Η χειρότερη από τις τέσσερις που προκρίθηκαν

Το να βλέπεις τη Ρεάλ Μαδρίτης να υποφέρει στο Μπερναμπέου από τη Λειψία είναι καταπληκτικό, αλλά για αυτό υπάρχει το Τσάμπιονς Λιγκ. Η ομάδα του Κάρλο Αντσελότι ήταν τυχερή που δεν αποκλείστηκε από τους ανέμελους Γερμανούς που ήταν καλύτεροι και στα δυο παιχνίδια και έχουν και λογικά παράπονα από τη διαιτησία του γνωστού μας Ιταλού Μάσα που χαρίστηκε στον Βινίσιους. Ο χαρισματικός, αλλά εντελώς άμυαλος Βραζιλιάνος, έπρεπε να έχει αποβληθεί κι αν αυτό είχε συμβεί δεν ξέρω πώς η Βασίλισσα θα έφτανε στην πρόκριση. Αλλωστε με δικό του γκολ προηγήθηκε κι αν αυτός είχε δει την κόκινη κάρτα το βέβαιο είναι πως δεν θα είχε σκοράρει ποτέ.

Πέρυσι

Παρακολουθώντας σε παράλληλη μετάδοση τα δυο ματς της Τετάρτης, αυτό της Ρεάλ με τη Λειψία και της Μάντσεστερ Σίτι με την Κοπεγχάγη διαπίστωνες μια διαφορά στην ευρωπαϊκή ιεραρχία: σαφώς και η Βασίλισσα παραμένει ένα μεγαθήριο, πλην όμως η Σίτι του Πεπ Γκουαρντιόλα περνά πλέον τους γύρους πιο εύκολα – είναι σαν αυτή να έχει κερδίσει του κόσμου τα τρόπαια κι όχι μόνο αυτό το ένα Τσάμπιονς Λιγκ που μετά κόπων και βασάνων κατέκτησε πέρυσι. Αν η Σίτι δεν είχε μπροστά της ένα δύσκολο ματς με τη Λίβερπουλ, που δεν αποκλείεται να κρίνει και τον τίτλο του πρωταθλητή στην Αγγλία, στην Κοπεγχάγη θα μπορούσε να βάλει του κόσμου τα γκολ: απλά σταμάτησε στα τρία. Τελείως διαφορετικές και οι δηλώσεις των πρωταγωνιστών των δυο ομάδων στο τέλος.

Οσοι παίκτες της Ρεάλ Μαδρίτης μίλησαν (ο Κρος, ο Καμαβιγκά, ο Ροντρίγκο κ.λπ.) εξέφρασαν την ανακούφισή τους ζητώντας όλοι λίγη κατανόηση – σαν να το είχαν προσχεδιάσει μεταξύ τους τόνιζαν πως η Λειψία αποδείχτηκε πιο δύσκολος αντίπαλος από αυτό που περίμεναν. Οι παίκτες του Γκουαρντιόλα από την άλλη επαναλάμβαναν μονότονα πως δεν έπαιξαν ιδιαίτερα καλά αλλά έκαναν τη δουλειά τους. Μόνο συγγνώμη από τον κόσμο δεν ζήτησαν για την άνετη νίκη με 3-1. Από τέτοιες μικρές λεπτομέρειες καταλαβαίνεις ποιος είναι πραγματικό φαβορί για την κατάκτηση του εφετινού Τσάμπιονς Λιγκ. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει το όνομα, η Σίτι τη χάρη.

Ετοιμος

Η κακή εμφάνιση της Ρεάλ (παρά την πρόκριση) συνδυάστηκε και με την είδηση ότι ο προπονητής της Κάρλο Αντσελότι διώκεται από τις ισπανικές αρχές για φορολογικές παραβάσεις και κινδυνεύει με ποινή φυλάκισης 5 ετών. Δεν νομίζω πάντως ότι έφταιγε αυτό που η Ρεάλ δεν ήταν καλή: ο καλός φοροφυγάς είναι πάντα έτοιμος για όλα…

Σφουγγάρι

Η ψυχραιμία του Αντσελότι είναι το πραγματικό κρυφό χαρτί της Ρεάλ: αν αυτός αρχίσει να δείχνει συμπτώματα εκνευρισμού η Βασίλισσα θα χαιρετήσει τη μεγάλη διοργάνωση γρήγορα, θα περιοριστεί στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Ισπανίας στο οποίο φέτος δεν έχει αντίπαλο και θα περιμένει τον Εμπαπέ για να κάνει σπουδαία πράγματα ξανά στο Τσάμπιονς Λιγκ του χρόνου. Ο Αντσελότι λειτουργεί ως σφουγγάρι: απορροφάει σε κάθε ομάδα την κριτική από όπου κι αν προέρχεται. Χθες π.χ. ένας Ιταλός, ο κάποτε προπονητής της Ρεάλ Φάμπιο Καπέλο, μιλώντας στην τηλεόραση είπε ότι η Λειψία έκανε μεγάλο παιχνίδι, κυριάρχησε, είχε πολλές ευκαιρίες και δεν τις εκμεταλλεύτηκε εξαιτίας έλλειψης ποιότητας.

«Επαιζαν καλά μέχρι να φτάσουν στη μεγάλη περιοχή της Ρεάλ και εκεί τους έλειπε η ποιότητα για να πάρουν το παιχνίδι. Ηταν άτυχοι, θα θυμούνται για καιρό το δοκάρι στα τελευταία λεπτά. Η Ρεάλ υπέφερε και μάλιστα αποδοκιμάστηκε από τον κόσμο της στο φινάλε του πρώτου μέρους», τόνισε ο Ιταλός προσθέτοντας πως «εάν η Λειψία είχε την ποιότητα της Ρεάλ, θα είχε κερδίσει με σκορ 5-2». Θα περίμενε κανείς κάποια απάντηση από τον Αντσελότι στον άσπονδο φίλο του. Δεν είπε το παραμικρό. Οποια απάντηση χρειάζεται θα δοθεί στο γήπεδο.

Μπουντεσλίγκα

Μιλώντας για Γερμανούς ομολογώ ότι ειλικρινά δεν γνώριζα ότι το σχέδιο του νέου (παλιού…) προέδρου της Σουπερλίγκας μας είναι να γίνει το ελληνικό πρωτάθλημα Μπουντεσλίγκα. Αυτό ισχυρίστηκε ο Μηνάς Λυσάνδρου μιλώντας στο γνωστό γερμανικό περιοδικό Kicker. «Κάθε περιβάλλον έχει τη δική του κουλτούρα και ιστορία. Η Μπουντεσλίγκα είναι πρότυπο για εμάς σε πολλούς τομείς. Οταν μιλάμε για το γερμανικό πρωτάθλημα μιλάμε για το κορυφαίο επίπεδο του ποδοσφαίρου. Γι’ αυτό προσέχουμε τι συμβαίνει εκεί» είπε. Πιστεύω πως ήθελε να κολακέψει τους Γερμανούς αναγνώστες του περιοδικού διότι κατά τα άλλα δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό που από τους Γερμανούς μπορούμε να αντιγράψουμε. Ούτε καν τις καντίνες με τα λουκάνικα έξω από τα γήπεδα…

Ερωτήσεις

Από την άλλη στη συνέντευξη βρήκα τις ερωτήσεις πιο ενδιαφέρουσες από τις ίδιες τις απαντήσεις: ο Λυσσάνδρου ξέρει καλά την τέχνη του να μην πεις κάτι που να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου! Στον πρόεδρο της Λίγκας τέθηκε το ερώτημα αν στην Ελλάδα υπάρχει VAR. Tον ρώτησαν πώς εξηγεί στους τσακωμούς των τεσσάρων ομάδων που διεκδικούν το πρωτάθλημα. Και τον ρώτησαν πώς γίνεται η κυβέρνηση να έκλεισε τα γήπεδα για δυο μήνες και τι άλλαξε και αυτά ξανάνοιξαν. Από τις ερωτήσεις καταλαβαίνεις πώς μας βλέπουν οι ξένοι. Για την ακρίβεια πόσο λίγο καταλαβαίνουν όλα αυτά που γίνονται εδώ. Ο πρόεδρος Λυσσάνδρου είπε πως «ο τεράστιος ανταγωνισμός εντός του πρωταθλήματος κάνει τους συλλόγους καλύτερους και ότι υπάρχουν αρκετές ενδείξεις για την αυξανόμενη δυναμική του ελληνικού πρωταθλήματος». Ελπίζω στο επόμενο τεύχος του Kicker να υπάρξει ένα αφιέρωμα στο πώς το γερμανικό πρωτάθλημα θα μοιάσει επιτέλους στο ελληνικό: αυτό θα ήταν είδηση.

Πρώτη

Την Κυριακή ξεκινάνε τα play offs κι αυτή η πρώτη αγωνιστική μπορεί να θεωρηθεί πολύ σημαντική, αν όχι και καθοριστική: χρόνος για να καλυφθούν βαθμολογικές διαφορές υπάρχει και φυσικά υπάρχουν και πολλά ντέρμπι στα οποία κάθε αποτέλεσμα μπορεί να μεταβάλει τη βαθμολογία. Ωστόσο στην πρώτη αγωνιστική υπάρχουν δυο ντέρμπι – ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον ΠΑΟ κι ο ΠΑΟΚ τον Αρη κι αυτό από μόνο του σημαίνει πολλά. Αν συνυπολογίσει κανείς πως μετά το αίτημα της ΕΠΟ να αναβληθεί η δεύτερη αγωνιστική υπάρχουν τρεις ολόκληρες εβδομάδες χωρίς αγωνιστική δράση καταλαβαίνει πόσο βασικό είναι κάποιος να ξεκινήσει με νίκη. Κυρίως γιατί αν ξεκινήσει με ήττα θα κουβαλάει τη μουρμούρα των οπαδών για μέρες: η μουρμούρα είναι πάντα στο ελληνικό πρωτάθλημα το χειρότερο αποτέλεσμα. Η μουρμούρα. Οχι η ήττα.