Το μήνυμα του εκλογικού σώματος

«Αντί να φωνασκώ και να συμφύρομαι, με τους υπαίθριους ρήτορες και τους αγύρτες … έτσι λαφρύς και περιττός πήρα τους δρόμους» έγραφε κάποτε ο Μανώλης Αναγνωστάκης.

Αυτό νομίζω ήταν το μήνυμα που το εκλογικό σώμα έστειλε στο πολιτικό σύστημα, το οποίο φείδεται πλέον πολιτικής νομιμοποίησης, χωρίς βέβαια να απαλλάσσουμε και τους πολίτες από την ευθύνη που τους αναλογεί.

Τα εκλογικά αποτελέσματα είναι τόσο σαφή που δεν αφήνουν στους περισσότερους περιθώριο να πανηγυρίζουν.

Η ΝΔ στην προσπάθειά της να αμβλύνει τις εντυπώσεις έθεσε ως πήχη το 33%, επιχειρώντας και ένα λογικό άλμα. Ζήτησε από τους πολίτες που τον τελευταίο σχεδόν έναν χρόνο άκουγαν ως επιχείρημα το 41% να συγκρίνουν τις εκλογικές επιδόσεις της ΝΔ με εκείνες του 2019. Παράλληλα, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σε μια προσπάθεια να πολιτικοποιήσει τις εκλογές έθεσε θέμα σταθερότητας. Το έωλο αυτό επιχείρημα έγινε αντιληπτό από τους πολίτες όπως φάνηκε στην κάλπη, ενώ μπορεί πολύ άμεσα να δυναμιτίσει την πολιτική κουβέντα και να γίνει αφετηρία πολιτικών εξελίξεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω του μεταβλητού πήχη που έθετε κατά την προεκλογική περίοδο, μπορεί να μιλά υπό συνθήκη για νίκη ή τουλάχιστον αξιοπρεπή πολιτική επίδοση, καθώς στην πρώτη δοκιμασία του αρχηγού του σε εθνικό επίπεδο, έστω και συμβολικά, δεν έχασε κάτι.

Το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε τον στόχο του, καθώς κατεγράφη τρίτο. Η βασική συζήτηση που θα ανοίξει όμως θα αφορά τα πρόσωπα που θα το εκπροσωπήσουν στο Ευρωκοινοβούλιο και στην ενδεχόμενη διάσταση των επιλογών του στενού κομματικού πυρήνα και της βάσης των ψηφοφόρων του.

Το ΚΚΕ και η Ελληνική Λύση καταγράφονται ως ο αριστερός και ο δεξιός υποδοχέας της αντισυστημικής ψήφου.

Η Πλεύση Ελευθερίας πήρε ψήφο εμπιστοσύνης για την κοινοβουλευτική παρουσία της αρχηγού της που από τη συζήτηση για τα Τέμπη και μετά εντυπώθηκε ως διακριτά ορατή πολιτική δύναμη.

Για τα κόμματα Νίκη και Φωνή Λογικής η φοβική αντιμετώπιση των νέων συνθηκών που η ζωή διαμορφώνει (μετανάστευση, συμπεριληπτικότητα κ.ά.) δείχνει να έχει πλέον πολιτική έκφραση.

Νομίζω όμως πως και οι επιδόσεις της Νέας Αριστεράς, αν και ισχνές, είναι άξιες αναφοράς. Οι πολίτες δεν φάνηκε να κατάλαβαν ότι η αποχώρηση των στελεχών της από τον ΣΥΡΙΖΑ έγινε με ιδεολογική βάση και όχι από αδυναμία να αποδεχθούν το αποτέλεσμα της εσωκομματικής αναμέτρησης και το πρόσωπο του κ. Κασσελάκη. Ετσι, οι άλλοτε ιδιοκτήτες της αριστερής ιδεολογίας και της προνομιακής σχέσης με την κοινωνία φαίνεται να έχουν οριστικά αποκοπεί από αυτήν.

Αν επιχειρούσα ένα συμπέρασμα από τη χθεσινή βραδιά θα έλεγα πως το μεγάλο δυσάρεστο των εκλογών είναι η απαξίωση της πολιτικής.

Η Μαρία Καρακλιούμη είναι πολιτική αναλύτρια