Η αξία των αμυντικών χαφ

Ας είμαστε ειλικρινείς: εδώ και κάποια χρόνια είχαμε βάλει στην άκρη την κουβέντα για το πόσο χρήσιμοι είναι οι ανασταλτικοί μέσοι ή, αν προτιμά κάποιος, τι δίνουν σε κάθε ομάδα και πόσο φαίνεται αυτό διά γυμνού οφθαλμού. Δεν τους υποτιμούσε κάποιος – απλά το μάτι εστίαζε στα γκολ ενός σέντερ φορ, στο φαντεζί παιχνίδι του χαφ, στις κούρσες των εξτρέμ, στις αποκρούσεις των γκολκίπερ και στην αρχοντιά που βγάζει ένας κεντρικός οπισθοφύλακας.

Και κάπου εκεί εμφανίστηκε ο Τόνι Κρόος. Ή και ο Σαντιάγο Εσε. Αμφότεροι επιβεβαίωσαν αυτό που ορισμένες φορές τείνουμε να ξεχάσουμε: πως ο καλός μέσος μπορεί να αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ενδεκάδας κι ας μη το βλέπει ο πολύς κόσμος. Αρχικά ο γερμανός διεθνής, που αποφάσισε να βάλει τέλος στην καριέρα του και στην ηλικία των 34 ετών – μόλις τόσο είναι ο Κρόος που υπήρξε υπέροχος και στην πρόσφατη κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ με τη Ρεάλ. Θα μπορούσε, δίχως αμφιβολία, να δώσει κι άλλα στο ποδόσφαιρο, προτίμησε όμως να αφοσιωθεί σε ρόλους που του λείπουν εδώ και χρόνια. Ασφαλώς και ο Κρόος δεν είναι ο αμυντικός χαφ όπως τον έχουμε στο μυαλό μας από τα παλιά χρόνια. Δίνει σύγχρονο τόνο με το παιχνίδι του, ενώνει τις γραμμές, μπορεί να αναχαιτίσει τον αντίπαλό του και παράλληλα να επιχειρήσει σουτ, γενικά κάνει τα πάντα και ασφαλώς ακόμη… τρέχει.

Πηγαίνοντας δε στον Εσε του Ολυμπιακού, ομολογείς πως πρόκειται για την καλύτερη μεταγραφή των Ερυθρολεύκων το προηγούμενο καλοκαίρι. Ο αργεντινός χαφ δεν κουράζεται ποτέ, αγωνίζεται σερί επί πολλούς μήνες, ακόμη και όταν αποφασίζεται rotation πάντα βρίσκει χώρο στην ενδεκάδα γιατί είναι (σχεδόν) αναντικατάστατος και όσα έδωσε στο σύνολο δείχνουν ανυπολόγιστα! Καταπληκτικός και δεν μπορεί κάποιος να παραβλέψει ότι μοίρασε και την πάσα για το «χρυσό» γκολ του Ελ Κααμπί στον σπουδαίο τελικό του Κόνφερενς Λιγκ. Ούτε ο συγκεκριμένος έχει τα χαρακτηριστικά που φέρνουμε συνήθως στον νου όταν κάνουμε λόγο για ανασταλτικό παίκτη. Αλλάζουν όμως τα δεδομένα – τώρα οι πάντες αναφέρονται σε box to box παίκτη. Ο δε Εσε, που μπορεί να δραστηριοποιείται σε αμέτρητα τετραγωνικά μέτρα ενός αγωνιστικού χώρου, χρειάζεται απλά να απειλεί παραπάνω την αντίπαλη εστία. Αν βάλει και αυτό το τόσο δύσκολο και ταυτόχρονα σημαντικό στο ρεπερτόριό του, σίγουρα θα μιλάμε για έναν απόλυτα ολοκληρωμένο και δυσεύρετο ποδοσφαιριστή.