Μια δύσκολη δουλειά…

Ο Γκουστάβο Πογέτ σε πρόσφατες δηλώσεις του άφησε ανοιχτό το παράθυρο ή για να το πούμε πιο σωστά τη δική του επιθυμία να συνεχίσει στην Εθνική Ελλάδος. Αλλά αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά πια ξεκάθαρα τους διοικούντες την ομοσπονδία και πιθανόν την επόμενη διοίκηση. Με τα επόμενα επίσημα παιχνίδια να είναι τον Σεπτέμβριο, στην ΕΠΟ δεν φαίνεται να βιάζονται για την επιλογή του επόμενου ομοσπονδιακού προπονητή. Θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Και ήδη να έχουν βάλει… μπροστά τις μηχανές για να βρουν τον κατάλληλο, εκείνον που θα επαναφέρει την Ελλάδα σε μια μεγάλη διοργάνωση. Ο Πογέτ πιθανόν να τρύπησε το ταβάνι των δυνατοτήτων αυτής της Εθνικής, όμως εντέλει η προσπάθεια κρίνεται αποτυχημένη. Επιτυχία θα ήταν μόνο η πρόκριση στο EURO.

Αλλωστε για να τα καταφέρει είχε να προκριθεί απέναντι σε Καζακστάν και Γεωργία και όχι σε… μεγαθήρια. Η επόμενη μεγάλη πρόκληση δεν πρέπει να πάει χαμένη, οι σημαντικές διοργανώσεις φιλοξενούν πλέον περισσότερες ομάδες και για την Ελλάδα είναι πίσω βήματα το να μη βρίσκεται εκεί. Ιδιαίτερα όταν βλέπουν πλέον έναν σύλλογο της χώρας, όπως είναι ο Ολυμπιακός, να φτάνει σε μία τόσο μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία όσο η εφετινή.

Η επιλογή του επόμενου προπονητή χρειάζεται να είναι πολύ προσεκτική και καλά οργανωμένη από τους ανθρώπους που θα την αποφασίσουν. Και ίσως θα  πρέπει να κοιτάξουν και την ελληνική αγορά. Παντού μπορεί να βρει κάποιος ικανούς προπονητές, με γαλόνια, που να μπορούν να εμπνεύσουν και που θα έχουν ιδέες σύγχρονες. Αυτές που λείπουν και ασφαλώς θα τις ζηλέψει κάποιος συνάδελφός τους που πιθανόν να ψάχνει τα… ένσημα σε κάποια εθνική. Η Εθνική θέλει προπονητή που να εμπνέει, που να έχει καλή σχέση με τους παίκτες και που να γνωρίζει καλά την ελληνική πραγματικότητα. Είναι πολύ κρίσιμη η περίοδος και είναι εξαιρετικά κομβική η επιλογή του επόμενου ομοσπονδιακού προπονητή. Το ζήτημα είναι να γίνει σωστή προεργασία – όχι να περιμένουν λύση από τον… ουρανό!