Η αίσθηση του χρέους ως μυστικό επιτυχίας

Εχει ενδιαφέρον ότι σε μια σεζόν όπου στο Τσάμπιονς Λιγκ έχουμε δει του κόσμου τα γκολ (και στα νοκάουτ παιχνίδια κι όχι μόνο στη φάση των ομίλων) η πρώτη ομάδα που πήρε εισιτήριο για τον τελικό είναι η Μπορούσια Ντόρτμουντ, που στα ματς των ημιτελικών με την Παρί Σεν Ζερμέν έπαιξε άμυνα με την ψυχή της! Οι Γερμανοί είχαν ως απόλυτους πρωταγωνιστές τους αμυντικούς τους και στα δύο ματς: στο Παρίσι την Τρίτη το βράδυ σκόρερ και ΜVP του παιχνιδιού ήταν ο αρχηγός της Ματς Χούμελς, ένας κεντρικός αμυντικός. Η πρόθεση του κόουτς Τέρζιτς και στα δύο ματς ήταν φανερά το πώς η ομάδα του δεν θα δεχτεί γκολ. Κάπως έτσι η Μπορούσια Ντόρτμουντ, μια κατά τα άλλα φύσει επιθετική ομάδα, τα κατάφερε να φτάσει στον τρίτο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στην ιστορία της. Οχι αρνούμενη το ποδόσφαιρο που ξέρει να παίζει, αλλά κάνοντας μια προσαρμογή στην ανάγκη του ημιτελικού.

Η Παρί στο πρώτο παιχνίδι αιφνιδιάστηκε, βλέποντας τη γερμανική ομάδα να παίζει άμυνα στην έδρα της, και στο δεύτερο απλά δεν είχε λύσεις. Είχε βέβαια τέσσερα δοκάρια. Πράγμα που σημαίνει πως από την πίσω πόρτα του ημιτελικού εισέβαλε η μεταφυσική. Που την αποκαλούμε συχνά τύχη ή ατυχία αλλά είναι κάτι ανώτερο.

Χρέος

Σε ένα κομμάτι που είχα γράψει πριν από καιρό στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» είχα επισημάνει ότι η Μπορούσια, αν και αντικειμενικά η πιο αδύναμη από τις τέσσερις ομάδες των ημιτελικών, έχει σημαντικές πιθανότητες να βρεθεί στον τελικό (τουλάχιστον…) γιατί κάτι της χρωστάει ο θεός του ποδοσφαίρου από πέρυσι. Πέρυσι η Ντόρτμουντ έχασε ένα πρωτάθλημα με τρόπο που θα διέλυε ψυχολογικά κάθε άλλη ομάδα. Αγωνιζόταν τελευταία αγωνιστική με την αδιάφορη Μάιντς και δεν την κέρδισε. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι η Μπάγερν Μονάχου, που της πήρε τον τίτλο τελικά, τα κατάφερε κερδίζοντας στην Κολωνία στο τελευταίο λεπτό κι ενώ η Μπορούσια θα κέρδιζε το πρωτάθλημα σε περίπτωση που αυτή τελείωνε το ματς ισόπαλη. Τα κλάματα στη Βεστφαλία έκαναν την ποδοσφαιρική Ευρώπη να σπαράξει.

Εκείνα τα κλάματα την έφεραν φέτος στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Διότι υπήρξαν επί της ουσίας η μοναδική αντίδραση των οπαδών της: ούτε κατάρες δέχτηκαν οι παίκτες, ούτε ξεκίνησε ένα εναντίον τους κυνηγητό στα social media, ούτε κανείς τούς κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία. Και φέτος οι οπαδοί τους που πέρυσι έκλαψαν, αλλά τους υποστήριξαν, είναι έτοιμοι να κατακλύσουν το Λονδίνο όπως και το 2012. Δεν κρύβω ότι χαίρομαι για την ευτυχία τους. Θυμίζει γιατί κάποιος αγαπάει μια ομάδα.

Δρόμος

Η πρόκριση μέσω της άμυνας είναι στο ποδόσφαιρο ένας αρκετά συνηθισμένος δρόμος όταν έχουμε να κάνουμε με ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αλλά δεν πιστεύω πως είναι αυτός που ο Μεντιλίμπαρ θα ζητήσει από τον Ολυμπιακό να ακολουθήσει απόψε στον ιστορικό ημιτελικό του UEFA Conference League απέναντι στην Αστον Βίλα. Ο βάσκος προπονητής ζήτησε από την ομάδα του πρέσινγκ ψηλά στο Βίλα Παρκ του Μπέρμιγχαμ και με αυτή την τακτική αιφνιδίασε τον συμπατριώτη του και πολυνίκη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις Ουνάι Εμερι. Είναι αρκετά πιθανό αυτό το πρέσινγκ να το δούμε κι απόψε στο Γ. Καραϊσκάκης. Το είδαμε άλλωστε και στο ματς με τη Φενέρ όταν ο Ολυμπιακός κλέβοντας μπάλες από τους αντίπαλους αμυντικούς προηγήθηκε με 3-0.

Φυσικά δεν χωρά αμφιβολία πως το αποψινό ματς είναι δυσκολότερο από το πρώτο διότι αυτή τη φορά η τέταρτη στην Πρέμιερ Λιγκ Αστον Βίλα δεν γίνεται να αιφνιδιαστεί. Και θα είναι και πιο δυνατή καθώς θα επιστρέψουν στην ενδεκάδα της ο αργεντινός παγκόσμιος πρωταθλητής τερματοφύλακας Εμιλιάνο Μαρτίνεζ και ο βέλγος «εγκέφαλός» της στη μεσαία γραμμή Γιούρι Τίλεμανς.

Μυαλό

Ο Μεντιλίμπαρ είπε χθες ότι οι παίκτες του θα χρειαστούν και καρδιά και μυαλό. Στην ερώτηση για το αν το αποψινό είναι το πιο σημαντικό παιχνίδι του Ολυμπιακού φέτος, απάντησε  «ελπίζω πως όχι. Ελπίζω να υπάρχει κι ένα σημαντικότερο» – η απάντησή του θύμιζε την ιστορική δήλωση του Νίκου Γκάλη πριν από τον ημιτελικό του Eurobasket του ’87 με τους Γιουγκοσλάβους όταν είπε πως το ματς αυτό «είναι το σημαντικότερο πριν από το επόμενο». Ο Μεντιλίμπαρ δεν ήξερε την απάντηση του Γκάλη πλην όμως έχει τη νοοτροπία του νικητή. Και ξέρει και τη θέληση του κόσμου της ομάδας. «Εχουμε την υποχρέωση της πρόκρισης. Είμαστε συγκεντρωμένοι στο αυριανό παιχνίδι. Εχουμε στο μυαλό μας το πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα της προηγούμενης φάσης. Ταξιδέψαμε στην έδρα του αντιπάλου και καταφέραμε να προκριθούμε βάζοντας έξι γκολ στη Μακάμπι. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα αυτό, παρότι είμαστε εμείς τώρα που βάλαμε τέσσερα γκολ στον αντίπαλο στην έδρα του. Πρέπει να είμαστε σοβαροί» είπε.

Σωστή

Η τοποθέτηση του Βάσκου είναι σωστή. Στο ποδόσφαιρο του καιρού μας ακόμα και μια νίκη με 4-2 εκτός έδρας μπορεί στο δεύτερο ματς να αποδειχτεί μικρή. Εκτός αν είσαι η Μπορούσια Ντόρτμουντ και παίξεις σε δύο ματς άμυνα που κανείς δεν περιμένει να δει από σένα. Αλλά – είπαμε – ο δρόμος του Μεντιλίμπαρ είναι άλλος.

Δώδεκα

Στο μεταξύ ο ΠΑΟ του μπάσκετ έπειτα από δώδεκα χρόνια βρήκε κι αυτός τον δρόμο για το Final 4. Η απουσία του ήταν μεγάλη, η επιστροφή του επιβεβλημένη: ο Αταμάν και οι παίκτες του δεν άφησαν να πάει χαμένη η ευκαιρία. H νίκη του ΠΑΟ στο ματς με τη Μακάμπι ήταν σχετικά εύκολη: η ομάδα του Κάτας δεν άντεξε στο δεύτερο ημίχρονο, όπως δεν είχε αντέξει και στα τρία προηγούμενα ματς που έδωσε χωρίς τον καλό της αμερικανό σκόρερ, τον Μπάλντουιν. Οι άνθρωποι της ομάδας του Τελ Αβίβ τα έβαλαν και με τους διαιτητές, αλλά το αληθινά ενδιαφέρον είναι ότι στις διαμαρτυρίες σε αυτούς πρωτοστάτησαν οι γυναίκες των παικτών με πολλές αναρτήσεις στο Instagram, δίνοντας άλλον τόνο σε αυτό που αποκαλούμε «διαμαρτυρία».

Βέβαια η συγκεκριμένη διαμαρτυρία δεν ξέρω τι αποτελέσματα μπορεί να έχει. Τόσο οι διαιτητές του ματς, όσο και οι άνθρωποι της Ευρωλίγκας που έγιναν ο στόχος των κυριών, δεν πρόκειται να κάνουν ή να δεχτούν unfollow. Κι από όσο γνωρίζω κανείς διαιτητής σε κανένα σπορ δεν φοβήθηκε ούτε ένα σχόλιο στο Διαδίκτυο, ούτε καν ένα cancel. Ο τρόπος που οι διαιτητές λειτουργούν ως influencers είναι εντελώς διαφορετικός…