«Τουρκική μειονότητα»

Ο τούρκος πρόεδρος διεύρυνε περαιτέρω τον κατάλογο των προς συζήτηση θεμάτων με την ελληνική πλευρά, εισάγοντας τον όρο «τουρκική μειονότητα». Ο όρος αυτός όχι μόνο υπερβαίνει την έννοια «μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης», τη μόνη νόμιμη μειονότητα που προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης, αλλά και τον ίδιο τον αντίθετο στη Συνθήκη όρο «τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης», που καταχρηστικά χρησιμοποιούν οι Τούρκοι. Εδώ πλέον ο Ερντογάν ομιλεί για «τουρκική μειονότητα» γενικώς, εννοώντας προφανώς ότι υφίσταται τουρκικός πληθυσμός επί του συνόλου της ελληνικής επικράτειας.

Η εξαιρετικά επικίνδυνη αυτή διεύρυνση είναι απότοκος της επί δεκαετίες ελληνικής αμυντικής και απολογητικής στάσης έναντι των εθνικιστικών, επεκτατικών και αναθεωρητικών τουρκικών αιτιάσεων. Οι Τούρκοι κάθε φορά προσθέτουν ένα ακόμα πιο προωθημένο ζήτημα στην ατζέντα. Ετσι φτάσαμε στο «τουρκικό Αιγαίο» (!) και έτσι σήμερα τίθεται και ζήτημα «τουρκικής μειονότητας» γενικώς και αορίστως.

Ασφαλώς η έννοια «τουρκική μειονότητα» εύκολα καταρρίπτεται με επιστημονικά, στατιστικά και δημογραφικά επιχειρήματα. Στη Δυτική Θράκη υπάρχει ευημερούσα μουσουλμανική κοινότητα, κυρίως Πομάκων και Ρομά, με όλα τα δικαιώματα των ελλήνων πολιτών, στους οποίους δεν έχει απολύτως καμία δικαιοδοσία, εγγυητική λειτουργία κ.λπ. το τουρκικό κράτος. Στα Δωδεκάνησα ελάχιστοι μουσουλμάνοι ζουν ειρηνικά ως έλληνες πολίτες, ψηφίζουν, εργάζονται, προοδεύουν ισότιμα με τους χριστιανούς και τους μη χριστιανούς συμπολίτες τους. Πέραν αυτών, ουδέν.

Η τουρκική πλευρά αποσκοπεί καταφανώς να θέσει θέμα «τουρκικής μειονότητας» γενικώς και αορίστως, ώστε να αποκτήσει λόγο ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις του ελληνικού κράτους, στη διαδικασία φινλανδοποίησής του που επιδιώκει συστηματικά και επίμονα εδώ και δεκαετίες.

Διερωτάται κανείς βεβαίως γιατί η ελληνική πλευρά δεν έθεσε ποτέ ζήτημα ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία ή δεν ζήτησε την εφαρμογή του άρθρου 14 της Συνθήκης της Λωζάννης, που προβλέπει διοικητική αυτονομία των ελληνικών πληθυσμών της Ιμβρου και της Τενέδου. Η άμυνα, σε όλη τη διπλωματική ιστορία της ανθρωπότητας, έχει αποδειχθεί ατελέσφορη, διότι μεταθέτει τη μέση γραμμή όλο και εγγύτερα στις διεκδικήσεις του αντιπάλου. Την αρχή αυτή, που διδάσκονται οι πρωτοετείς φοιτητές στις διπλωματικές ακαδημίες, δεν είναι δυνατόν να αγνοεί το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.

Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γενεύης