Ενα αυτογκόλ και ένα πέναλτι…

Τρία παιχνίδια στους ομίλους, δύο ισοπαλίες και μία νίκη με 1-0. Δεύτερη πίσω από την Αυστρία, που σημαίνει πως αν υπάρχει μια μεγάλη έκπληξη στη φάση των ομίλων του Euro 2024 είναι αυτή ακριβώς. Το πως οι Γάλλοι έμειναν πίσω από τους Αυστριακούς, μαζεύοντας πέντε βαθμούς έναντι των έξι της παρέας του Αρναούτοβιτς. «Ελειψε ο Εμπαπέ», είπαν όταν ήρθε η ισοπαλία με την Ολλανδία. Αλλά ήταν εκεί ο Εμπαπέ το απόγευμα της Τρίτης, όταν ήρθε η ισοπαλία με την Πολωνία και χάθηκε η πρώτη θέση. Με ή χωρίς τον Εμπαπέ, όμως, το βασικότερο πρόβλημα δεν είναι τα αποτελέσματα και η μάλλον… αδιάφορη εικόνα που βγάζει στο γήπεδο. Είναι η έλλειψη των γκολ.

Σε τρεις αγώνες, δύο φορές θα έχει παραβιαστεί η αντίπαλη εστία. Αλλά ακόμα κι αυτό είναι παραπλανητικό. Η Γαλλία έχει σκοράρει με ένα αυτογκόλ (στο 1-0 της πρώτης αγωνιστικής απέναντι στην Αυστρία) και με ένα πέναλτι (στο 1-1 κόντρα στην Πολωνία). Ναι δημιούργησε πολύ απέναντι στους Ολλανδούς, αλλά τα έστειλε όλα έξω. Για μια ομάδα που σε θεωρητικό επίπεδο έχει από τη μέση και μπροστά ίσως το καλύτερο υλικό στο EURO (πιθανόν μόνο η Πορτογαλία να μπορεί να την ανταγωνιστεί από πλευράς ονομάτων), το «ένα πέναλτι και ένα αυτογκόλ» είναι τραγική συγκομιδή. Και ένα μεγάλο πρόβλημα ενόψει της συνέχειας.

Δεδομένα οι Γάλλοι, όσο και αν προχωρήσουν στο τουρνουά, θα βρουν ομάδες που θα παίξουν πιο ανοιχτά στο γήπεδο απ’ ό,τι το έκαναν απέναντί τους οι Πολωνοί, οι Αυστριακοί, ακόμα και οι Ολλανδοί. Σε θεωρητικό επίπεδο αυτό τους βολεύει: οι ανοιχτοί χώροι είναι βούτηρο στο ψωμί για τον Εμπαπέ, τον Ντεμπελέ, τον Γκριζμάν και τους υπόλοιπους. Ομως αυτά τα τρία παιχνίδια έδειξαν πως η Γαλλία όχι μόνο δεν είναι αχτύπητη, αλλά έχει και αδυναμίες. Και όσο εκείνη μοιάζει… γήινη, τόσο οι υπόλοιποι θα ελπίζουν πως μπορούν να πάνε τη βαλίτσα πολύ μακριά.