Ο Πούτιν είναι το πρότυπο του Τραμπ

Το μόνο θετικό σχόλιο που θα μπορούσε να κάνει κανείς για τις ρωσικές προεδρικές εκλογές είναι πως αποδεικνύουν πόσο ισχυρή είναι η ιδέα της δημοκρατίας, σε σημείο που ακόμα και οι Ρώσοι πρέπει να προσποιούνται ότι την έχουν.

Ελπίζω πως κάποιος στη Ρωσία θα βρει έναν τρόπο να βάλει τέλος στην καταστροφή που επιβάλλει στη χώρα του ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Την καταστρέφει, και παραμένοντας στην εξουσία θα συνεχίσει να το κάνει. Δεν έχω συγκεκριμένες πληροφορίες για απόπειρες εσωτερικής εξέγερσης, αλλά ελπίζω ότι κάποιος θα ξυπνήσει σύντομα και θα δει τη ζημιά που κάνει ο Πούτιν στη χώρα του, την Ευρώπη και τον κόσμο. Μετά την εκλογική του «νίκη», είναι βέβαιο πως ο Πούτιν θα επανεκκινήσει την εκστρατεία του στην Ουκρανία, η οποία θα συνεχίσει όμως να πηγαίνει εξίσου στραβά. Προσπαθεί δύο χρόνια τώρα να κατακτήσει τη χώρα και αποτυγχάνει, παρά το πρόσφατο αφήγημα περί του αντιθέτου. Περισσότεροι από 300.000 ρώσοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί· η Ρωσία έχει χάσει ένα μεγάλο ποσοστό των ενόπλων δυνάμεων και των στρατιωτικών περιουσιακών στοιχείων της· το 10% της ικανότητας διύλισης πετρελαίου έχει καταστραφεί από ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη· τα δυτικά της σύνορα δεν είναι ασφαλή, επειδή υποστηριζόμενες από το Κίεβο ρωσικές αντάρτικες ομάδες έχουν καταλάβει αρκετά χωριά. Επομένως, όχι, ο πόλεμος ήταν μια καταστροφή για τη Ρωσία. Φυσικά ήταν καταστροφή και για την Ουκρανία, αλλά ελπίζω ότι ο ρωσικός λαός θα το συνειδητοποιήσει σύντομα αυτό.

Αν κερδίσει ο Πούτιν στην Ουκρανία, ναι, φυσικά και θα επιτεθεί στην Ευρώπη: το είπε. Γιατί πρέπει να αγνοούμε αυτά που δηλώνουν ο πρώην πρόεδρος Μεντβέντεφ ή η ρωσική προπαγάνδα; Απειλούν άλλες ευρωπαϊκές χώρες καθημερινά: την Πολωνία, τις χώρες της Βαλτικής, τη Γερμανία, τις σκανδιναβικές χώρες, τη Βρετανία.

Το Κογκρέσο πρέπει λοιπόν να υπερψηφίσει αμέσως το πακέτο της στρατιωτικής βοήθειας στο Κίεβο. Ο μόνος λόγος που το μπλοκάρει είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, γιατί πιέζει τους Ρεπουμπλικανούς ηγέτες να το αποτρέψουν. Το κάνει για προσωπικούς λόγους. Δεν έχω αποδεικτικά στοιχεία, υποθέτω όμως ότι θέλει τη βοήθεια της Ρωσίας στην προεκλογική του εκστρατεία για την προεδρία, όπως το 2016. Οι φήμες λένε ότι αποσκοπεί σε πετρελαϊκές συμφωνίες με τη Μόσχα, και τρέφει πολιτική συμπάθεια για τον ηγέτη του Κρεμλίνου. Ελπίζει να υπονομεύσει τη δημοκρατία στην Αμερική, και ο Πούτιν είναι ένα πρότυπο γιατί το έχει κάνει αυτό επιτυχώς στη Ρωσία. Ο Τραμπ θέλει να νικήσει η Ρωσία στην Ουκρανία και είναι ντροπή να καταλαμβάνεται το Κογκρέσο από τους υποστηρικτές της Μόσχας. Η Ρωσία δεν μπορεί να επικρατήσει στο πεδίο, οπότε προσπαθεί να το κάνει χρησιμοποιώντας την Ουάσιγκτον. Ελπίζω μόνο το Κοινοβούλιό μας να ξυπνήσει εγκαίρως.

Ακόμα και μία νίκη του Τραμπ στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, όμως, δεν θα σημάνει πως όλα τελείωσαν για το Κίεβο. Οι Ουκρανοί δεν θα σταματήσουν να μάχονται και η Ευρώπη θα συνεχίσει να τους βοηθάει. Ο Μακρόν, ο Τουσκ και ο Σολτς δεσμεύτηκαν κατά την πρόσφατη συνάντησή τους να αυξήσουν την υποστήριξή τους. Οι Ουκρανοί δεν μπορούν να χάσουν, γιατί αν σταματήσουν να πολεμούν είναι όλοι νεκροί.

Αυτή η ιδέα ότι αν σταματήσουν θα υπάρξει ειρήνη είναι γελοία. Αν το κάνουν, ο πόλεμος απλά θα επεκταθεί και σε άλλα μέρη της χώρας, θα υπάρξουν μεγαλύτερα στρατόπεδα συγκέντρωσης, περισσότεροι θάνατοι, περισσότερα παιδιά που θα μεταφερθούν στη Ρωσία και περισσότερο χάος. Ο ισχυρισμός ότι αν σταματήσουμε τη χρηματοδότηση θα σταματήσει η βία είναι μια αφελής ή κυνική θέση.

Η Αν Απλμπαουμ είναι αμερικανο-πολωνή ιστορικός και δημοσιογράφος. Πολιτογραφήθηκε Πολωνή μετά τον γάμο της με τον υπουργό Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι. Το κείμενο είναι αποσπασμένο από συνέντευξή της στην ιταλική «La Repubblica»