Πόσο κινδυνεύει η γαλλική οικονομία από Λεπέν και Μελανσόν

Σε μια παρέμβαση από αυτές που δεν συνηθίζει να κάνει – αλλά επέλεξε να την κάνει, αποδεικνύοντας την κρισιμότητα της συγκεκριμένης αναμέτρησης – η Γαλλική Ομοσπονδία Ιδιωτικών Επιχειρήσεων (Afep) υπήρξε απολύτως σαφής όσον αφορά το διακύβευμα των πρόωρων εκλογών της 30ής Ιουνίου και 7ης Ιουλίου: «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος», σημειώνει χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση που εξέδωσε την περασμένη Δευτέρα, «είναι η γαλλική και ευρωπαϊκή οικονομία να οδηγηθούν στη στασιμότητα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα», εξαιτίας των πολιτικών που θα εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση. Κάλεσε δε όλα τα πολιτικά κόμματα να επιδείξουν «δημοσιονομική υπευθυνότητα – με την προτροπή, όπως είναι προφανές, να απευθύνεται πρωτίστως προς την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση και το (κεντρο)αριστερό Νέο Λαϊκό Μέτωπο του Ζαν-Λικ Μελανσόν, που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες, βάσει των δημοσκοπήσεων, να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της δεύτερης μεγαλύτερης χώρας και οικονομίας της Ευρώπης.

Η ανησυχία της Afep έγκειται στην εκτίμηση ότι εάν οι δύο αυτοί σχηματισμοί επιχειρήσουν να δώσουν σάρκα και οστά σε όσα έχουν εξαγγείλει, τότε η οικονομία και συνολικά η χώρα θα οδηγηθούν «στα βράχια», όπως προειδοποίησε και ο νυν υπουργός Οικονομικών, Μπρουνό Λεμέρ. Οχι μόνο επειδή τα περιθώρια για αποκλίσεις από τους κανόνες της ΕΕ και το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι ήδη πολύ περιορισμένα – σύμφωνα με τη γερμανική «Handelsblatt», η Κομισιόν ετοιμάζεται ήδη να κινήσει διαδικασία για υπερβολικό έλλειμμα κατά της Γαλλίας – και η υλοποίηση των υποσχέσεων θα μεγαλώνει τη «μαύρη τρύπα» κατά πολλές δεκάδες δισ. ευρώ.

Αλλά και διότι υπάρχει το ενδεχόμενο να σταλεί αρνητικό μήνυμα στους εγχώριους και ξένους επενδυτές, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται τόσο για το ΑΕΠ όσο και για τις θέσεις εργασίας.

Σε κάθε περίπτωση, όπως έγραψε η γαλλική οικονομική εφημερίδα «Les Echos», «όταν μιλούν τα αφεντικά» – η συγκεκριμένη ομοσπονδία εκπροσωπεί 117 από τους μεγαλύτερους γαλλικούς ομίλους, στους οποίους αντιστοιχεί το 12% των θέσεων εργασίας του ιδιωτικού τομέα, ενώ παράγουν το 15% του ΑΕΠ της χώρας – «ουδείς μπορεί να μείνει αδιάφορος».

Πολύ περισσότερο οι πολιτικοί οι οποίοι φιλοδοξούν να κυβερνήσουν με τη συναίνεση των οικονομικά ισχυρών της Γαλλίας και όχι ερχόμενοι σε ρήξη μαζί τους, κάτι που πρωτίστως φαίνεται να ισχύει για τη Μαρίν Λεπέν και τον εκλεκτό της για τη θέση του επόμενου πρωθυπουργού, Ζορντάν Μπαρντελά.

«ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ» Αυτός, άλλωστε, σε συνδυασμό με τη σημαντική «νευρικότητα» που καταγράφεται τις τελευταίες μέρες στις αγορές (ο χρηματιστηριακός δείκτης CAC-40 καταγράφει σημαντικές απώλειες, ενώ το spread ανάμεσα στα δεκαετή ομόλογα Γαλλίας και Γερμανίας διευρύνεται), είναι ο λόγος που ανάγκασε τη Λεπέν να προσπαθήσει να καθησυχάσει τους άμεσα ενδιαφερομένους. «Οι αγορές δεν κατανοούν ουσιαστικά το σχέδιο της Εθνικής Συσπείρωσης.

Ο,τι έχουν ακούσει είναι απλώς μια καρικατούρα του. Οταν το διαβάσουν εμπεριστατωμένα, θα ανακαλύψουν ότι στην πραγματικότητα είναι λογικό», είπε μιλώντας στο κυριακάτικο φύλλο της «Le Figaro».

Ανάλογους τόνους χρησιμοποιεί και ο Μπαρντελά στις δημόσιες παρεμβάσεις του, δείχνοντας διατεθειμένος να τείνει… χείρα φιλίας και συνεργασίας προς το γαλλικό κεφάλαιο. Για του λόγου το αληθές, έχει αφήσει σαφώς να εννοηθεί ότι οι μειώσεις του ΦΠΑ σε είδη πρώτης ανάγκης θα γίνει «σε δεύτερο χρόνο», ενώ δεν είναι πλέον τόσο κατηγορηματικός αναφορικά με την κατάργηση του περιβόητου νόμου με τον οποίο αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης στα 64 έτη.

Φαίνεται, όμως, πως δεν ισχύει το ίδιο με το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, οι θέσεις του οποίου φαντάζουν πιο ριζοσπαστικές, ενώ οι δηλώσεις των κορυφαίων στελεχών του μαρτυρούν μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να τις εφαρμόσει εάν γίνει κυβέρνηση – με τη «Les Echos» να υπολογίζει το συνολικό κόστος τους σε περίπου 106 δισ. ευρώ. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται η κατάργηση της ασφαλιστικής-συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, η αύξηση των μισθών στο δημόσιο και των συντάξεων και αρκετά ακόμη μέτρα, που προτίθεται να χρηματοδοτήσει με υψηλότερη φορολογία, κατά βάση των πλουσιότερων ομάδων.

Και στην περίπτωσή του, ωστόσο, ας κρατάμε μικρό καλάθι. Αφενός, διότι οι εξαγγελίες γίνονται μάλλον εκ του ασφαλούς, μιας και οι πιθανότητες πρωτιάς και κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας είναι πολύ μικρές. Αφετέρου, επειδή υπάρχει η ασφαλιστική «δικλίδα» των Σοσιαλιστών, που με την παρουσία τους στον συνασπισμό εγγυώνται πως δεν θα υπάρξουν ανεπιθύμητες… παρεκτροπές.