Κινδυνεύει η Ελλάδα από το φάντασμα {LF}της Ακροδεξιάς;

Ενας πρώην πρωθυπουργός ανησυχεί για την ενίσχυση της εκλογικής δυναμικής της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη – φοβάται μήπως ενταθεί κι εδώ η «ώσμωση Δεξιάς και Ακροδεξιάς». Οσοι συμμετέχουν στην κουβέντα που έχει ανοίξει για το μέλλον της Κεντροαριστεράς επικαλούνται τον κίνδυνο οι ακραίοι δεξιοί να εξελιχθούν στον εναλλακτικό της Κεντροδεξιάς πόλο, αν οι λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις δεν δουλέψουν για να ξαναγίνουν ο ισχυρός αντίπαλός της. Σύμφωνα με γκάλοπ της Metron Analysis, 45% των πολιτών εκτιμά ότι στις ευρωεκλογές ενισχύθηκε η Ακρα Δεξιά, 25% η Δεξιά, 11% το Κέντρο και 9% η Αριστερά. Ορισμένοι εκλογολόγοι δεν αποκλείουν την εμφάνιση του διπόλου Δεξιά – Ακροδεξιά γιατί διακρίνουν μια επιστροφή στον εθνοκεντρισμό. Πολλοί, λοιπόν, νιώθουν ένα φάντασμα να πλανάται πάνω απ’ την Ελλάδα. Εχουν δίκιο; Μετά την ευρωκάλπη, δηλαδή, βαραίνουν περισσότερο οι θούριοι του Βελόπουλου από κοινοβουλευτικού βήματος και οι δηλώσεις της Λατινοπούλου πως δεν θα συγκυβερνούσε με τη ΝΔ επειδή νομιμοποιεί μετανάστες;

Παραμορφωμένο είδωλο

Την 9η Ιουνίου τα κόμματα που βρίσκονται δεξιότερα του κυβερνώντος συγκέντρωσαν 18%. Κάποιοι συνυπολόγισαν και το τι έπιασαν τα «λοιπά» συγκεκριμένου χώρου και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η Ακροδεξιά στην Ελλάδα έχει φτάσει πλέον το 20%, ακολουθώντας την πανευρωπαϊκή τάση ανόδου. Το άθροισμα των εκλογικών τους επιδόσεων, λοιπόν, τρομάζει.

Δημοσκόποι κι εκλογολόγοι – κομματικοί ή επαγγελματίες – επιμένουν ότι τα ποσοστά παρουσιάζουν το είδωλό τους παραμορφωμένο. Η πραγματική τους εικόνα αποτυπώνεται με τους απόλυτους αριθμούς, εξηγούν. Πέρυσι τον Ιούνιο, Ελληνική Λύση, Νίκη, Φωνή Λογικής, Πατριώτες και «Σπαρτιάτες» πήραν μαζί 716.742 ψήφους, οι οποίες μεταφράστηκαν σε 13,75%. Φέτος, τα ίδια κόμματα – πλην φυσικά των «Σπαρτιατών» – συγκέντρωσαν 720.154 ψήφους, οι οποίες αντιστοιχούν σε 18,12%. Μέσα σε έναν χρόνο αύξησαν τα ποσοστά τους κατά 4,37% αλλά τις ψήφους τους μόλις κατά 3.412. Το ιστορικό ρεκόρ της αποχής (ή η συμμετοχή του 41% αν προτιμάτε) έκανε τα κέρδη τους να μοιάζουν σημαντικά. Ομως, με μια πιο προσεκτική ματιά φαίνεται πως δεν νομιμοποιούνται να πανηγυρίζουν όπως ορισμένοι ευρωπαίοι ομοϊδεάτες τους.

Μάχη εντυπώσεων

Σύμφωνα δε με έμπειρο πολιτικό αναλυτή, δεν υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στο φαινόμενο που παρατηρείται σε χώρες σαν τη Γαλλία ή τη Γερμανία και στις ελληνικές περιπτώσεις των εθνικιστικών και υπερσυντηρητικών κομμάτων. Οπως επισημαίνεται, ένα μεγάλο μερίδιο των καρπών που έδρεψαν τα τελευταία προέρχεται από τη Βόρεια Ελλάδα. Από τα Τέμπη και πάνω είθισται να καταγράφουν καλύτερα νούμερα. Ωστόσο, σ’ αυτές τις ευρωεκλογές ξεπέρασαν κατά πολύ τον πήχη τους. Για παράδειγμα, σε νομούς όπως η Πιερία, η Ημαθία, η Πέλλα, το Κιλκίς, η Β’ Θεσσαλονίκης, η Χαλκιδική, οι Σέρρες, ο Εβρος και η Δράμα άθροισαν από 25% έως 29%, κι έτσι κατόρθωσαν να ανεβάσουν την πανελλαδική τους επιρροή.

Βέβαια, ακόμη και μελετητές των εκλογικών αριθμών δεν αμφιβάλλουν ότι αυτά δείχνουν να έχουν κερδίσει την μάχη των εντυπώσεων φέτος. Εύλογα, επειδή στον δημόσιο διάλογο εκφράζεται τώρα εντονότερα από το 2023 – όταν τρία τέτοια πέρασαν το κατώφλι του εθνικού Κοινοβουλίου – η ανησυχία για το πού ακριβώς βρίσκεται το ταβάνι τους.

Οι πιο ψύχραιμοι αναλυτές κι επαγγελματίες της πολιτικής λένε ξανά και ξανά – ήδη από την προεκλογική περίοδο – πως ο θορυβώδης αρχηγός της Ελληνικής Λύσης, παρότι ηγείται του κόμματος το οποίο μαζεύει το περισσότερο χαρτί του δεξιού άκρου, δεν μπορεί να γίνει Λεπέν. Οποιοι μάλιστα έχουν εντρυφήσει στην πορεία της δεξιάς της Δεξιάς από την εποχή των Μνημονίων μέχρι και σήμερα υποστηρίζουν ότι από την εκλογική εξαΰλωση της Χρυσής Αυγής κι έπειτα έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολο κάποια τέτοια δύναμη να αποκτήσει πραγματικά υπολογίσιμη ισχύ.

Οχι μόνο γιατί οι ψηφοφόροι έχουν δει την πιο μπρούτα εκδοχή της Ακροδεξιάς, αλλά κι επειδή τα γεγονότα έχουν αποδείξει ότι ο χώρος είναι κατακερματισμένος εξαιτίας των πολιτικών ναρκισσισμών όσων φιλοδοξούν να τον εκφράσουν.