Οσο περισσότερες τόσο καλύτερα

Το 2023 οι γυναίκες στην Ευρώπη ήταν 384 εκατομμύρια, με τους άντρες 358,3 εκατομμύρια. Παρόλο που οι γυναίκες είναι περισσότερες, η εκπροσώπησή τους σε θέσεις ηγεσίας, στην ιδιωτική και τη δημόσια σφαίρα, παραμένει ελλειμματική.

Γι’ αυτό και μετά τις προηγούμενες ευρωεκλογές δόθηκε ένας πολύ ισχυρός συμβολισμός από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, την Κριστίν Λαγκάρντ και τη Ρομπέρτα Μετσόλα να τίθενται επικεφαλής της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του Ευρωκοινοβουλίου αντίστοιχα. Ακόμα και για τη σύνθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έγιναν ισχυρές συστάσεις στις κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα να έχουμε 13 γυναίκες και 14 άντρες επιτρόπους, σε μια ισορροπία πρωτοφανή σε σχέση με τις προηγούμενες θητείες.

Ωστόσο, στη σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου, με την εκλογή ευρωβουλευτών από τη βάση, οι δυσκολίες παραμένουν μεγάλες, αφού παρά τις ποσοστώσεις στα ευρωψηφοδέλτια το 39,9% των ευρωβουλευτών είναι γυναίκες. Πολύ καλύτερο ποσοστό από αυτό που ισχύει στα περισσότερα εθνικά κοινοβούλια αλλά ασύμβατο με την ιδρυτική αρχή της Ενωσης για την ισότητα των φύλων σε απόλυτο βαθμό και όχι περίπου ή σχεδόν.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ένα από τα καλύτερα μέρη του κόσμου, αν όχι το καλύτερο, για τις γυναίκες. Χώρες όπως η Σουηδία και η Δανία διακρίνονται ως τα πιο «φωτεινά παραδείγματα» για την έμφυλη ισότητα σε όλες τις διεθνείς έρευνες. Και όμως, ενώ έχει συντελεστεί πρόοδος, η μάχη για τη μείωση του χάσματος αμοιβών παραμένει ανοιχτή, όπως και η βία κατά των γυναικών.

Οσοι θεωρούν φεμινιστικές υπερβολές τις σχετικές επισημάνσεις θέτουν το ερώτημα τι άλλαξε προς το καλύτερο στη ζωή των ευρωπαίων πολιτών επειδή γυναίκες βρέθηκαν στην κορυφή.

Και αν μειώθηκε ο ευρωσκεπτικισμός επειδή περιορίστηκε η «αντρική κυριαρχία». Ή αν ο ευρωπαϊκός κόσμος γίνεται πιο δίκαιος όταν στα κέντρα λήψης αποφάσεων συμμετέχουν ισότιμα τα δύο φύλα.

Δεν έχουν αξία οι απαντήσεις, γιατί είναι λάθος οι ερωτήσεις.

Οταν θα γίνει αυτονόητη η έμφυλη ισότητα σε όλα τα επίπεδα και δεν θα προβάλλεται ως επίτευγμα η επιλογή γυναίκας σε μια θέση ευθύνης, τότε θα έχει νόημα η συζήτηση για το «γυναικείο αποτύπωμα» στο ευρωπαϊκό σχέδιο. Και για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να θρυμματιστεί η γυάλινη οροφή που εμποδίζει τις γυναίκες να ανελιχθούν, δηλαδή να καταπολεμηθούν τα στερεότυπα και τα δυσανάλογα βάρη που επωμίζονται στην καθημερινότητά τους.

Μέχρι τότε χρειάζεται να ψηφίζουμε ισότιμα και γυναίκες για την Ευρωβουλή όσες και όσοι θέλουμε να τελειώνουμε με τη μελέτη στατιστικών και των ποσοστών στην εκπροσώπηση των δύο φύλων, γιατί πια οι αριθμοί θα αποτυπώνουν τη συμπερίληψη, την ουσιαστική πρόοδο, στη νοοτροπία και στην κοινωνία.

Η Ζέφη Δημαδάμα είναι γενική γραμματέας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας