Επαναλανσάρισμα με ίδια υλικά

Δεν ξέρω αν η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Φόρουμ των Δελφών ήταν στο πλαίσιο του επαναλανσαρίσματός του (ελληνιστί: rebranding). Ο ίδιος είπε ότι rebranding στις αξίες που πρεσβεύει δεν θα κάνει. «Θα παλεύω για τη δικαιοσύνη, την ειρήνη, την ανάπτυξη, για ένα πιο δίκαιο μέλλον», πρόσθεσε.

Προσωπικά, κατανοώ ότι δεν θα παραδεχτεί ποτέ ότι η πολιτεία του δεν εμπεριείχε ούτε δικαιοσύνη ούτε περισσότερο ανάπτυξη και προσδοκίες για καλύτερο μέλλον. Με δεδομένη μια αδύναμη Ελλάδα στη συγκεκριμένη γεωστρατηγική περίοδο, σε αυτή που προέκυψε μετά το δημοψήφισμα και το τρίτο Μνημόνιο πιστεύω ότι ούτε η ειρήνη ήταν εξασφαλισμένη.

Φυσικά, δεν με εξέπληξε ότι ο κήρυκας της ειρήνης κατηγορεί την πολιτική προσέγγισης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ως διευκολυντική των στρατηγικών επιλογών της Τουρκίας. «Ο κύριος Μητσοτάκης κατηγορεί τους αντιπάλους του και μετά λέει “πάμε να κάνουμε υποχωρήσεις με την Τουρκία”», είπε χαρακτηριστικά.

Είναι μόνιμο μοτίβο των απομάχων η κριτική στην εξωτερική πολιτική. Η απόδοση ενδοτικότητας σε κυβερνήσεις που επιδιώκουν καταλλαγή και συνύπαρξη – και την οικονομική απόδοσή της. Και των αριστερών; Ποιος θυμάται σήμερα τους αριστερούς που επένδυσαν στην προσέγγιση των δύο χωρών, εισπράττοντας κριτικές ανάλογες της χθεσινής του πρώην πρωθυπουργού;