Ψυχόδραμα στο άδειο Πανθεσσαλικό

Ο Παναθηναϊκός και ο Αρης κάπως διαφορετικά είχαν φανταστεί τη συμμετοχή τους στον αποψινό τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, που θα γίνει στο Πανθεσσαλικό Στάδιο του Βόλου χωρίς θεατές. Ο Παναθηναϊκός είχε ως βασικό στόχο φέτος την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το Κύπελλο έπρεπε να είναι το κερασάκι στην τούρτα σε μια ιστορική χρονιά. Ο Αρης ήθελε να πάει σ’ αυτό το παιχνίδι, που μπορεί να του δώσει τη δυνατότητα να κερδίσει έναν τίτλο για πρώτη φορά μετά το 1970, ήρεμα και χωρίς προηγούμενες εντάσεις. Ο Παναθηναϊκός, τρεις αγωνιστικές πριν από το τέλος των playoffs, απώλεσε τις τελευταίες του πιθανότητες να διεκδικήσει το πρωτάθλημα έπειτα από μία ήττα από την ΑΕΚ στην Opap Arena και φτάνει στον τελικό με γκρίνιες και μουρμούρες. Ο Αρης, έπειτα από σαράντα μέρες χωρίς σκοτούρες, έμπλεξε ξαφνικά στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, χωρίς μάλιστα να μπορεί να το κερδίσει ο ίδιος. Την περασμένη Κυριακή έπρεπε να σταματήσει τον ΠΑΟΚ στην προσπάθειά του να γίνει πρωταθλητής φρενάροντάς τον στην έδρα του, στο Κλ. Βικελίδης. Δεν τα κατάφερε και έτσι πάει στον τελικό του Κυπέλλου με μία κάποια πίεση καθώς έχει προηγηθεί, εντελώς ξαφνικά, ένα είδος αποτυχίας του, το οποίο και δεν περίμενε. Αν δεν κερδίσει το Κύπελλο, ο κόσμος θα κατηγορήσει την ομάδα για διπλή προδοσία.

Τερίμ

Ο Παναθηναϊκός φτάνει στον τελικό με υπηρεσιακό προπονητή τον Χρήστο Κόντη, κάποτε και για χρόνια βοηθό του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο πρόεδρός του Γιάννης Αλαφούζος διέκοψε τη συνεργασία της ομάδας με τον τούρκο προπονητή Φατίχ Τερίμ, από την ημέρα που ήρθε έφταιγε για κάθε στραβοπάτημα του Παναθηναϊκού. Μια μεγάλη μερίδα των οπαδών του ΠΑΟ δεν δέχτηκε τον τούρκο αντικαταστάτη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, μουρμούραγε από την πρώτη μέρα για την παρουσία του, κι ο πρόεδρος του ΠΑΟ αναγκάστηκε να παρέμβει για να μη συνεχιστεί άλλο η γκρίνια για τον Τερίμ και να αναλάβουν την ευθύνη για το φινάλε της σεζόν οι ποδοσφαιριστές. Ο Παναθηναϊκός έπρεπε να κερδίσει την περασμένη Κυριακή τον Ολυμπιακό για να εξασφαλίσει ευρωπαϊκό εισιτήριο. Προηγήθηκε με 2-0 αλλά δεν τα κατάφερε κι αν δεν κατακτήσει το Κύπελλο θα μείνει και εκτός Ευρώπης. Και ο Αρης όμως βρίσκεται στην ίδια ακριβώς θέση. Δεν ονειρεύεται να κερδίσει το τρόπαιο μόνο γιατί αυτό του λείπει από το 1970, αλλά και γιατί χάρη σε αυτό θα εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή του παρουσία και μάλιστα στο Europa League, δηλαδή θα βάλει στο ταμείο του χρήματα απαραίτητα για να παρουσιαστεί του χρόνου στο πρωτάθλημα με μία ομάδα τουλάχιστον ανάλογη της φετινής. Ο Παναθηναϊκός και ο Αρης παίζουν στον Βόλο με το βλέμμα όχι απλώς στο Κύπελλο αλλά στο μέλλον τους.

Τέσσερις

Οι δύο ομάδες έχουν αγωνιστεί φέτος τέσσερις φορές για το πρωτάθλημα και έχουν δύο νίκες η καθεμία. Ομως όλα αυτά τα προηγούμενα δεν παίζουν κανένα ρόλο στο σημερινό παιχνίδι. Απόψε το γήπεδο θα είναι άδειο. Πίεση αποτελέσματος έχουν και οι δύο. Κυρίως η διαφορά με το πρωτάθλημα είναι ότι δεν υπάρχει επόμενη μέρα γι’ αυτόν που δεν θα κερδίσει το τρόπαιο: η ήττα, όπως κι αν προκύψει, θα είναι βαριά. Το βάρος του αποτελέσματος ή θα λυγίσει τη μία από τις δύο ομάδες ή θα σταθεί αιτία να δούμε ένα πολύ στρυφνό παιχνίδι που θα το κερδίσει όποιος καταφέρει να τιθασεύσει τα νεύρα του. Ο Αρης ποντάρει κυρίως στην ικανότητα του προπονητή του Ακη Μάντζιου να μην επιτρέπει στον αντίπαλο να κάνει το παιχνίδι του: κάνοντας αυτή την επιλογή ο Αρης είχε φέτος σε γενικές γραμμές καλύτερα αποτελέσματα στο πρωτάθλημα με τις ομάδες που το διεκδικούσαν, από αυτά που είχε με τις υπόλοιπες που αγωνίζονταν για την παραμονή στην κατηγορία. Ο Παναθηναϊκός από την άλλη περιμένει να δει μία αντίδραση των παικτών του, που φέτος έχουν υπάρξει κατώτεροι των προσδοκιών σε πολλά κρίσιμα ματς. Ο Παναθηναϊκός έχασε από την Μπράγκα την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ γνωρίζοντας την ήττα στο ΟΑΚΑ, ηττήθηκε στο γήπεδο της Λεωφόρου από τη Μακάμπι Χάιφα τον Δεκέμβριο και έμεινε εκτός Ευρώπης, έκανε μοιραία λάθη στο ματς απέναντι στην ΑΕΚ στην Οpap Αρένα τρεις αγωνιστικές πριν από το τέλος των playoffs σε ένα παιχνίδι που είχε χαρακτηριστεί ως ένα είδος τελικού του πρωταθλήματος και δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε τον Ολυμπιακό μολονότι προηγήθηκε με 2-0 την περασμένη Κυριακή, σε ένα ματς στο οποίο παίρνοντας τη νίκη θα είχε ήδη εξασφαλίσει ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Πέναλτι

Ο Παναθηναϊκός φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος γιατί στον δεύτερο ημιτελικό με τον ΠΑΟΚ κατάφερε να προκριθεί στα πέναλτι χάνοντας με 1-2 στη Λεωφόρο κι ενώ είχε κερδίσει στην Τούμπα με 0-1. Η πρόκρισή του είχε έρθει γιατί τρεις παίκτες του ΠΑΟΚ αστόχησαν στη διαδικασία των πέναλτι: ένας απ’ αυτούς να είχε σκοράρει η χρονιά του Παναθηναϊκού θα είχε ολοκληρωθεί χωρίς συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος. Παρ’ όλα αυτά οι Πράσινοι έχουν το αβαντάζ του προγνωστικού: ο ΠΑΟ χάρη στον Ιωαννίδη, τον Μπακασέτα και τον Μπερνάρ σκοράρει ευκολότερα και η τακτική του Αρη που ελπίζει να αντέξει η άμυνά του και να βρει ένα γκολ ο Μορόν είναι κάπως προβλέψιμη. Ωστόσο ο Αρης έχει απόψε μεγαλύτερο κίνητρο διότι πέντε δεκαετίες χωρίς κανέναν τίτλο είναι πολλές. Κι ο ΠΑΟ πρέπει να αποδείξει πως μπορεί να κερδίσει ένα ντέρμπι χωρίς τον Τερίμ. Πράγμα που φέτος δεν έχει κάνει.

Νευρικό

Δεν μπορώ να πω ότι θα δούμε θεαματικό ματς. Μάλλον θα δούμε ένα νευρικό παιχνίδι με ατραξιόν τη γαλλίδα διαιτήτρια Φραπάρ, πρώτη γυναίκα που θα διευθύνει ποδοσφαιρικό τελικό στην Ελλάδα.

Οι άδειες εξέδρες σίγουρα δεν βοηθάνε για να προκύψει κάτι όμορφο. Η εικόνα από το άδειο Πανθεσσαλικό θα είναι μια εικόνα ντροπής για το ποδόσφαιρο της χώρας μας. Δεν θα έχουμε βέβαια αυτή τη φορά μαχαιρώματα και ξύλο στις εξέδρες και στην πεζογέφυρα όπως στον τελικό του 2017 ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Αλλά η παγερή ησυχία του άδειου γηπέδου θα μας θυμίζει ότι αυτό που βλέπουμε σίγουρα δεν είναι η γιορτή του ποδοσφαίρου, όπως θα ‘πρεπε να είναι ένας τελικός Κυπέλλου.