Μεταβατική χρονιά το 2024 για τις τηλεοπτικές σειρές

Η φετινή τηλεοπτική σεζόν κορυφώνεται και οι εκπρόσωποι της αγοράς σε διεθνές επίπεδο προχωρούν στους πρώτους απολογισμούς, εξετάζοντας τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Με τέτοια ενδιαφέρουσα ανάλυση παρουσιάστηκε πριν από λίγες εβδομάδες, στο Φόρουμ του Διεθνούς Φεστιβάλ Series Mania στη Λιλ της Γαλλίας σχετικά με τις τάσεις που καταγράφονται στις σειρές. Ο Μάικλ Πίκαρντ, συντάκτης των εκδόσεων Drama Quaterley και Content Strategies που παρέχει εβδομαδιαία ανάλυση της δραστηριότητας στην ανάθεση νέων παραγωγών παγκοσμίως, μίλησε για την πορεία των πραγμάτων στον τομέα των σειρών.

Οπως ανέφερε, το 2024 αποτελεί μεταβατική χρονιά για τη βιομηχανία, μεταξύ της έκρηξης στις παραγωγές που παρατηρήθηκε λόγω της επέλασης του streaming τα τελευταία χρόνια και της αύξησης της ζήτησης στην εποχή του κορωνοϊού. Η φετινή χρονιά είναι ίσως το πρώτο βήμα προς μια νέα κανονικότητα στο κομμάτι της ανάπτυξης νέων σειρών. Αυτή βέβαια η κανονικότητα σχετίζεται άμεσα και με τους συνδρομητές που επιλέγουν να πληρώσουν κάθε μήνα χρήματα για να έχουν πρόσβαση σε νέο περιεχόμενο. Λόγω της πληθώρας των πλατφορμών, το κοινό αδυνατεί να δίνει μεγάλα ποσά για streaming ή να έχει πολλαπλές συνδρομές. Στο ίδιο πλαίσιο και τα ίδια τα στούντιο προχωρούν σε περικοπές των προϋπολογισμών τους, τα πιο αδύναμα συγχωνεύονται με μεγαλύτερα και διάσημα δίκτυα εξαγοράζονται από άλλα. Ο πόλεμος του streaming δείχνει να έχει τελειώσει και το αποτέλεσμά του αντικατοπτρίζεται στις παραγόμενες σειρές και τις εκπομπές που μειώνονται. Την ίδια ώρα, τα διαφημιστική έσοδα τραβούν την κατιούσα.

Η πρόκληση αυτής της περιόδου είναι η αγορά να είναι όσο δημιουργική της επιτρέπει να είναι το μπάτζετ κάθε φορά, αφού το κόστος παραγωγής αυξάνεται. Ωστόσο, το κόστος της αγοράς δικαιωμάτων για την προβολή περιεχομένου μειώνεται, και εκεί φαίνεται να κρύβεται το μέλλον για τις μεγάλες πλατφόρμες ροής. Μια τακτική που ακολουθούν για να εξοικονομήσουν χρήματα είναι να αγοράζουν τα δικαιώματα για μία, δύο ή και τρεις περιοχές του πλανήτη και όχι για όλον τον κόσμο, ώστε να αναμεταδίδουν μόνο εκεί τα προγράμματα. Βέβαια, η συγκεκριμένη προσέγγιση κρύβει κίνδυνο για τη διατήρηση των συνδρομητών ενεργών, αφού αν εκείνοι δεν ικανοποιούνται από την ανανέωση του περιεχομένου δεν έχουν ενδιαφέρον να επιστρέφουν στην πλατφόρμα και έτσι μακροχρόνια υπάρχει το ενδεχόμενο της διακοπής της σχέσης με αυτήν.

Αν και τα χρήματα που δαπανά πλέον ο κάθε streamer μειώνονται, εξακολουθούν να υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις παραγωγών όπου εκεί δεν στερούνται εξόδων. Ωστόσο, αυτό είναι δύσκολο να συμβεί με τα ανεξάρτητα στούντιο παραγωγής που αδυνατούν να πληρώσουν 3 ή 5 εκατ. δολάρια για μία σειρά. Ετσι, η αγορά οδηγείται σε μια πόλωση γύρω από τις πλατφόρμες που ρυθμίζουν τη ροή νέου περιεχομένου. Το Netflix κρατάει τη μερίδα του λέοντος στις παραγωγές ενώ οι υπόλοιποι παίκτες του streaming έχουν απώλειες. Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, ξοδεύουν περισσότερα χρήματα απ’ ό,τι συνήθιζαν να κάνουν πριν από δύο με τρία χρόνια. Προκειμένου να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών, ο Πίκαρντ προβλέπει ότι οι μεγάλοι παίκτες της αγοράς θα προχωρήσουν στη δημιουργία νέων στούντιο. Για να λειτουργήσει αυτό το νέο μοντέλο, βέβαια, θα χρειαστεί και οι δημιουργοί να γίνουν ακόμα πιο δημιουργικοί και να καταθέσουν στη μικρή οθόνη δείγματα του ταλέντου τους. Στο μεταβαλλόμενο αυτό τοπίο έρχεται να προστεθεί και η τεχνητή νοημοσύνη που αρχίζει να αγγίζει τη βιομηχανία του θεάματος. Το πώς βέβαια θα την επηρεάσει θα φανεί στο μέλλον. Πάντως από τα πρώτα δείγματα φαίνεται να κινητοποιεί την αγορά, αφού για τις εξελίξεις που χρειάστηκαν χρόνια για να γίνουν και να αλλάξει το τοπίο, τώρα, μέσα σε λίγους μήνες, έχουμε έρθει ενώπιον νέων δεδομένων.