Η «εξορία» των δημοσιογράφων στο τελευταίο διάζωμα!

Ενα γεγονός που μπορεί να μην είναι τόσο σημαντικό, αλλά δείχνει τον τρόπο που η Ευρωλίγκα αντιμετωπίζει τα πράγματα είναι το εξής: πριν από την εποχή των social media οι δημοσιογράφοι απολάμβαναν ανέσεις και υψηλού επιπέδου μεταχείριση, διότι από αυτούς εξαρτιόταν η προώθηση του «προϊόντος». Τώρα που όλη η δουλειά γίνεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι δημοσιογράφοι του γραπτού Τύπου (ιστοσελίδες, εφημερίδες, περιοδικά κ.λπ.) εξορίστηκαν στο… πυρ το εξώτερον.

Σε μια κερκίδα ψηλά στην οροφή του γηπέδου, απ’ όπου χρειάζονταν κιάλια για να δει κανείς καλά, με πολλά εμπόδια μπροστά σου και σε απόσταση… τριών ορόφων από τη μεικτή ζώνη, η πρόσβαση, η οποία είναι απαραίτητη για τη δουλειά μας να γίνεται γρήγορα. Ελάχιστοι εθελοντές, με άγνοια για οτιδήποτε κι αν τους ρωτούσες, και πουθενά κάποιος υπεύθυνος. Διοργάνωση στημένη στο πόδι και εντελώς ερασιτεχνικά.

Αλλά κατά τα άλλα η Ευρωλίγκα είναι η δεύτερη κορυφαία λίγκα στον κόσμο.