Ο πόλεμος της Γάζας γίνεται παγκόσμιος

Με την επίθεση με drones και πυραύλους του Ιράν στο Ισραήλ τη νύχτα της 13ης Απριλίου, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έλαβε νέα διάσταση. Για χρόνια, η σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ ήταν ένας «σκιώδης πόλεμος» στον οποίο και οι δύο πλευρές απέφευγαν τις άμεσες στρατιωτικές επιθέσεις η μια στο έδαφος της άλλης. Αντίθετα, η σύγκρουση έφτασε κρυφά στους δρόμους της Τεχεράνης, όπου σημειώθηκαν δολοφονίες ιρανών πυρηνικών επιστημόνων και μηχανικών, καθώς και σε περιοχές της Συρίας, του Λιβάνου, της Υεμένης και της Γάζας.

Στο παρασκήνιο φαίνεται δυσοίωνη η πιθανή απειλή που συνιστά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Δεδομένων των τελευταίων εξελίξεων, αυτή η υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ γίνεται λιγότερο υποθετική μέρα με τη μέρα. Θα κάνει το Ιράν τα τελευταία βήματα για να περάσει το πυρηνικό κατώφλι, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι πιθανότητες ενός πολέμου με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ; Αυτό είναι τώρα το μεγάλο ερώτημα για ολόκληρη την περιοχή. Γνωρίζουμε ότι οι στόχοι του Ιράν εκτείνονται πέρα από την επίτευξη περιφερειακής κυριαρχίας. Το καθεστώς θα καλωσόριζε την αντικατάσταση της διεθνούς τάξης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ από ένα πιο πολυπολικό σύστημα στο οποίο ανταγωνίζονται μεγάλες και αναδυόμενες δυνάμεις. Για να αποκτήσει μια ισχυρή θέση σε αυτή τη νέα διεθνή τάξη, θα απαιτηθούν πυρηνικά όπλα, πρόσβαση σε τεχνολογία αιχμής και τερματισμός της οικονομικής απομόνωσης που συνεπάγονται οι δυτικές κυρώσεις. Ολα αυτά φαίνονται τώρα εφικτά μέσω της εμβάθυνσης των δεσμών του με την Κίνα, τη Ρωσία και μέρη του Παγκόσμιου Νότου.

Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν είναι μεταξύ των νικητών της μετάβασης μακριά από την παγκόσμια τάξη πραγμάτων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έχει προχωρήσει περισσότερο από ποτέ, βάζοντάς το στο κατώφλι του εμπλουτισμού επαρκούς ποσότητας ουρανίου για πυρηνική βόμβα. Σε ένα ολοένα και πιο ευνοϊκό γεωπολιτικό τοπίο, ο ευκαιριακός γάμος του Ιράν με τη Ρωσία και την Κίνα είναι υψίστης σημασίας, κυρίως επειδή θα επιτρέψει στο καθεστώς να ξεφύγει από τη διεθνή του απομόνωση.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή πρέπει να γίνει κατανοητός σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, το οποίο περιλαμβάνει επίσης την Ουκρανία και την Ταϊβάν. Βρισκόμαστε μάρτυρες ολοένα και πιο τολμηρών και φιλόδοξων προσπαθειών για την ανατροπή της παλιάς τάξης υπό την ηγεσία της Δύσης με κάθε απαραίτητο μέσο – ακόμα και με άμεσο πόλεμο.

Ο Γιόσκα Φίσερ, υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας από το 1998 έως το 2005, ήταν ηγέτης του γερμανικού κόμματος των Πρασίνων επί σχεδόν 20 χρόνια.