«Θεέ μου τι ζήσαμε»! Ατελείωτο γλέντι στις κερκίδες
Μοναδικές στιγμές
Το μεθύσι της πρόκρισης έχει συνεπάρει παίκτες και σταφ στον πάγκο. Το πάρτι στις εξέδρες είχε αρχίσει πολύ πριν το σφύριγμα της λήξης
Τρέλανε κόσμο και κοσμάκη αυτός ο Ολυμπιακός που έκανε πραγματικότητα το μεγαλύτερο όνειρο των εκατομμυρίων φίλων του ανά τον κόσμο. Και ήταν φυσιολογικό ότι αμέσως μετά το σφύριγμα τις λήξης του ματς με την Αστον Βίλα, χιλιάδες κόσμου βγήκε στους δρόμους, ξέσπασε από χαρά και πανηγύρισε έναν ποδοσφαιρικό άθλο. Ελληνική ομάδα σε τελικό ευρωπαϊκού Κυπέλλου, μοιάζει με θαύμα αλλά μόνο ο Ολυμπιακός μπορεί τέτοια θαύματα.
«Πετύχαμε εναν άθλο. Είχαμε σοφή τακτική και στα δύο παιχνίδια. Δεν μπορώ ακόμη να το συνειδητοποιήσω. Πάμε να το σηκώσουμε! Μας βοήθησε ο κόσμος και τα γκολ του Αγιούμπ Ελ Κααμπί. Είναι κάτι σπουδαίο», είπε ο Κώστας Φορτούνης μετά το φινάλε. Ναι, η αρμάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στις 29 Μαΐου στη Νέα Φιλαδέλφεια κόντρα στη Φιορεντίνα θα διεκδικήσει το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο στο ποδόσφαιρο σε επίπεδο ανδρών. Καθώς ήδη οι νέοι του συλλόγου στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης. Σε μια χρονιά όπου ύστερα από δεκαετίες, σημερινοί νέοι και νέες που βρέθηκαν στο γήπεδο θα διηγούνται ως παππούδες και γιαγιάδες πλέον στα εγγόνια τους αυτή τη μαγική βραδιά για τον Ολυμπιακό, την Ελλάδα και το ελληνικό ποδόσφαιρο.
«Θεέ μου τι ζήσαμε από αυτή την ομαδάρα» μονολογούσε ένας φίλος του Ολυμπιακού αποχωρώντας από την εξέδρα δίπλα στα δημοσιογραφικά. Πιο δίπλα έβλεπες ανθρώπους κάθε ηλικίας, άνδρες και γυναίκες να ξεσπούν σε δάκρυα χαράς για αυτή την ιστορική βραδιά όπου φέρνει τον Ολυμπιακό σε έναν τελικό Ευρώπης.
Ονειρο
Το μεγάλο όνειρο των φιλάθλων του αλλά και του προέδρου του Βαγγέλη Μαρινάκη από τη στιγμή που ανέλαβε τον σύλλογο το 2010 γινόταν πραγματικότητα και μάλιστα με τον πιο εμφατικό τρόπο.
Με δύο νίκες (και 6-2 γκολ συνολικά!) απέναντι στην 4η ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ του τοπ πρωταθλήματος της Ευρώπης που απέχει (σε όλα) έτη φωτός από το ελληνικό.
Και όμως ο πιο συνεπής πρέσβης του ελληνικού ποδοσφαίρου εδώ και 15 χρόνια έκανε και πάλι το θαύμα του και μπροστά στο ελληνικό κοινό θα διεκδικήσει κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ από καμία ελληνική ομάδα.
Να κατακτήσει ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο!
Δεν ήταν λίγοι αυτοί που ομολογούσαν ότι τέτοια ατμόσφαιρα στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» δεν θυμόντουσαν εδώ και δεκαετίες.
Οπως επίσης τόσος κόσμος στο γήπεδο τρεις ώρες πριν δεν το συναντάς συχνά, αλλά είπαμε η χθεσινή βραδιά δεν ήταν συνηθισμένη.
Από το συγκεκριμένο γήπεδο έχουν περάσει μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφάιρου όπως η Ρεάλ, η Μπαρτσελόνα, η Λίβερπουλ, η Γιουβέντους, η Μπάγερν, η Μάντσεστερ Σίτι, η Αρσεναλ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Ντόρτμουντ, η Ατλέτικο Μαδρίτης, η Μίλαν.
Ποτέ η ατμόσφαιρα δεν ήταν τόσο ενθουσιώδης, τόσο δυνατή, τόσο συναισθηματική.
Ναι η Αστον Βίλα αν και πρωταθλήτρια Ευρώπης τη δεκαετία του 1980, και μια ομάδα της κορυφαίας τετράδας στην Πρέμιερ Λιγκ του κορυφαίου πρωταθλήματος της Ευρώπης μπορεί να μην έχει το ειδικό βάρος των ομάδων που προαναφέραμε, αλλά χθες επρόκειτο για ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης όπου ο Ολυμπιακός διεκδικούσε την πρόκρισή του στον τελικό του Conference League που μάλιστα θα γίνει στην Ελλάδα, στην «Οpap Αρένα».
Το έπιανες λοιπόν αυτό το μαγικό στην ατμόσφαιρα. Από νωρίς το γήπεδο γέμιζε, ενώ όσοι περνούσαν με τα αυτοκίνητά τους και δεν είχαν εξασφαλίσει εισιτήριο κόρναραν ρυθμικά σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα.
Νέκταρ
Στις εξέδρες έβλεπες όλο χαμογελαστά πρόσωπα, πριν καν αρχίσει ο αγώνας, κοπέλες, αγόρια, μπαμπάδες, παππούδες απολάμβαναν και ζούσαν τη στιγμή ρουφώντας όλο το νέκταρ μιας τόσο σημαντικής βραδιάς που θα σηματοδοτούσε την πρόκριση μιας ελληνικής ομάδας σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης, κάτι που φάνταζε ως όνειρο απατηλό εδώ και δεκαετίες για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Τα τραγούδια έδιναν και έπαιρναν στην εξέδρα, ενώ όσο περνούσε η ώρα και ο Ολυμπιακός πλησίαζε το όνειρο η ατμόσφαιρα γινόταν όλο και πιο εντυπωσιακή. Δεν ήταν μόνο οι φανατικοί, αλλά άκουγες τις φωνές και τους πανηγυρισμούς από κάθε γωνιά από τους 30.000 και πλέον φίλους των Ερυθρολεύκων.
Οι οποίοι τραγουδούσαν: «Ηρθα εδώ για να σου πω, Θρύλε μου πόσο σε αγαπώ».
Μαγικές στιγμές για μια τεράστια ομάδα, έναν κολοσσιαίο σύλλογο που εφέτος έκανε μυθικές προκρίσεις μέχρι και τον τελικό. Και όπως είναι και στο σύνθημα του συλλόγου
«Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε». Ραντεβού στον τελικό.














