ζουμπουλάκη, Π. Ραγκούση, Β. Νάση. Και γεύτηκα την ανεμελιά που είχα ως παιδί, τα σαββατόβραδα, με την ελληνική ταινία στην τηλεόραση.

Υπερπαραγωγή με γνωστούς, αγαπημένους, ηθοποιούς, ζωντανή ορχήστρα, χορευτικά και ευρηματική σκηνική παρουσίαση. Φεύγοντας συλλογιζόμουν πόσο δύσκολο είναι να κάνεις κάτι σαν αυτό που μας παρουσίασε ο Φασουλής. Γιατί στην επιθεώρηση το χιούμορ πρέπει να είναι εύληπτο και εύπεπτο. Πικάντικο, χωρίς να γίνεται χυδαίο. Λαϊκό, αλλά όχι φθηνό. Πνευματώδες, αλλά απολύτως κατανοητό από όλους.

Μπορεί για τον Φασουλή αυτό να είναι άλλη μια μέρα στη δουλειά. Ομως δεν παύει να είναι ιδιοφυές. Και ένας καταπραϋντικός τρόπος για να σκεπάσεις με χαμόγελο την πίκρα που προσλαμβάνει η ευαίσθητη ματιά σου. Ευχαριστούμε, κύριε Φασουλή.