Ψυχορραγούσε η μέρα της εθνικής επετείου κάτω από το σκοτάδι, λίγο πριν σημάνουν τα μεσάνυχτα. Αλλά η νύστα δεν με ζύγωνε. Ανοιξα το χαζοκούτι, μήπως και βαρύνουν τα βλέφαρα και φέρουν τον παλιόφιλο τον Υπνο, να γυρίσουμε μαζί πίσω, στις αλάνες της Σαλονίκης, εκεί που μάτωνα τα γόνατα στο κλωτσοσκούφι. Βάζω την ΕΡΤ2 γιατί δεν τα μπορώ τα καινούργια με τις ξετσίπωτες και τους φλώρους που δεν έχουν πιάσει μυστρί στο χέρι. Καλύτερα ήταν τότε, στα μικράτα μου, που δεν είχαμε τηλεόραση και έβαζε η μάνα το ραδιόφωνο να μας ταξιδεύει ως την Τζαμάικα με τη φωνή του Γιάννη του Καλατζή και το άρωμα του βασιλικού από τη γλάστρα.
Τελευταία Νέα
- Πρωταθλήτριες στην Golden Visa, Ελλάδα και Ιταλία: Ιστορικό υψηλό στη μετανάστευση πλούτου
- Έριν Μπρόκοβιτς για data centers ΗΠΑ: «Επιβάλλουν τις αποφάσεις τους πλαγίως»- Συγκεντρώνει καταγγελίες πολιτών
- Μπαράζ ελέγχων από την ΑΑΔΕ για τα «αόρατα» POS: Πώς επιχειρήσεις κρύβουν έσοδα μέσω ξένων τραπεζών
