Το μαγικό νερό της Πόλης (του)

Εκείνο το άγιο βράδυ, 13 Μαΐου του 2012, που το «πεταχτάρι» του Γιώργου Πρίντεζη ολοκλήρωσε κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας ένα ολόκληρο μπασκετικό θαύμα ανεβάζοντας τον Ολυμπιακό για δεύτερη φορά στην κορυφή της Ευρώπης, ο Κωνσταντίνος Τζολάκης ήταν μαθητής δημοτικού. Ούτε 10 ετών για την ακρίβεια. Ποιος να μπορούσε να φανταστεί, ότι μια ντουζίνα χρόνια αργότερα θα τον διάλεγε… το μαγικό νερό της Πόλης. Οτι θα τον ξεχώριζε στην πιο μεγάλη νύχτα της ποδοσφαιρικής ιστορίας των Ερυθρόλευκων. Εκείνη που ξεκίνησε στο άντρο της Φενέρμπαχτσε, το «Σουκρού Σαράτσογλου» και έφτασε ως τους ημιτελικούς του Conference League και το όνειρο μιας διαδρομής που εδώ και δεκαετίες παραμένει αχαρτογράφητη.

Κανονική παράσταση από τον 21χρονο πορτιέρο που ως ότου εμφανιστεί στο μεγάλο λιμάνι ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, είχε φέτος όλο και όλο ένα ματς στο παλμαρέ του – στις 14 Γενάρη κόντρα στην Κηφισιά. Τον εμπιστεύτηκε ο σοφός Βάσκος αντί του Αλέξανδρου Πασχαλάκη, για πρώτη φορά στη ρεβάνς με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ: Εκεί όπου ο Ολυμπιακός πέτυχε το ακατόρθωτο (1-6) ξεκαθαρίζοντας τις προθέσεις του. Και ο Κωνσταντίνος Τζολάκης, όχι μόνο ανταπέδωσε την εμπιστοσύνη στον προπονητή του, αλλά από τα ξημερώματα της Παρασκευής κέρδισε μια θέση στην ίδια την ιστορία των Ερυθρόλευκων. Πώς του το είπε ο Κώστας Φορτούνης την ώρα των πανηγυρισμών μες την αρένα των Τούρκων; «Ρε φίλε σε αγαπώ». Εσύ αρχηγέ, και όλος ο κόσμος που περίμενε καρτερικά για την ώρα που θα έσπαγε επιτέλους η κατάρα. Πόσες φορές οι Πειραιώτες δεν δοκίμασαν για την υπέρβαση; Ηρθε φέτος σε μια σεζόν που αρχές Φλεβάρη οι περισσότεροι νόμιζαν πως είχε τελειώσει με παρονομαστή την αποτυχία.

Οι περισσότεροι; Ισως και όλοι, πλην του Βαγγέλη Μαρινάκη που κόντρα στα προγνωστικά έφερε στην Ελλάδα –τρίτο προπονητή της σεζόν– τον 63χρονο Βάσκο. Τον ίδιο που ανανέωσε ως το καλοκαίρι του 2025, έπειτα από την 1-4 ήττα από τη Μακάμπι στο Φάληρο. Ηταν εμφανώς συγκινημένος ο ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού στο «Σουκρού Σαράτσογλου» μιλώντας για μια «ιστορική πρόκριση στην Πόλη, που θα συνοδεύει για πάντα γενιές φιλάθλων στη χρυσή πορεία που διαγράφει ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ μας». Και αποφασισμένος όταν πρόσθετε με νόημα πως «εμάς μας αρέσει ο ανήφορος. Ειδικά μέσα σε αυτό το γήπεδο. Με αυτή την ατμόσφαιρα».  Εγιναν οι Ερυθρόλευκοι μόλις η τρίτη ομάδα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου που φτάνουν ως τον ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Και η πρώτη από το μακρινό 1996 και τον Παναθηναϊκό του Κριστόφ Βαζέχα (κόντρα στον Αγιαξ). Κάθε σύγκριση εκείνου του ποδοσφαίρου με το σημερινό, κρίνεται αναπόφευκτα ως απαγορευτική.  

Το φυλαχτό του πατέρα του. Λέγαμε όμως για τον Τζολάκη. Χάντρες στο κομπολόι του ο Ντούσαν Τάντιτς, ο Σενγκίζ Ουντέρ και ο Λεονάρντο Μπονούτσι: 3/5 stop σε πέναλτι μπροστά σε 55.000 κόσμο.

Ποσοστό για δίποντα, α λα…. Πρίντεζης που εν τω μεταξύ εντοπίστηκε –μέσω video– την ώρα εκείνη να χοροπηδάει σαν τρελός –όπως χιλιάδες φίλοι του Ολυμπιακού– μπροστά από την τηλεόρασή του για χατίρι του Τζολάκη. Για τον αδιαμφισβήτητο MVP της πρόκρισης που το έκανε στα αλήθεια να φαίνεται τόσο εύκολο. «Είχαμε δουλέψει με τους αναλυτές και τον προπονητή τερματοφυλάκων αλλά εκείνη την ώρα είναι και το… φίλινγκ, καθώς όλοι γνωρίζουν πως κοιτάζουμε τα πέναλτι τους. Πρέπει λοιπόν απλά να πέσεις  στη σωστή γωνία για να δικαιωθείς» έλεγε στο φινάλε. Τόσο άνετος που παραδέχτηκε επίσης ότι πριν ξεκινήσει η σχετική διαδικασία, προμηθεύτηκε από τον πατέρα του ένα φυλαχτό. Αλήθεια, αμφιβάλλει κανείς πού θα βρίσκεται, το βράδυ της 2ας Μαΐου; Στη θέση του για τον πρώτο ημιτελικό κόντρα στην Αστον Βίλα, στο Μπέρμιγχαμ.

Η Λουντογκόρετς και ο Μασούρασ. Flashback: 10 Αυγούστου 2021. Λουντογκόρετς – Ολυμπιακός 4-1 στα πέναλτι στην ολοκλήρωση ενός σοκαριστικού αποκλεισμού από τα προκριματικά του Champions League. Η πρώτη φορά που ο Τζολάκης βρέθηκε στην καρδιά μιας τέτοιας υπόθεσης. Ηταν μόλις 18. Επεσε σωστά στα δύο πρώτα, αλλά δεν είχε ούτε Ελ Κααμπί, ούτε Ορτα, ούτε –τουρκοφάγο– Γιώργο Μασούρα. Τότε αστόχησαν διαδοχικά ο Ματιέ Βαλμπουενά και ο Αχμέντ Χασάν και ουσιαστικά όλα τελείωσαν πριν καν να αρχίσουν. Εξιλέωση; Κανονική «παραγραφή».

 «Είναι δικαίωση για εμάς, προσωπική και ομαδική. Για όλες τις φορές που κάτι συνέβαινε και δεν τα καταφέρναμε. Είχαμε τα ψυχικά αποθέματα να αντέξουμε ως το τέλος και γράψαμε ιστορία» εξήγησε ο –αυτοκόλλητος και συνέταιρος στο… κόλπο– Μασούρας που έναν μήνα μετά τον αποκλεισμό από τη Λουντογκόρετς είχε περιλάβει προσωπικά τη Φενέρ στο «Σουκρού Σαράτσογλου» (30/9/2021). Με δύο δικά του γκολ σε εκείνο το ξεγυρισμένο 0-3.

Είχε και την Πέμπτη μια πολύ μεγάλη ευκαιρία (80′) να τελειώσει τη δουλειά μια ώρα αρχύτερα ο 30χρονος winger που ήρθε από τον πάγκο –αντί του Ποντένσε– και έγινε παράγοντας της βραδιάς με τα τρεξίματά του. Το σενάριο της βραδιάς όμως έμελλε να είναι διαφορετικό. Κομμένο και ραμμένο στα γάντια του καλού του φίλου.

Κρίμα που με την κίτρινη κάρτα που δέχτηκε ο Μασούρας και δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στον πρώτο ημιτελικό – όπως και ο Ανδρέας Ντόη που με αυτοθυσία στο 120+3΄πήρε μια κόκκινη κάρτα για να εξασφαλίσει τη διαδικασία των πέναλτι. Δεν θα πατήσουν χορτάρι στο «Βίλα Παρκ» οι δυο τους. Αντίθετα θα είναι εκεί ο Παναγιώτης Ρέτσος που εξέτισε τη δική του ποινή. Και με το καλό θα είναι όλοι διαθέσιμοι για τη ρεβάνς της 9ης Μαΐου. Για την αναμέτρηση στο «Γ. Καραϊσκάκης» που φτάνει να ξεκινήσει με την πόρτα της πρόκρισης ανοιχτή.