Ο Μπέλιγχαμ ως γιατρός του βρετανικού άγχους

Βλέπεις τους Ισπανούς να τρέχουν και να χαίρονται μέσα στη βροχή στην Κολωνία διαλύοντας τη σταχτοπούτα Γεωργία με 4-1 κι αναρωτιέσαι τι σχέση έχει αυτή η ομάδα με όλες τις υπόλοιπες που βλέπουμε στο Euro 2024. Πριν απ’ το ματς αυτό σε όλη την Ευρώπη κυκλοφορούσε ως άποψη η προβοκατόρικη ερώτηση πώς θα αντιδράσουν οι Ισπανοί αν βρεθούν σε μια στιγμή πίεσης και αληθινής δυσκολίας γιατί από το ξεκίνημα του τουρνουά κάνουν επιδείξεις υπεροχής. Υπήρχε η απορία για το ποια θα είναι η αντίδραση των Ισπανών αν βρεθούν πίσω στο σκορ και δεν ήταν λίγοι όσοι επισήμαναν ότι με βάση τις δυσκολίες στο γκολ (αλλά όχι στην παραγωγή φάσεων) που είχαμε δει στα ματς με την Ιταλία και την Αλβανία το πράγμα δεν θα ήταν και τόσο απλό.

Στο 18′ του ματς με τη Γεωργία ο γαλλικής καταγωγής στόπερ Λε Νορμάν με αυτογκόλ έβαλε τους συμπαίκτες του στην ανάγκη να κερδίσουν με ανατροπή. Εβρεχε κιόλας. Αλλά όσο δυνάμωνε η βροχή στο γήπεδο της Κολωνίας δυνάμωνε και η Ισπανία. Χρειάστηκε ένα γκολ του Ρόντρι, σαν αυτό που είχε πετύχει για τη Μάντσεστερ Σίτι εναντίον της Ιντερ στον περσινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στην Κωνσταντινούπολη. Η Ισπανία βρήκε την ισοφάριση πριν βγει το ημίχρονο και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος καθώς η νίκη της έγινε ξανά θέμα χρόνου. Ο Φαμπιάν Ρουίθ, ο πραγματικός ηγέτης αυτής της ομάδας έκανε το 2-1 στο 51′, ο Νίκο Ουίλιαμς το 3-1 στο 75′, ο Ντάνι Ολμο πρόσθεσε κι αυτός το όνομά του στους σκόρερς στο 83′ περνώντας ως αλλαγή. Ο προπονητής της Γεωργίας Βίλι Σανιόλ είπε ότι το ταξίδι της ομάδας του ήταν υπέροχο αλλά το φινάλε του ταξιδιού εφιάλτης. Ο Κβαρατσκέλια έδειξε πάλι ότι είναι σπουδαίος παίκτης: πονάει να το λες γιατί η Γεωργία απέκλεισε την Εθνική μας αλλά αυτός ειδικά δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα τουρνουά στο οποίο παίζουν οι καλύτεροι Ευρωπαίοι. Αλλά κατά τα άλλα το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να βγει από το ματς είναι ότι η Ισπανία θέλει να κερδίσει το Euro για τέταρτη φορά κερδίζοντας τα χειροκροτήματα ακριβώς όπως όταν το κέρδισε το 2008 και το 2012.

Επιτροπή

Θα τα καταφέρει; Αν η απονομή κυπέλλου ήταν αποτέλεσμα μιας επιτροπής στην οποία μια σειρά από ειδικούς θα αξιολογούσαν το ποδόσφαιρο που έχει παίξει η κάθε ομάδα, οι Ισπανοί θα έπρεπε να προετοιμάζονται για τη στέψη. Αλλά δεν ισχύει τίποτα τέτοιο στο Euro. Το τουρνουά είναι πιο σύνθετο: οι προηγούμενες αποδόσεις δεν εξασφαλίζουν τις μελλοντικές. Με τέρματα 9 υπέρ και μόλις 1 κατά, η Ισπανία το μόνο που έχει εξασφαλίσει είναι ότι θα βρει τη Γερμανία στον προημιτελικό. Οπως εξελίσσονται τα πράγματα αυτό το ματς μοιάζει με έναν πρώτο τελικό. Δεν θα πλήξουμε: όποιος απ’ αυτόν προκριθεί λογικά θα δώσει κι άλλους.

Ρολίστες

Πριν απ’ τους Ισπανούς είχαν προκριθεί μετά βασάνων οι Αγγλοι που απέκλεισαν τους Σλοβάκους. Η Σλοβακία είναι μια περίεργη ομάδα στην οποία το απόλυτο κουμάντο κάνει ο Μάρεκ Χάμσικ, ο αποκαλούμενος και κορυφαίος σλοβάκος ποδοσφαιριστής στην ιστορία. Αν και ακόμα είναι ποδοσφαιριστής (πέρυσι αγωνιζόταν στην Τραμπζονσπόρ) ο Χάμσικ έχει λόγο για όλα: αυτός έπεισε την ομοσπονδία της χώρας να προσλάβει ως προπονητή τον Φραντσέσκο Καλτσόνα που συνάντησε κάποτε στη Νάπολι ως βοηθό του Λουτσιάνο Σπαλέτι. Ο Καλτσόνα με μια ομάδα στην οποία υπήρχαν ο 37χρονος Χούτσκα, ο 38χρονος Πέχαρικ, ο Βαβρό που η Λάτσιο… πάρκαρε στην Κοπεγχάγη για να γλιτώσει τις γκάφες του και ρολίστες όπως ο Λομπότκα και ο Σκρίνιακ παραλίγο να αποκλείσει τα αστέρια της Πρέμιερ Λιγκ. Οι Αγγλοι ήταν κακοί και αγχωμένοι στο πρώτο ημίχρονο και καλοί και αγχωμένοι στο δεύτερο. Αλλά πριν συντελεστεί μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του Euro o Tζουντ Μπέλιγχαμ που δεν αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ αλλά στη Ρεάλ Μαδρίτης ισοφάρισε με ένα θεαματικό ψαλίδι ένα λεπτό πριν απ’ το τέλος των καθυστερήσεων του ματς.

Νοοτροπία

Η περίπτωση του Μπέλιγχαμ είναι ενδεικτική του τι γενικά συμβαίνει στην Εθνική Αγγλίας: ο σπουδαίος αυτός ποδοσφαιριστής έφερε στην ομάδα του Σαουθγκέιτ λίγη από τη νοοτροπία της Βασίλισσας που οι Αγγλοι δεν ξέρουν ότι υπάρχει. Ο Μπέλιγχαμ έμαθε στη Μαδρίτη να κερδίζει: τουλάχιστον να μην τα παρατάει ποτέ. Οι υπόλοιποι στο θερμοκήπιο της Πρέμιερ Λιγκ έχουν μάθει κυρίως να διασκεδάζουν τον κόσμο. Κουβαλώντας κάμποση χρυσόσκονη οι Αγγλοι γίνονται συνήθως αστέρια πριν καλά καλά γίνουν ποδοσφαιριστές. Αν τα πράγματα είναι στρωμένα, δεν υπάρχει πίεση και δεν υπάρχουν αντίπαλοι να τους χαλάσουν το μυαλό ή το παιχνίδι όλα είναι υπέροχα: τα ματς της Πρέμιερ Λιγκ είναι συνήθως παραστάσεις ανέμελου επιθετικού ποδοσφαίρου που χαίρεται ένα κοινό πολύ συνηθισμένο να πληρώνει πανάκριβα εισιτήρια για να διασκεδάζει στο γήπεδο περίπου όπως διασκεδάζει στα λονδρέζικα θέατρα. Σε συνθήκες μάχης οι Αγγλοι αναρωτιούνται ποιοι είναι οι Σλοβάκοι και γιατί δεν τους αφήνουν να κάνουν τα δικά τους κάνοντας δυνατά μαρκαρίσματα και συστηματικές καθυστερήσεις. Ο μόνος που δεν έχει τέτοιες απορίες είναι ο Μπέλιγχαμ γιατί στη Ρεάλ Μαδρίτης έχει συνηθίσει να δίνει ματς απέναντι σε ομάδες που αγωνίζονται για να σταματήσουν τη Βασίλισσα και να πανηγυρίσουν αυτό το αποτέλεσμα ως κορυφαίο της σεζόν τους.

Ερευνα

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την ισοφάριση του Μπέλιγχαμ η Αγγλία βρήκε το γκολ της νίκης σε χρόνο ρεκόρ: με το ξεκίνημα της παράτασης ο Χάρι Κέιν, ένας άλλος που δεν αγωνίζεται πια στο νησί και γνωρίζει τι είναι το εκτός Πρέμιερ Λιγκ ποδόσφαιρο, έκανε το 2-1. Η περιπετειώδης αυτή νίκη ίσως αλλάξει το τουρνουά των Αγγλων που έφτασαν στην άκρη του γκρεμού αλλά γλίτωσαν: αυτές οι δοκιμασίες βοηθούν μια ομάδα να αποκτήσει χαρακτήρα – η Αγγλία που δεν έχει κερδίσει ποτέ το Euro απ’ αυτό κυρίως έχει ανάγκη. Οι παίκτες της πανηγύρισαν: μάλιστα η UEFA ανακοίνωσε και πως θα γίνει έρευνα γιατί ο πανηγυρισμός του Μπέλιγχαμ μοιάζει να έχει κάτι το ρατσιστικό. Μην ανησυχείτε: όλα γίνονται για τα μάτια του κόσμου. Δεν θα μας στερήσει τον καλύτερο Αγγλο από το ματς με την Ελβετία. Στο οποίο θα δούμε αν μετά τη νίκη αυτή βρέθηκε μια γιατρειά για το αγγλικό άγχος…