Γιατί πρέπει να ανανεωθεί {LF}η θητεία της Σακελλαροπούλου{CR}

Η νέα χρονιά θα προσθέσει έναν ακόμα πονοκέφαλο στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η πενταετής θητεία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου λήγει τον Μάρτιο του 2025 και ήδη κάποιοι επιχειρούν να εργαλειοποιήσουν το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών για να πετύχουν την έξωσή της από το Προεδρικό Μέγαρο. Πρώην υπουργός και βουλευτής της γαλάζιας παράταξης δήλωσε πριν από λίγες μέρες πως o νέος Πρόεδρος θα πρέπει να είναι κεντροδεξιός πολιτικός. Η ανέφελη σχέση της Προέδρου με τον Πρωθυπουργό, η απουσία προσωπικής ατζέντας, η άριστη έως τώρα επιτέλεση των καθηκόντων της, η πασίδηλη αποστασιοποίησή της από πολιτικά παιχνίδια σε συνδυασμό με τη σταθερή της προσήλωση στη θεσμική αντιμετώπιση του ρόλου ακόμα και τη δύσκολη περίοδο των υποκλοπών όταν αρειμανίως η αντιπολίτευση την πίεζε να προβεί σε εξωθεσμική εμπλοκή και εκείνη παρέπεμπε στη Δικαιοσύνη και τη Βουλή, αποτελούσαν τα εχέγγυα για την παραμονή της στην Ηρώδου Αττικού και για την επόμενη πενταετία. Αλλωστε μόλις στις αρχές Μαΐου ο Κυριάκος Μητσοτάκης ερωτώμενος σχετικά είχε δηλώσει ανοιχτά την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπο της Κατερίνας Σακελλαροπούλου με τη χαρακτηριστική κατακλείδα «νομίζω ότι μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας». Σε κάθε περίπτωση δεν έχει κανέναν λόγο, πέραν της ικανοποίησης γαλάζιων φιλοδοξιών ή ματαιοδοξιών, να μην ανανεώσει μία πανθομολογουμένως επιτυχημένη θητεία. Το ανώτατο αξίωμα που κατείχε στη Δικαιοσύνη, έδωσε εξαρχής στην Κατερίνα Σακελλαροπούλου το θεσμικό βάρος που απαιτείται για το ύπατο πολιτειακό αξίωμα, αλλά και τη δυνατότητα να εφαρμόσει πλήρως το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος που διέπει τον ρόλο της, αλλά κυρίως τα όρια της παρέμβασεών της. Η πρώην πρόεδρος του ΣτΕ κατάφερε αυτά τα 4 χρόνια να δώσει στον θεσμό τη δική της αισθητική και αξιακή αντίληψη κάνοντάς τον πιο εξωστρεφή. Δεν στρογγυλοκάθισε ούτε βολεύτηκε στο υψηλό κύρος της θέσης, κατέβασε το δημοκρατικό σύμβολο στους πολίτες. Συναντήθηκε με πωλητές της Σχεδίας, πήγε η ίδια στους γονείς της Ελένης Τοπαλούδη, πραγματοποίησε ταξίδι αλληλεγγύης στο Κίεβο, μοίρασε φαγητό σε άστεγους, παρακολούθησε παραστάσεις μαζί με παιδάκια που ζουν σε ιδρύματα. Επικρίθηκε. Ακόμα και για αυτά. Από κάποιους που νοσταλγούν πρώτους πολίτες της χώρας  τουρκοφάγους και μερικούς που πιστεύουν ότι ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι να βγάζει από την επιβλητική καρέκλα της Προεδρίας δελτία Τύπου με διάσπαρτα «αυστηρά μηνύματα προς την Αγκυρα».

Αντ’ αυτού, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου φόρεσε flat παπούτσια και πήγε να δει και να φωτογραφηθεί συμβολικά πλάι στον φράχτη του Εβρου. Ακουσε ξανά επικρίσεις. Εξ αριστερών αυτή τη φορά από κάποιους που ονειρεύονται ανοιχτά σύνορα και χώρα ξέφραγο αμπέλι. Οταν λίγο καιρό μετά επισκέφτηκε το σημείο της υδάτινης τραγωδίας στην Πύλο διαδηλωτής τη ρώτησε γιατί φωτογραφήθηκε πλάι στον φράχτη: «Ο φράχτης προστατεύει τα σύνορα της πατρίδας μου» απάντησε με σταθερή φωνή στο επιχειρούμενο bullying. Και ήταν αυτή η ψυχραιμία, η επιβλητικότητα στο ύφος, η αποφασιστικότητα στον τόνο και κυρίως η κτητική αντωνυμία «μου» με την οποία η πρώτη πολίτης της χώρας έθεσε σε πρώτο πλάνο τον ρόλο του πολίτη και υπογράμμισε το ύψιστο αίσθημα του ατομικού πατριωτισμού. Χαμηλών τόνων η ίδια κάτι που αντανακλάται στη διαδρομή της ζωής της, ακόμα και στην επιλογή της να συνεχίσει να μένει στο σπίτι της στη γειτονιά του Μεταξουργείου. Επικρίθηκε και για αυτό.    Συνέχισε όμως να αποδεικνύει με κινήσεις με ουσιαστικό αλλά και συμβολικό περιεχόμενο τον προσωπικό της αξιακό κώδικα. Οπως η παρουσία της στην τελετή τοποθέτησης πλακέτας για τους δολοφονημένους της Μαρφίν ή στην παρουσίαση του βιβλίου για τη ζωή της εμβληματικής δικαστού Ruth Beider Ginsgerg, μία γυναίκα σύμβολο και ίνδαλμα της Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Σε εκείνη ανήκει η φράση: «Πάλεψε για όλα εκείνα για τα οποία νοιάζεσαι και κάν’ το έτσι, ώστε να σε ακολουθήσουν κι άλλοι». Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τέσσερα χρόνια η πρώτη πολίτης της χώρας.