Ντοπάρισμα, η μάστιγα του πρωταθλητισμού – Μέρος 1ο

Ο αθλητισμός των Ολυμπιακών του εικοστού αιώνα ήταν συνέπεια του ανταγωνισμού των οικονομικών συγκροτημάτων. Επομένως και οι Αγώνες, κατά την τελευταία εικοσαετία, εξελίχθησαν σε επιχείρηση. Το σύνθημα των Ολυμπιακών «πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά» είναι απατηλό και επονείδιστο. H καθιέρωση των ρεκόρ στους Αγώνες του εικοστού αιώνα οδήγησε στη διάβρωση του αθλητισμού με την αναζήτηση προσωπικής ανάδειξης και εθνικής προβολής, ενώ η αληθινή, λογική και χρήσιμη προσφορά του αθλητισμού είναι η σωματική άσκηση που διασφαλίζει την υγεία και την ψυχική γαλήνη.

Η αναζήτηση των ρεκόρ οδήγησε στο ντοπάρισμα των αθλητών που διεκδικούν την πρώτη θέση και την υπερφαλάγγιση των ανταγωνιστών στον χρόνο και την έκταση. Αυτός ο ανταγωνισμός παρέσυρε, με την παρακίνηση των εταιρειών, των χορηγών και των «αρχόντων» του αθλητισμού και την αχρειότητα των τηλεοπτικών δικτύων, τους αθλητές των Ολυμπιακών —και όχι μόνο— στη λήψη αναβολικών και άλλων τοξικών ουσιών για κατάκτηση νέων ρεκόρ. Αυτός ο έξαλλος ατομικισμός, η επιθυμία για επιτυχία και υπέρβαση, οδηγούν στον εξευτελισμό του αθλητισμού.

Η χρήση τοξικών ουσιών έχει καθιερωθεί ως χρήσιμο και αναγκαίο μέσο για τις αναμετρήσεις. Ακόμη και γιατροί τάσσονται υπέρ των αναβολικών χαρακτηρίζοντας τη χρήση τους λογική και… δημιουργική! Μια δήλωσή τους: «Ανώφελη η άρνηση του ντοπαρίσματος που βελτιώνει την επιτυχία». Τα αναβολικά των αθλητών οδηγούν στη μυική ένταση και σε μεγαλύτερα αγωνιστικά επιτεύγματα αλλά απειλούν την υγεία με πολυάριθμες συμφορές – ανάμεσά τους οι καρδιοπάθειες και ο καρκίνος. Η φιλοδοξία όμως για βελτίωση των επιδόσεων και για κατάκτηση ρεκόρ παρασύρει πολυάριθμους αθλητές στα ολέθρια τοξικά φάρμακα.

Η πολιτική εξουσία κάθε χώρας, φιλοδοξώντας ολυμπιακές διακρίσεις, προβάλλει τους νικητές ως εθνικούς ήρωες και παρασύρει τους λαούς σε δημόσιους ευτελείς πανηγυρισμούς, όπως στην αρχαιότητα. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί θριαμβολογούν με τερατώδεις υμνολογίες, οι κυβερνήσεις προχωρούν σε χρηματικές παροχές και άλλες διακρίσεις. Την ίδια στιγμή οι ύπουλοι και αρπακτικοί «χορηγοί» σπεύδουν για προσφορά δώρων στους ολυμπιονίκες! Αλλά δεν οδηγεί σε τραγωδίες μόνο η τοξικομανία. Εχει διαπιστωθεί ότι ο βάναυσος και θηριώδης αθλητικός ανταγωνισμός προκαλεί συμφορές στην υγεία. Το 85% των αθλητών υψηλού επιπέδου τραυματίζονται και πολλοί καταλήγουν στα νοσοκομεία με εγκεφαλικά προβλήματα, ημιπληγίες και παραλύσεις. Για τους περισσότερους αθλητές, το ξεπέρασμα των δυνατοτήτων τους -με τοξικές ουσίες- και η πραγμάτωση ρεκόρ αποτελεί όχι μόνο φιλοδοξία αλλά και πρόβλημα διαβίωσης.

Ο αθλητισμός έχει εξελιχθεί σε ένα είδος τεχνολογίας και οι αθλητές σε εργαλεία. Χωρίς υπερβάσεις και ρεκόρ αποστερούνται αμοιβών, διακρίσεων στα τηλεοπτικά μέσα και λαϊκών πανηγυρισμών. Οι Ολυμπιακοί και τα άλλα αγωνίσματα εξευτελίζονται κατά την τελευταία δεκαετία με την αιχμαλωσία τους από οικονομικά συμφέροντα, από τον πανάθλιο επαγγελματισμό που υπενθυμίζει τον θλιβερό αθλητισμό της αρχαιότητας. Εξαχρειώνονται και από τα ντοπαρίσματα.

Η ανάμειξη κερδοσκοπικών παραγόντων της οικονομίας και η διαφθορά στον χώρο του αθλητισμού, ο πανάθλιος ρόλος των τηλεοπτικών σταθμών της υφηλίου και η αδιαφορία των κομμάτων εξουσίας, οδηγούν σε νέο κύμα αχρειοτήτων που συμβάλλει στην καταβαράθρωση των κοινωνιών. Αλλά και η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και οι αθλητικές ομοσπονδίες έχουν μεταβληθεί σε χρηματοβόρες εταιρείες καθώς διασυνδέονται, για υπερπλουτισμό, με γνωστές πολυεθνικές και άλλα οικονομικά συγκροτήματα.

Ο αθλητισμός έχει ενταθεί στο πλαίσιο των μαφιών του πλούτου και της άπατης. Σήμερα, σε παγκόσμια κλίμακα, τα χαρακτηριστικά στίγματα του αντικοινωνικού αθλητισμού είναι η βία, η διαφθορά, η κερδοσκοπία, το ντοπάρισμα και οι αχρείες πολιτικές αναμείξεις. Απάτη και διαφθορά αποτελούν το «ντοπάρισμα» των αθλητών που διεκδικούν προσωπικές νίκες λαμβάνοντας αναβολικά και άλλα φάρμακα, συχνά με έγκριση και ανοχή από εθνικές και διεθνείς ομοσπονδίες, ακόμη και από γιατρούς.

Οσοι λαμβάνουν στεροειδή για μυική ενίσχυση ενημερώνονται από γιατρούς πόσος χρόνος απαιτείται για να εξαφανιστούν τα ίχνη των φαρμάκων από τον οργανισμό ώστε να μην αποκαλυφθεί το ντοπάρισμα κατά τις εξετάσεις που διενεργούνται ενίοτε κατά τη διάρκεια Ολυμπιακών Αγώνων. Χρησιμοποιούνται όμως και νέου τύπου αναβολικά που δεν ανιχνεύονται κατά τις έρευνες. Και το χειρότερο: Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και οι διάφορες αθλητικές ομοσπονδίες αδιαφορούν για το αίσχος του ντοπαρίσματος και δεν αναζητούν τους πραγματικούς ενόχους, εκείνους που οργανώνουν τη φαρμακευτική παρέμβαση προμηθεύοντας τα στεροειδή και άλλα αναβολικά.

Πίσω από την αποτρόπαιη αυτή εγκληματικότητα κρύβονται οικονομικά συμφέροντα. Οι επικεφαλής των οργανώσεων συγκαλύπτουν τις αχρειότητες και αποκρύπτουν τα ονόματα των αθλητών που καταφεύγουν στο ντοπάρισμα. Οι επικεφαλής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ανακοίνωσαν ότι θα εφαρμόσουν αυστηρούς ελέγχους για την επισήμανση χρήσης αναβολικών από αθλητές. Αλλά δεν έγινε καμιά παρέμβαση και πουθενά!

Παρά την επισήμανση των συμφορών που προκαλούν τα αναβολικά και παρά τη δυνατότητα επιστημονικού ελέγχου η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και οι αθλητικές ομοσπονδίες αποφεύγουν ελέγχους και προληπτικά μέτρα. Στεροειδή αναβολικά χρησιμοποιούνται παντού από το 1964 και μάλιστα σε μεγάλες δόσεις. Το 1976 η ΔΟΕ καταδίκασε την καταφυγή σε τοξικές ουσίες αλλά χωρίς παρεμπόδιση των διακινήσεων.

Από το 1980 εμφανίστηκαν νέες τοξικές ουσίες και νέες μέθοδοι ντοπαρίσματος. Χρησιμοποιούνται νέα χημικά που αποκρύπτουν τα αναβολικά κατά τις αιματολογικές εξετάσεις. Τα στεροειδή, όμως, προκαλούν καταστροφικές επιδράσεις στο ορμονικό σύστημα με επικίνδυνες επιπτώσεις στη λειτουργία του ήπατος, οδηγούν σε εμφράγματα, καρκίνο και πρόωρη γήρανση.