Δυτικοί υπέρ {LF}του αφανισμού της Δύσης

Εχει τρομερό ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς την ελαφρότητα με την οποία συζητιούνται σοβαρά ζητήματα στον δημόσιο διάλογο. Ολα αντιμετωπίζονται με όρους οπαδικούς, Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός, με μια μανιχαϊστική λογική άσπρου – μαύρου, κατά την οποία όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας. «Ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» όπως είχαν πει και κάποιοι κάποτε, με όχι και πολύ καλή κατάληξη για τους ίδιους. Ακόμα και εγκλήματα χρωματίζονται με ιδεολογικές αποχρώσεις, η βαρβαρότητα υποβαθμίζεται, οι γωνίες λειαίνονται, εάν οι δολοφόνοι είναι – κατά τη γνωστή ρήση Ρούζβελτ – «δικά μας καθάρματα».

Πολιτικοί που ξιφουλκούν υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών γράφουν οργισμένες αναρτήσεις στα social media κατά της πατριαρχίας, δίνουν λυσσαλέες μάχες για να αναγνωριστεί και νομικά ο όρος «γυναικοκτονία», λες και η ανθρωποκτονία προκαλεί μικρότερης έντασης ηθική απαξία, μοιρολογούσαν διαδικτυακά και εύχονταν συλλαλητήρια στο Ιράν για τον θάνατο του Εμπραχίμ Ραϊσί,, του σκληροπυρηνικού προέδρου, επονομαζόμενου «δικαστή του θανάτου», που εκτέλεσε χιλιάδες αντιπάλους του καθεστώτος, επί ημερών του σκλήρυνε τα μέτρα λογοκρισίας, αύξησε τους αριθμούς των εκτελέσεων, κυρίως γυναικών. Δυτικά κακομαθημένα κορίτσια που μπορούν να ντύνονται όπως θέλουν, να λένε ό,τι θέλουν, να υποστηρίζουν δημόσια όποιον θέλουν, χρησιμοποιούν αυτές τις ελευθερίες της Δύσης για να στηρίξουν δολοφόνους, οι οποίοι απαγχονίζουν άλλες γυναίκες επειδή βιάστηκαν ή τις λιθοβολούν μέχρι θανάτου επειδή φάνηκε μια σπιθαμή του σώματός τους ή δεν φορούσαν σωστά τη μαντίλα. Μόλις ενάμιση χρόνο πριν, η παγκόσμια κοινή γνώμη είχε συγκλονιστεί από τη μαρτυρική δολοφονία της Μασχά Αμινί από την αστυνομία ηθών στο Ιράν του Ραϊσί επειδή εξείχαν τρίχες από τη μαντίλα της. Τότε δικές μας παθιασμένες φεμινίστριες δεν είχαν αρθρώσει λέξη για τα δεινά των μουσουλμάνων γυναικών στα ισλαμικά καθεστώτα. Η «επανάσταση της μαντίλας» που ακολούθησε έφερε στο φως ανατριχιαστικές μαρτυρίες για τα μαρτύρια που βιώνουν οι γυναίκες, τα οποία ούτε μπορούμε να διανοηθούμε από τον αναπαυτικό καναπέ της Δύσης. Κάτι παρόμοιο συνέβη και στον πόλεμο της Ουκρανίας, όταν υπήρξε εκκωφαντική αφωνία και αποφυγή καταδίκης από αριστερά κόμματα του εισβολέα, που βομβάρδιζε μαιευτήρια, καταφύγια, θέατρα και σκότωνε αμάχους. Ετσι και τώρα απέναντι στα εγκλήματα της Χαμάς κάποιοι ζητούν «να σταματήσει τον πόλεμο το Ισραήλ» χωρίς να αρθρώνουν λέξη για το ποιος τον ξεκίνησε. Χωρίς να ψελλίζουν το παραμικρό για τα μαρτύρια των ομήρων που κρατούν οι δολοφόνοι της Χαμάς επί επτάμισι μήνες, χωρίς προφανώς να προτείνουν λύση.

Είναι εκείνοι που λοιδορούν ορθόδοξες θρησκευτικές παραδόσεις, δηλώνουν άθεοι αλλά στηρίζουν σκληρά θεοκρατικά ισλαμικά καθεστώτα ή παριστάνουν τους δικαιωματιστές υπερασπιζόμενοι το κατεξοχήν σύμβολο καταπάτησης των ελευθεριών της γυναίκας, τη μαντίλα. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να στηρίξουν κάθε θέση και την αντίθετή της, αρκεί να δοθεί κομματικό σινιάλο ή να θεωρήσουν πως αυτό εξυπηρετεί καλύτερα το ιδεολογικό αφήγημα. Οπως για παράδειγμα συνέβη με τη φράση του Στέφανου Κασσελάκη ότι «η Χαμάς έχει ένα μέρος που κάνει τρομοκρατικές ενέργειες». Εκπληκτος ο πρέσβης του Ισραήλ Noam Katz, με την προειδοποίηση «ακολουθεί σκληρό υλικό», ανέβασε βίντεο με κτηνωδίες της τρομοκρατικής οργάνωσης. Και μπορεί την επομένη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ να ανασκεύασε, όμως το μήνυμα δεν είχε φτάσει ακόμα στα τρολ του κόμματος, τα οποία συνέχιζαν να υπερασπίζονται τη θέση.

Σαν να πρόκειται για ποδοσφαιρικό αγώνα, οι ομάδες κάθονται στις απέναντι κερκίδες και δίνουν τη μάχη της προπαγάνδας, επιδιώκοντας όχι την αύξηση της επιρροής τους, αλλά την εξόντωση του ιδεολογικού αντιπάλου. Με διαστρέβλωση της αλήθειας, επιλεκτική αναφορά γεγονότων, υποβάθμιση άλλων, παραπληροφόρηση και κατασκευή της πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας που ευτυχώς και για τους ίδιους δεν υπάρχει.

Διότι ίσως το πιο ενδιαφέρον είναι να παρακολουθεί κανείς κακομαθημένους Δυτικούς, οι οποίοι απολαμβάνουν τις ελευθερίες που τους εξασφαλίζει η Δύση, να διαδηλώνουν υπέρ κάποιων που μάχονται για τον αφανισμό της.